Τα μικροπλαστικά κυκλοφορούν παγκοσμίως μέσω της ατμόσφαιρας, αλλά οι πηγές τους μπορεί να μην είναι αυτό που πίστευαν κάποτε οι επιστήμονες.
Tα μικροπλαστικά στην ατμόσφαιρα
Ο αέρας γύρω μας μεταφέρει αθόρυβα μια απροσδόκητη μορφή ρύπανσης. Μικροσκοπικά πλαστικά θραύσματα, γνωστά ως μικροπλαστικά, κυκλοφορούν τώρα στην ατμόσφαιρα και φτάνουν σε μέρη που κάποτε θεωρούνταν ανέγγιχτα από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Από τις κορυφές των βουνών έως τους απομακρυσμένους ωκεανούς, αυτά τα σωματίδια διανύουν τεράστιες αποστάσεις, εισέρχονται στον αέρα που αναπνέουμε και τελικά εγκαθίστανται σε οικοσυστήματα σε όλο τον πλανήτη.
Οι επιστήμονες ανησυχούν όλο και περισσότερο επειδή τα αερομεταφερόμενα μικροπλαστικά δεν είναι απλώς ένα περιβαλλοντικό ζήτημα. Το μικρό τους μέγεθος τα καθιστά εύκολο στην εισπνοή και η πρώιμη έρευνα δείχνει ότι μπορεί να ερεθίσουν τον πνευμονικό ιστό ή να μεταφέρουν επιβλαβείς χημικές ουσίες. Μόλις αποτεθούν, συμβάλλουν επίσης στη μακροχρόνια μόλυνση των εδαφών και των υδάτινων οδών, προσθέτοντας ένα ήδη αυξανόμενο παγκόσμιο πλαστικό φορτίο.
Ερευνητές από το Τμήμα Μετεωρολογίας και Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου της Βιέννης έριξαν μια πιο προσεκτική ματιά στο πώς τα μικροπλαστικά εισέρχονται στον αέρα. Χρησιμοποιώντας παγκόσμιες μετρήσεις παράλληλα με προσομοιώσεις μοντέλων, διαπίστωσαν ότι οι χερσαίες πηγές απελευθερώνουν περισσότερα από 20 φορές περισσότερα μικροπλαστικά σωματίδια στην ατμόσφαιρα από τον ωκεανό. Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο Nature.
Πηγές και Αβεβαιότητες στις Εκπομπές Μικροπλαστικών
Οι επιστήμονες έχουν ήδη διαπιστώσει ότι τα μικροπλαστικά υπάρχουν σε όλη την ατμόσφαιρα, ακόμη και σε απομακρυσμένα περιβάλλοντα. Αυτά τα σωματίδια προέρχονται από άμεσες πηγές, όπως η φθορά των ελαστικών και οι υφαντικές ίνες, καθώς και από προηγουμένως μολυσμένες επιφάνειες γης και ωκεανών που απελευθερώνουν σωματίδια πίσω στον αέρα.
Ακόμα κι έτσι, η συνολική κλίμακα αυτών των εκπομπών και η συμβολή από κάθε πηγή παρέμειναν ασαφή. Προηγούμενες έρευνες συχνά υποδείκνυαν τον ωκεανό ως την κυρίαρχη πηγή, αλλά αυτό δεν είχε επιβεβαιωθεί σταθερά.
Μοντελοποίηση μικροπλαστικών μεταφορών και εκπομπών
Σε αυτή τη μελέτη, η Ιωάννα Ευαγγέλου, η Silvia Bucci και ο Andreas Stohl συνέταξαν 2.782 ατμοσφαιρικές μετρήσεις μικροπλαστικών από όλο τον κόσμο. Συνέκριναν αυτές τις παρατηρήσεις με προσομοιώσεις από ένα μοντέλο μεταφοράς που βασίζεται σε τρεις προηγουμένως δημοσιευμένες εκτιμήσεις εκπομπών.
Η σύγκριση αποκάλυψε μια μεγάλη αναντιστοιχία. Το μοντέλο προέβλεψε πολύ υψηλότερες συγκεντρώσεις μικροπλαστικών στην ατμόσφαιρα και πολύ μεγαλύτερη εναπόθεση στην επιφάνεια της Γης από ό,τι έδειξαν οι μετρήσεις, με διαφορές να φτάνουν αρκετές τάξεις μεγέθους τόσο στη γη όσο και στον ωκεανό.
Εξετάζοντας αυτό το κενό, οι ερευνητές προσάρμοσαν τις εκτιμήσεις των εκπομπών ξεχωριστά για τις χερσαίες και τις ωκεάνιες πηγές. Αυτή η επαναβαθμονόμηση οδήγησε σε πιο ρεαλιστικά αποτελέσματα.
Εκπομπές γης εναντίον ωκεανών
Η αναθεωρημένη ανάλυση έδειξε ότι οι εκπομπές από την ξηρά είχαν υπερεκτιμηθεί σημαντικά και έπρεπε να μειωθούν ώστε να ταιριάζουν με τις παρατηρήσεις. Οι εκπομπές των ωκεανών ήταν επίσης πολύ υψηλές σε προηγούμενες εκτιμήσεις, αν και η προσαρμογή ήταν λιγότερο δραματική.
Όταν ρωτήθηκε από πού εισέρχονται περισσότερα μικροπλαστικά στην ατμόσφαιρα, ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Andreas Stohl, λέει: «Οι εκτιμήσεις τώρα κλιμακωμένων εκπομπών δείχνουν ότι πάνω από 20 φορές περισσότερα μικροπλαστικά σωματίδια εκπέμπονται στη γη παρά από τον ωκεανό».
«Ωστόσο, η εκπεμπόμενη μάζα είναι στην πραγματικότητα υψηλότερη στον ωκεανό παρά στην ξηρά, κάτι που οφείλεται στο μεγαλύτερο μέσο μέγεθος των σωματιδίων του ωκεανού», προσθέτει η πρώτη συγγραφέας Ιωάννα Ευαγγέλου.
Συνεχείς Προκλήσεις και Μελλοντική Έρευνα
Αυτή η εργασία σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προς την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα μικροπλαστικά μολύνουν την ατμόσφαιρα και μετακινούνται σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, παραμένουν μεγάλα κενά στη γνώση.
"Ωστόσο, η κατάσταση των δεδομένων εξακολουθεί να μην είναι ικανοποιητική και εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες αβεβαιότητες. Απαιτούνται περισσότερες μετρήσεις ώστε να γνωρίζουμε πόσο μικροπλαστικό προέρχεται από την κυκλοφορία και πόσο από άλλες πηγές. Η κατανομή μεγέθους των σωματιδίων είναι επίσης πολύ αβέβαιη, και επομένως η συνολική ποσότητα πλαστικού που μεταφέρεται στην ατμόσφαιρα", συνοψίζει ο Andreas Stohl, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
www.worldenergynews.gr
