Οι δεκαετίες προόδου στη δορυφορική παρατήρηση έκαναν να φαίνεται σαν να αυξανόταν η κάλυψη του χιονιού της Αρκτικής, όταν στην πραγματικότητα οι δορυφόροι απλώς γίνονταν καλύτεροι στον εντοπισμό μικρότερων και συρρικνούμενων ποσοτήτων χιονιού. Για πολλά χρόνια, οι εκθέσεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) συνόψιζαν πώς αλλάζει το κλίμα της Γης.
Τα δεδομένα χιονιού διαμορφώνουν τα συμπεράσματα της Αρκτικής
Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ωστόσο, υποδηλώνει ότι ορισμένα από τα δεδομένα πίσω από αυτές τις αξιολογήσεις δεν αποτυπώνουν πλήρως έναν σημαντικό παράγοντα που οδηγεί στην ταχεία αύξηση της θερμοκρασίας στην Αρκτική. Οι αξιολογήσεις της IPCC βασίζονται σε πολλές πηγές κλιματικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των μακροχρόνιων αρχείων από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA) που παρακολουθούν τη χιονοκάλυψη του φθινοπώρου στο βόρειο ημισφαίριο. Η κάλυψη χιονιού αναφέρεται στο πόση έκταση γης καλύπτεται από το χιόνι και αυτές οι μετρήσεις συλλέγονται κάθε χρόνο από τη δεκαετία του 1960.
Η κάλυψη του χιονιού έχει σημασία επειδή παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας της Γης. Το χιόνι αντανακλά μεγάλο μερίδιο της εισερχόμενης ενέργειας πίσω στο διάστημα, ενώ οι πιο σκοτεινές επιφάνειες της γης και η βλάστηση απορροφούν πολύ περισσότερη θερμότητα. Γενικά, το χιόνι αντανακλά περίπου το 80 τοις εκατό της εισερχόμενης ενέργειας, σε σύγκριση με λιγότερο από 50 τοις εκατό για τη γη και τα φυτά.
«Η κάλυψη του χιονιού είναι σημαντική επειδή είναι ένας θετικός μηχανισμός ανάδρασης για το κλίμα», εξηγεί η Aleksandra Elias Chereque, φοιτήτρια διδάκτορα στο τμήμα φυσικής στο U of T's Faculty of Arts & Science.
"Αυτό αναφέρεται ως φαινόμενο snow-albedo - albedo που σημαίνει ανακλαστικότητα. Η απώλεια χιονιού οδηγεί σε μείωση του albedo, η οποία οδηγεί σε υψηλότερη απορρόφηση ενέργειας, η οποία, με τη σειρά της, οδηγεί σε αυξημένη απώλεια χιονιού. Αυτός είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε ένα φαινόμενο γνωστό ως "Arctic amplification" και γι' αυτό παρατηρούμε μια δυσανάλογη ποσότητα θέρμανσης στην Αρκτική."
Μια μακροχρόνια ασυμφωνία δεδομένων
Παρά τη σημασία αυτών των μετρήσεων, οι επιστήμονες αμφισβήτησαν την αξιοπιστία του ρεκόρ χιονοκάλυψης του NOAA εδώ και χρόνια. Οι τάσεις που προτείνονται από τα δεδομένα δεν ευθυγραμμίζονται καλά με άλλες παρατηρήσεις, με αποτέλεσμα πολλοί ερευνητές να προειδοποιούν ότι τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται προσεκτικά.
Η Elias Chereque και οι συνεργάτες της έχουν πλέον επιβεβαιώσει αυτές τις ανησυχίες μέσω μιας λεπτομερούς εκ νέου ανάλυσης των δεδομένων του NOAA. Οι αρχικές παρατηρήσεις έδειξαν ότι η χιονοκάλυψη σε όλο το βόρειο ημισφαίριο αυξήθηκε κατά περίπου 1,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα ανά δεκαετία, μια περιοχή περίπου μιάμιση φορά από το μέγεθος του Οντάριο.
Η νέα ανάλυση λέει μια πολύ διαφορετική ιστορία. Αντί να αυξάνεται, η χιονοκάλυψη έχει συρρικνωθεί κατά περίπου μισό εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα ανά δεκαετία, μια περιοχή συγκρίσιμη με το μισό μέγεθος της πολυπληθέστερης επαρχίας του Καναδά.
Καλύτεροι δορυφόροι, παραπλανητικές τάσεις
Η Elias Chereque και οι συνεργάτες της δείχνουν ότι οι αλλαγές με τα χρόνια στις μεθόδους οργάνων και συλλογής δεδομένων στα δεδομένα του NOAA οδήγησαν σε αυξημένη ευαισθησία στο λεπτό χιόνι και, ως εκ τούτου, στις εσφαλμένες παρατηρήσεις ότι η χιονοκάλυψη είχε αυξηθεί.
«Είναι σαν τα «γυαλιά οράσεως» του δορυφόρου να γίνονται όλο και καλύτερα εκείνη την περίοδο», λέει ο Elias Chereque. «Φαίνεται ότι τώρα έχει περισσότερο χιόνι από ό,τι παλιά – αλλά αυτό συμβαίνει μόνο επειδή ο δορυφόρος συνέχιζε να παίρνει καλύτερες «συνταγές για τα γυαλιά του». Φαινόταν ότι είχε περισσότερο χιόνι, αλλά δεν συνέβαινε αυτό».
Διόρθωση του ρεκόρ για την υπερθέρμανση της Αρκτικής
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science Advances, συντάχθηκε από τον ατμοσφαιρικό φυσικό Paul Kushner, καθηγητή και πρόεδρο στο τμήμα φυσικής και συνεργάτες από το τμήμα κλιματικής έρευνας του Environment and Climate Change Canada. Προσθέτει στοιχεία στη διαπίστωση ότι η χιονοκάλυψη μειώνεται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους και αυξάνει την εμπιστοσύνη σε αυτό το αποτέλεσμα.
«Γνωρίζουμε ότι η απώλεια χιονιού επηρεάζεται από την ανθρωπογενή θέρμανση και η απώλεια χιονιού δημιουργεί επίσης περισσότερες δυνατότητες για θέρμανση μέσω της ανάδρασης του χιόνι-αλβέντο, έτσι έχουμε αποκτήσει καλύτερη κατανόηση αυτού του σημαντικού μηχανισμού ενίσχυσης της Αρκτικής», λέει ο Elias Chereque.
"Το να δείξουμε πώς και γιατί η τάση της κάλυψης του χιονιού ήταν λανθασμένη, μας βοηθά να μάθουμε πώς να χρησιμοποιούμε σωστά αυτό το σύνολο δεδομένων όταν υπολογίζουμε τις προηγούμενες συνθήκες και τις μελλοντικές τάσεις. Και αυτό βοηθά να κατανοήσουμε εάν τα κλιματικά μοντέλα είναι ακριβή.
«Η ανάπτυξη εργαλείων όπως αυτό μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα το κλίμα και να κάνουμε καλύτερες προβλέψεις για το μέλλον».
www.worldenergynews.gr
