Κάθε φορά που οι επιστήμονες παρατηρούν τη μεγάλη έκταση του διαστήματος, συχνά είναι σε θέση να καταγράψουν γεγονότα μόνο αφού έχουν συμβεί. Αυτό συμβαίνει επειδή τα αντικείμενα στο διάστημα βρίσκονται σε συνεχή κίνηση και τις περισσότερες φορές, οι κινήσεις τους είναι γρήγορες και σύντομες. Σε μια πρόσφατη ανακάλυψη, η NASA ανακάλυψε την ταχεία μετάβαση ενός κοσμικού αντικειμένου.
Γιατί οι αστροναύτες μελετούν τα αστέρια και τα νεφελώματα;
Για τους περισσότερους από εμάς, ο νυχτερινός ουρανός δεν είναι παρά ένα κάλυμμα ήσυχου θεάματος. Κάθε φορά που κοιτάμε ψηλά, μπορούμε να δούμε αστέρια να λαμπυρίζουν σε μεγάλες αποστάσεις, αλλά πόσοι σταματούν να αναρωτιούνται τι είναι από κοντά; Τα αστέρια που βλέπουμε σε μεγάλη απόσταση είναι λαμπερές μπάλες αερίου. Και όπως όλα μέσα στο σύμπαν μας, υφίστανται κύκλους ζωής από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο.
Κάθε φορά που γεννιέται ένα αστέρι, υφίσταται μια διαδικασία που καθοδηγείται από πυρηνική σύντηξη μεταξύ αερίων, τα περισσότερα από τα οποία είναι υδρογόνο και ήλιο. Όταν τα αστέρια πλησιάζουν στο τέλος της ζωής τους, εξαντλούν το πυρηνικό τους καύσιμο και εισέρχονται σε μια μεταβατική φάση που σχηματίζει αυτό που είναι γνωστό ως πλανητικό νεφέλωμα.
Κατά τη φάση του νεφελώματος, τα αστέρια αρχίζουν να αποβάλλουν τη μάζα τους στο διάστημα, απελευθερώνοντας βαριά στοιχεία που θα μπορούσαν να εμπλουτίσουν τον σχηματισμό μελλοντικών αστεριών και ακόμη και πλανητών. Η Γη σχηματίστηκε από μια τέτοια διαδικασία. Ως εκ τούτου, οι αστροναύτες και οι επιστήμονες αναζητούν πάντα γεγονότα όπου ένα αστέρι γεννιέται ή πεθαίνει, μεταμορφώνοντας σε νεότερους πλανήτες ή κοσμικά στοιχεία.
Οι επιστήμονες της NASA καταγράφουν το σπάνιο νεφέλωμα Calabash
Πρόσφατα, η NASA δημοσίευσε μια εικόνα ενός νεφελώματος Calabash στο διάστημα. Αυτή η δομή καταγράφηκε κατά τη διάρκεια μιας φάσης μετάβασης καθώς το κεντρικό του αστέρι αρχίζει να εξέρχεται από τη φάση του κόκκινου γίγαντα. Ονομάζεται νεφέλωμα Calabash λόγω της ομοιότητάς του με μια κολοκύθα. Ωστόσο, αυτή η φάση μετάβασης συμβαίνει με απίστευτη ταχύτητα 1 εκατομμυρίου μιλίων ανά ώρα.
Σε αυτό το στάδιο, το αστέρι αρχίζει να αποβάλλει βαρύ αέριο και σκόνη σε έντονους πίδακες. Αυτοί πετούν σε αντίθετες κατευθύνσεις προς το περιβάλλον κοσμικό υλικό που δημιουργεί λαμπερούς λοβούς στο διάστημα. Αν και η NASA δεν μπόρεσε να καταγράψει αυτό το γεγονός σε διάρκεια, μπόρεσε να μελετήσει τους λαμπερούς λοβούς που δημιουργούνται από αυτούς τους ιπτάμενους διαστημικούς πίδακες, όπως αυτή η ανακάλυψη «παγωμένου μπλοκ ζωής», κοντά σε ένα νεαρό αστέρι.
Αυτό που παρατήρησαν από κοντά ήταν υλικά που συγκρούονταν με το περιβάλλον αέριο και δομές που φωτίζονταν σε διαφορετικά μήκη κύματος. Αυτή η εικόνα τραβήχτηκε τον Φεβρουάριο του 2017 χρησιμοποιώντας το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA. Μετά το συμβάν, επιστήμονες της NASA ανέλυσαν την περιβάλλουσα ύλη που εκτοξευόταν και ανακάλυψαν ότι αυτό το αστέρι ήταν ένα αστέρι χαμηλής μάζας.
Τι κάνει αυτό το νεφέλωμα διαφορετικό;
Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες πλανητικά νεφελώματα μόνο στον Γαλαξία μας. Αλλά το Νεφέλωμα Calabash που παρατηρήθηκε από τη NASA σπάνια παρατηρείται επειδή βρίσκεται σε μεταβατική φάση. Ωστόσο, στη σύντομη στιγμή του, το ασύμμετρο νεφέλωμα αποκαλύπτει κοσμική δυναμική και πεδία που σπάνια παρατηρούνται στα πλανητικά νεφελώματα.
Πολλά συμβάντα στο διάστημα αποτελούν παράθυρα περιέργειας τόσο για τους επιστήμονες όσο και για τους παρατηρητές των αστεριών. Ωστόσο, για τους επιστήμονες, ειδικά στη NASA, υπάρχει μια απαιτητική ευθύνη να εξηγήσουν αυτά τα συμβάντα. Για αυτούς, το Νεφέλωμα Calabash δεν είναι απλώς μια σύντομη οπτική εικόνα στο διάστημα. Υπάρχει ανάγκη να παρασχεθούν εμπειρικά δεδομένα που να εξηγούν την εμφάνισή του.
Με αυτόν τον τρόπο, η NASA μπορεί να το προσθέσει σε προηγουμένως διατυπωμένες θεωρίες σχετικά με το πώς τα αστέρια μετατρέπονται σε νεφελώματα. Επίσης, μπορούν να ενημερώσουν καθιερωμένα μοντέλα που αποσκοπούν στην προσομοίωση των γεγονότων ενός νέου ή ετοιμοθάνατου άστρου.
Στιγμές σαν κι αυτή είναι συμπληρωματικές σε πολλά επίπεδα. Αυτό συμβαίνει επειδή τα διαστρικά γεγονότα είναι συχνά αόρατα ή δύσκολο να παρατηρηθούν πέρα από τα λαμπερά τους φώτα. Τώρα, η NASA αναπτύσσει νεότερες τεχνολογίες για να ανακαλύψει την εμφάνιση άλλων νεφελωμάτων Calabash που θα μπορούσαν να παρατηρηθούν στο διάστημα, όπως ακριβώς αυτή η μυστηριώδης, ισχυρή ανακάλυψη έκρηξης αστεριών.
www.worldenergynews.gr
