Οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας ετοιμάζονται να αναπτύξουν όπλα λέιζερ σε μια προσπάθεια να υπερασπιστούν τον ουρανό της χώρας από τις αδιάκοπες ρωσικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, καθώς τα αποθέματα πυρομαχικών μειώνονται επικίνδυνα.
Τα νέα όπλα
Τα όπλα λέιζερ δεν αποτελούν πλέον επιστημονική φαντασία. Αρκετές μεγάλες αμυντικές εταιρείες έχουν ήδη φέρει στην αγορά συστήματα αεράμυνας με βάση λέιζερ. Τώρα, η φουτουριστική τεχνολογία θα μπορούσε σύντομα να εισέλθει σε τακτική χρήση μάχης. Την περασμένη εβδομάδα, η Ουκρανία ανακοίνωσε σχέδια για την ενσωμάτωση όπλων λέιζερ στο οικοσύστημα άμυνας των μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
«Αυτό είναι θέμα των επόμενων δύο έως τριών μηνών. Θα έχουμε συστήματα που θα χτυπούν τα όπλα αεροπορικής επίθεσης ακόμη καλύτερα από τα πολυβόλα», δήλωσε στα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης ο Αναπληρωτής Αρχηγός της Ουκρανίας, Αντρίι Λεμπεντένκο.
Τα Όπλα Κατευθυνόμενης Ενέργειας με Λέιζερ (LDEW) εκτοξεύουν μια συνεχή δέσμη συγκεντρωμένης ενέργειας σε έναν στόχο, είτε τυφλώνοντάς τον καταστρέφοντας τους οπτικούς αισθητήρες του είτε απενεργοποιώντας τον καταστρέφοντας τα ηλεκτρονικά του.
Σε αντίθεση με τα όπλα που απεικονίζονται στον Πόλεμο των Άστρων, δεν είναι άμεσα θανατηφόρα. Η τεχνολογία λειτουργεί περισσότερο σαν μια μηχανή συγκόλλησης που κόβει μέταλλο - αν και σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση.
Αντιστροφή της ανισορροπίας κόστους
Καθώς ο πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε οικονομική μάχη, τα όπλα λέιζερ θα μπορούσαν να προσφέρουν μια απάντηση στη στρατηγική της Μόσχας να καταπονεί τις ουκρανικές άμυνες με κύματα επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας. Ο τεράστιος όγκος επιθέσεων σε ουκρανικές πόλεις και υποδομές εξαντλεί σταθερά τα αποθέματα πυρομαχικών.
Τα δυτικά συστήματα αεράμυνας είναι εξαιρετικά εξελιγμένα αλλά ακριβά, ενώ η παραγωγή πυρομαχικών παραμένει αργή.
Ένα λέιζερ, ωστόσο, απαιτεί μόνο ενέργεια και κοστίζει μόλις λίγα ευρώ ανά βολή, αντιστρέφοντας ενδεχομένως την οικονομική ανισορροπία μεταξύ των δαπανηρών συστημάτων αεράμυνας και των φθηνών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
«Μέχρι τώρα, τα όπλα λέιζερ είναι κατάλληλα για χρήση σε πραγματικές συνθήκες κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών - αλλά δεν αποτελούν πανάκεια», δήλωσε στο Euractiv ο Φρανκ Σάουερ, ειδικός άμυνας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου για τις Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις.
«Εφόσον υπάρχει τροφοδοσία ρεύματος, ο γεμιστήρας τους είναι σχεδόν άπειρος και κάθε βολή είναι εξαιρετικά οικονομικά αποδοτική», εξήγησε ο Σάουερ. «Μπορείτε κυριολεκτικά να χτυπήσετε στόχους με την ταχύτητα του φωτός και δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για πυρομαχικά ή θραύσματα που πέφτουν από τον ουρανό».
Μέχρι στιγμής, μόνο το Ισραήλ έχει χρησιμοποιήσει την τεχνολογία πέρα από την πειραματική φάση. Παρόλο που αρκετές αμυντικές εταιρείες προσφέρουν συστήματα έτοιμα για την αγορά, η τεχνολογία δεν έχει ακόμη αποδείξει την αξία της σε συνθήκες παρατεταμένης μάχης. Η Ουκρανία θα δοκιμάσει τώρα τη θεωρία. Το βασικό ερώτημα είναι πού μπορούν να αναπτυχθούν αποτελεσματικά τα συστήματα.
Προκλήσεις ανάπτυξης
Για τον Torben Schütz, Διευθυντή Έρευνας στο γερμανικό think tank EDINA για την άμυνα, η ανάπτυξη στην πρώτη γραμμή θα είναι δύσκολη.
«Οι υψηλές απαιτήσεις διαχείρισης ενέργειας και θερμότητας έχουν ως αποτέλεσμα μια μεγάλη φυσική υπογραφή και θερμική υπογραφή, γεγονός που καθιστά την ανάπτυξη πολύ κοντά στην πρώτη γραμμή - για προστασία από μικρά UAV - πολύ επικίνδυνη».
Τέτοια συστήματα θα πρέπει να παραμένουν εξαιρετικά κινητά για να αποφύγουν την ανίχνευση μέσω των θερμικών τους υπογραφών, καθιστώντας πιο δύσκολη τη διατήρηση μιας σταθερής παροχής ενέργειας.
«Προς το παρόν, είναι πιθανό να αναπτυχθούν με στατικό ή ημιστατικό τρόπο στην πίσω περιοχή», δήλωσε ο Schütz.
Δεδομένης της μικρής εμβέλειας των συστημάτων λέιζερ και του υψηλού επενδυτικού κόστους, τα συστήματα που βασίζονται σε όπλα πιθανότατα θα παραμείνουν ανταγωνιστικά στην άμυνα περιοχής προς το παρόν, πρόσθεσε.
Και κάθε νέο όπλο τελικά αντιμετωπίζει ένα αντίμετρο. Τα ρωσικά drones Shahed θα μπορούσαν να υιοθετήσουν πιο ακανόνιστες διαδρομές πτήσης ή να χρησιμοποιήσουν ανακλαστικά υλικά για να δυσκολέψουν τη στόχευσή τους από τα λέιζερ.
«Δεδομένων των απαιτήσεών τους σε ισχύ, της περιορισμένης εμβέλειας και της εξάρτησής τους από τις καιρικές συνθήκες, τα λέιζερ θα παραμείνουν πάντα απλώς ένα στοιχείο ενός ολοκληρωμένου συστήματος αεράμυνας», δήλωσε ο Sauer.
«Δεν υπάρχει ποτέ μια λύση που να ταιριάζει σε όλους - αυτό ισχύει και για τα λέιζερ».
www.worldenergynews.gr
