Τα νερά γύρω από τα Νησιά της Βασίλισσας Ελισάβετ και το δυτικό Τουβαϊτζουιτούκ στην Υψηλή Αρκτική του Καναδά παρέμειναν για πολύ καιρό ένα μυστήριο για τους επιστήμονες.
Νέα ευρήματα λόγω του πάγου
Συχνά αναφερόμενα ως ένα από τα τελευταία μέρη στον κόσμο με θαλάσσιο πάγο όλο το χρόνο, αυτά τα νερά ιστορικά ήταν δύσκολο να προσπελαστούν λόγω του πάχους του πάγου. Ωστόσο, το λιώσιμο των θαλάσσιων πάγων άνοιξε τον δρόμο για ένα καναδικό ερευνητικό παγοθραυστικό να πλεύσει μέσα από μερικά από αυτά τα περάσματα για πρώτη φορά.
«Έχουμε χάσει πάγο, έχουμε αυξήσει την περιοχή των ανοιχτών υδάτων και η περιοχή είναι πλέον πιο πλεύσιμη», δήλωσε ο David Babb, ερευνητικός συνεργάτης στο Κέντρο Επιστήμης Παρατήρησης της Γης του Πανεπιστημίου της Μανιτόμπα.
Στις 4 Σεπτεμβρίου, επιστήμονες της Fisheries and Oceans Canada (DFO) και του Πανεπιστημίου της Μανιτόμπα ξεκίνησαν μια τετραήμερη κρουαζιέρα με το CCGS Amundsen για να μελετήσουν τον θαλάσσιο πάγο της Αρκτικής. Σε γραπτές απαντήσεις στο CBC News, το DFO ανέφερε ότι το ταξίδι αντιπροσωπεύει την πρώτη ολοκληρωμένη ωκεανογραφική ερευνητική αποστολή που φτάνει σε αυτήν την περιοχή του Καναδικού Αρχιπελάγους.
Η Αρκτική θερμαίνεται πιο γρήγορα από ποτέ
Ο Babb, ο οποίος συμμετείχε στην αποστολή, εξήγησε ότι υπάρχουν δύο τύποι πάγου: εποχιακός πάγος και πολυετής πάγος. Ο εποχιακός πάγος γενικά αναπτύσσεται σε έναν χειμώνα, είναι λεπτότερος και μπορεί να οδηγήσει σε ανοιχτά νερά, ενώ ο πολυετής πάγος έχει πήξει σε πολλαπλούς χειμώνες. Λέει ότι υπάρχει περισσότερος εποχιακός πάγος στις μέρες μας και λιγότερος πολυετής πάγος.
Πολλαπλές μελέτες υποδηλώνουν ότι η Αρκτική θερμαίνεται τέσσερις φορές πιο γρήγορα από οπουδήποτε αλλού στη Γη και υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για το πόσο σύντομα θα μπορούσε να εξαφανιστεί ο θαλάσσιος πάγος στην Αρκτική. Κάποιοι υποδηλώνουν ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί μέσα σε αυτήν τη δεκαετία.
Το γεγονός ότι ένα παγοθραυστικό είναι σε θέση να εισέλθει σε ένα από τα τελευταία καταφύγια θαλάσσιου πάγου στον κόσμο είναι ένα ακόμη εντυπωσιακό σημάδι των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Αλλά παρουσιάζει επίσης μια ευκαιρία για επιστήμονες όπως ο Babb να μάθουν περισσότερα για αυτό το «υπομελετημένο» τμήμα της Αρκτικής.
«Αυτό μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τι συμβαίνει σε αυτήν την περιοχή αυτή τη στιγμή και να καθοδηγήσουμε τις προβλέψεις για το τι πρόκειται να συμβεί στο μέλλον», είπε ο Babb.
«Πραγματικά φθαρμένος και έντονα λιωμένος θαλάσσιος πάγος»
Ο παχύτερος πάγος που βρήκαν ήταν περίπου επτά μέτρα, αλλά ο Babb λέει ότι αυτά ήταν δύσκολα ευρήματα.
«Βρίσκαμε πραγματικά φθαρμένο και έντονα λιωμένο θαλάσσιο πάγο... Ευτυχώς, τόσο επιστημονικά όσο και προσωπικά, ήταν καθησυχαστικό να γνωρίζουμε ότι αρχίσαμε να βρίσκουμε λίγο πιο παχύ πάγο [νοτιότερα]», είπε.
άνθρωποι σκάβουν και ανοίγουν τρύπες στον θαλάσσιο πάγο, με κόκκινο πλοίο στο φόντο
Παρά το γεγονός ότι αυτή η περιοχή βρίσκεται αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τις πλησιέστερες κοινότητες Nunavut, όπως το Grise Fiord και το Resolute Bay, ο Babb λέει ότι αυτό που συμβαίνει στην Άνω Αρκτική θα επηρεάσει και το νότο, όπου λειτουργούν μεγαλύτερα αλιευτικά πεδία.
Στο τέλος της αποστολής τους τον Οκτώβριο, η ομάδα παρακολούθησε μια επιστημονική ημερίδα στο σχολείο Qarmartalik του Resolute Bay για να δείξει μέρος της δουλειάς της και να ανταλλάξει γνώσεις με την κοινότητα.
Ο μαθητής της Α΄ τάξης, Kupaaq Idlout, λέει ότι έμαθε πολλά για την παρουσία υδραργύρου και φυτοπλαγκτού στον ωκεανό. Εξεπλάγη ιδιαίτερα όταν άκουσε για «την ποσότητα αλατιού σε διαφορετικές περιοχές [του Nunavut], παρόλο που βρίσκονται τόσο κοντά μεταξύ τους». Το Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Χιονιού και Πάγου στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, Boulder, εξηγεί ότι ο παλαιότερος, παχύτερος θαλάσσιος πάγος τείνει να έχει χαμηλότερη συγκέντρωση αλατιού.
Ο Μπαμπ λέει ότι πιέζουν ώστε τα μέλη της κοινότητας να βοηθήσουν στη μέτρηση του πάχους του πάγου όταν βρίσκονται στην ξηρά και ελπίζουν ότι κάποιοι θα συμμετάσχουν στο ταξίδι τους τον επόμενο χρόνο.
