Το ζήτημα της ενεργειακής εξάρτησης και των συνεπειών της έχει μετατραπεί τους τελευταίους μήνες σε μείζον θέμα συζήτησης. Η ενεργειακή ασφάλεια δοκιμάζεται μέσω πλαφόν στις τιμές καυσίμων, δελτίων κατανάλωσης και προειδοποιήσεων για σοβαρές ελλείψεις
Πολλές χώρες έχουν χρησιμοποιηθεί ως παραδείγματα είτε χαμηλής εξάρτησης και, συνεπώς, προστασίας από εξωτερικούς κραδασμούς, είτε υψηλής εξάρτησης που έχει οδηγήσει σε σημαντικό οικονομικό κόστος.
Στη δεύτερη κατηγορία, η Ταϊβάν ξεχωρίζει ως ιδιαίτερα αξιοσημείωτη περίπτωση: η χώρα εξαρτάται από εισαγωγές για το 94-97% των ενεργειακών της αναγκών, σύμφωνα με διαφορετικές εκτιμήσεις, με την εξάρτηση από το LNG να είναι ιδιαίτερα υψηλή.
Η Ταϊβάν είδε το ένα τρίτο των εισαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου της να εξαφανίζεται από την αγορά μετά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν και τα πλήγματα στις εγκαταστάσεις παραγωγής LNG του Κατάρ.
Το φυσικό αέριο αντιπροσωπεύει πάνω από το 23% της ηλεκτροπαραγωγής του νησιού, ενώ άλλο ένα 36% προέρχεται από το πετρέλαιο και σχεδόν 32% παράγεται από άνθρακα.
Η ηλιακή ενέργεια αποτελεί μόλις το 2% του ενεργειακού μείγματος, ενώ η αιολική και η υδροηλεκτρική ενέργεια μαζί παράγουν 3%, σύμφωνα με το Global Taiwan Institute.
H Ταϊβάν εξαρτάται σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό από εισαγόμενους υδρογονάνθρακες
Για να γίνουν τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα, η Ταϊβάν αποτελεί παγκόσμια δύναμη στα ηλεκτρονικά και ηγέτιδα στην παραγωγή μικροτσίπ, ένας τομέας που απαιτεί τεράστιες ποσότητες ενέργειας.
Η TSMC, κολοσσός των ημιαγωγών, καταναλώνει μόνη της έως και το 8% της ηλεκτρικής ενέργειας της Ταϊβάν, όπως ανέφερε πρόσφατα το The Diplomat σε αναλυτικό άρθρο για τα ενεργειακά προβλήματα της χώρας.
Παράλληλα, η Ταϊβάν αναδεικνύεται και σε κόμβο τεχνητής νοημοσύνης, με τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας από αυτό το τμήμα της οικονομίας να αναμένεται να αυξηθεί με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι στην υπόλοιπη οικονομία, όπως σημείωσαν επίσης οι συντάκτες του The Diplomat.
Ενδιαφέρον είναι ότι η Ταϊβάν κατάφερε να αντέξει την κρίση του Ορμούζ χάρη στην αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών LNG.
Όπως σημείωσε η Natalia Katona σε έκθεση για το Oilprice τον Μάιο, η Ταϊβάν αντικατέστησε γρήγορα το χαμένο LNG από τον Περσικό Κόλπο με αμερικανικό φυσικό αέριο, με τις εισαγωγές του Απριλίου να είναι μόλις οριακά χαμηλότερες από το σύνολο του Μαρτίου.
Ωστόσο, όπως επισήμανε η Katona, «τα έκτακτα φορτία δεν είναι το ίδιο με μια σταθερή μακροπρόθεσμη προμήθεια».
Πράγματι, οι έκτακτες αγορές είναι ακριβότερες από τις μακροπρόθεσμες συμφωνίες προμήθειας και μπορούν να εκτραπούν ανά πάσα στιγμή αν εμφανιστεί αγοραστής που προσφέρει υψηλότερη τιμή, όπως φάνηκε τόσο σε αυτή την κρίση όσο και στην κρίση του 2022 μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τις δυτικές κυρώσεις στη ρωσική ενέργεια που ακολούθησαν.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ταϊβάν είχε μακροπρόθεσμες συμφωνίες προμήθειας με το Κατάρ και τα ΗΑΕ, σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επέμεινε στην αγορά spot, πληρώνοντας το αντίστοιχο επιπλέον κόστος για το LNG.
Σε οικονομικό επίπεδο, η Ταϊβάν βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση
Η ING ανέφερε ότι οι εξαγωγές του νησιού τον Μάιο αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 51% σε ετήσια βάση παρά την ενεργειακή κρίση, χάρη στον κορυφαίο της κλάδο: τα ηλεκτρονικά.
Την ίδια στιγμή, όμως, η Ταϊβάν παραμένει στη σκιά της Κίνας, με διάφορους αναλυτές να προειδοποιούν ότι η ηπειρωτική χώρα θα μπορούσε να επιβάλει τις εδαφικές της διεκδικήσεις ανά πάσα στιγμή, ακόμη και μέσω αποκλεισμού των ενεργειακών ροών προς το νησί.
Σύμφωνα με το άρθρο του The Diplomat, αυτό καθιστά ιδιαίτερα σημαντική τη μετάβαση της Ταϊβάν σε εγχώριες πηγές ενέργειας.
Αυτό που παραλείπεται να αναφερθεί είναι ότι η εγχώρια παραγόμενη ενέργεια από αιολικά και ηλιακά συστήματα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ηλεκτροπαραγωγή βάσης από σταθμούς άνθρακα και φυσικού αερίου, όπως υποστηρίζεται ότι έχει φανεί στις ΗΠΑ, όπου οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας επένδυσαν σημαντικά σε αιολικά και ηλιακά έργα, για να καταλήξουν τελικά στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούν να συγκριθούν με την αξιοπιστία παροχής που προσφέρουν ο άνθρακας, το φυσικό αέριο και η πυρηνική ενέργεια.
Έτσι, αυτό που επιδιώκει η Ταϊβάν είναι η διαφοροποίηση των πηγών προμήθειας. Η στροφή από τη Μέση Ανατολή προς τις ΗΠΑ ήρθε ως απάντηση στη στενότητα εφοδιασμού στον Περσικό Κόλπο, αλλά είναι πιθανό να εξελιχθεί σε σταθερή τάση στο μέλλον, μέσω μακροπρόθεσμων συμφωνιών προμήθειας.
Και άλλοι παραγωγοί LNG εκτός Μέσης Ανατολής ενδέχεται σύντομα να συγκαταλέγουν την κρατική ενεργειακή εταιρεία της Ταϊβάν, CPC, μεταξύ των μακροπρόθεσμων αγοραστών τους. Η διαφοροποίηση αποτελεί πάντοτε μια έξυπνη επιλογή.
www.worldenergynews.gr
