Εργαστηριακές μελέτες συνδέουν την έκθεση στην πυρογαλόλη με βλάβες σε κυτταρικό και οργανικό επίπεδο σε υδρόβια είδη, ενώ η περιβαλλοντική της συχνότητα εμφάνισης παραμένει ελάχιστα κατανοητή.
H χημική ουσία
Μια χημική ουσία που παράγεται φυσικά από τα φυτά μπορεί επίσης να φτάσει στις υδάτινες οδούς μέσω των λυμάτων, της βιομηχανικής δραστηριότητας και της αποσύνθεσης οργανικής ύλης. Η πυρογαλόλη χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια, ωστόσο η πιθανή επίδρασή της στα υδάτινα οικοσυστήματα έχει εξεταστεί σημαντικά λιγότερο από πολλούς συνθετικούς ρύπους.
Μια ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε στο New Contaminants εξετάζει την υπάρχουσα έρευνα σχετικά με τη χημεία της πυρογαλόλης, την παρουσία της στο περιβάλλον, τις βιολογικές επιδράσεις και τους πιθανούς κινδύνους για την υγεία. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το οξειδωτικό στρες είναι ένας σημαντικός μηχανισμός πίσω από πολλές από τις βλαβερές επιδράσεις που παρατηρούνται στους υδρόβιους οργανισμούς.
«Η πυρογαλόλη είναι ένα καλό παράδειγμα του γιατί οι φυσικές χημικές ουσίες δεν θα πρέπει να θεωρούνται αυτόματα περιβαλλοντικά αβλαβείς», δήλωσε ο αντίστοιχος συγγραφέας Mohamed Hamed. «Τα στοιχεία που συλλέχθηκαν σε αυτήν την ανασκόπηση δείχνουν ότι οι βιολογικές της επιδράσεις μπορούν να επεκταθούν σε πολλά συστήματα οργάνων, ενώ οι γνώσεις μας για την πραγματική περιβαλλοντική έκθεση παραμένουν εκπληκτικά περιορισμένες».
Πολλαπλές οδοί μεταφέρουν την πυρογαλόλη στο νερό
Γνωστή και ως 1,2,3-τριυδροξυβενζόλιο, η πυρογαλόλη μπορεί να παραχθεί όταν οι τανίνες και άλλα φυτικά υλικά διασπώνται. Η ένωση χρησιμοποιείται επίσης σε βαφές, φωτογραφία, προϊόντα προσωπικής φροντίδας, φαρμακευτικά προϊόντα, επεξεργασία μετάλλων και απομάκρυνση οξυγόνου, δίνοντάς της πολλές οδούς στα συστήματα γλυκού νερού.
Προηγούμενες μελέτες που εξετάστηκαν από τους συγγραφείς έχουν αναφέρει την πυρογαλόλη σε νερό βρύσης, ποτάμια, οικιακά λύματα, βιομηχανικές περιοχές και λύματα. Ωστόσο, οι μετρήσεις που λαμβάνονται απευθείας από υδάτινα περιβάλλοντα παραμένουν περιορισμένες, αφήνοντας τους επιστήμονες αβέβαιους σχετικά με το πόσο συχνά οι οργανισμοί συναντούν συγκεντρώσεις αρκετά υψηλές ώστε να παράγουν βιολογικές επιδράσεις.
Εργαστηριακές μελέτες αποκαλύπτουν εκτεταμένες βιολογικές επιδράσεις
Εργαστηριακές μελέτες παρέχουν σαφέστερες ενδείξεις πιθανής τοξικότητας. Στα ψάρια, η έκθεση σε πυρογαλόλη έχει συσχετιστεί με αλλαγές στη χημεία του αίματος, τις ανοσολογικές αποκρίσεις, την αντιοξειδωτική άμυνα, τις αναπαραγωγικές ορμόνες, τη νευρική δραστηριότητα και τη δομή των ιστών. Οι ερευνητές έχουν επίσης αναφέρει βλάβες που αφορούν το ήπαρ, τα νεφρά, το έντερο, τον σπλήνα, τον εγκέφαλο, την καρδιά και τους αναπαραγωγικούς ιστούς. Μελέτες σε ασπόνδυλα γλυκού νερού έχουν επίσης εντοπίσει επιδράσεις που αφορούν ανοσολογικές, νευρολογικές, αναπαραγωγικές και διεργασίες σε επίπεδο ιστού.
Μεγάλο μέρος αυτής της βλάβης μπορεί να ξεκινήσει όταν η πυρογαλλόλη οξειδώνεται και παράγει δραστικά είδη οξυγόνου, χημικά δραστικά μόρια που μπορούν να γίνουν επιβλαβή όταν παράγονται σε περίσσεια. Τα υψηλά επίπεδα δραστικών ειδών οξυγόνου μπορούν να υπερνικήσουν την αντιοξειδωτική άμυνα και να βλάψουν τα λιπίδια, τις πρωτεΐνες, τα μιτοχόνδρια και το DNA. Αυτές οι κυτταρικές επιδράσεις μπορούν στη συνέχεια να συμβάλουν σε ευρύτερες αλλαγές στους ιστούς και τις φυσιολογικές λειτουργίες.
Η ανασκόπηση εντοπίζει επίσης πιθανές ανησυχίες για την ανθρώπινη υγεία, ιδιαίτερα σε χώρους εργασίας όπου οι άνθρωποι μπορεί να εισπνεύσουν την ένωση ή να έρθουν σε επαφή με αυτήν μέσω του δέρματος. Πειραματικές μελέτες έχουν συσχετίσει την υψηλή ή παρατεταμένη έκθεση με οξειδωτική βλάβη και επιπτώσεις σε όργανα, συμπεριλαμβανομένου του ήπατος και των νεφρών. Οι συγγραφείς προειδοποιούν, ωστόσο, ότι οι πληροφορίες σχετικά με την ανθρώπινη έκθεση και την τοξικοκινητική, ή πώς το σώμα απορροφά, επεξεργάζεται και αποβάλλει την ένωση, παραμένουν ελλιπείς.
Η έκθεση στον πραγματικό κόσμο παραμένει το βασικό άγνωστο
Ένα από τα μεγαλύτερα κενά είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που δείχνουν οι εργαστηριακές μελέτες και αυτού που πραγματικά βιώνουν οι οργανισμοί στο περιβάλλον. Η έρευνα για την τοξικότητα της πυρογαλλόλης έχει αναπτυχθεί γρήγορα, ενώ η παρακολούθηση πεδίου έχει μείνει πίσω.
«Η επόμενη προτεραιότητα είναι να κατανοήσουμε πού εμφανίζεται η πυρογαλλόλη, σε ποιες συγκεντρώσεις και για πόσο καιρό εκτίθενται οι οργανισμοί υπό ρεαλιστικές περιβαλλοντικές συνθήκες», δήλωσε ο Hamed. «Χωρίς αυτές τις πληροφορίες, είναι δύσκολο να μεταφραστούν τα ευρήματα της εργαστηριακής τοξικότητας σε αξιόπιστες οικολογικές αξιολογήσεις κινδύνου και αξιολογήσεις κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία».
Οι συγγραφείς ζητούν ευρύτερη περιβαλλοντική επιτήρηση, μακροπρόθεσμες οικολογικές μελέτες, βελτιωμένη αξιολόγηση έκθεσης και ισχυρότερα πλαίσια αξιολόγησης κινδύνου. Καλύτερα δεδομένα θα μπορούσαν να διευκρινίσουν εάν η πυρογαλλόλη δικαιολογεί μεγαλύτερη προσοχή ως αναδυόμενος ρύπος και να παράσχουν ισχυρότερα στοιχεία για μελλοντικές αποφάσεις περιβαλλοντικής διαχείρισης και κανονιστικών αποφάσεων.
www.worldenergynews.gr
