Η Ρωσία εφαρμόζει εδώ και χρόνια πρακτικές υβριδικού πολέμου στην Ευρώπη, από σαμποτάζ και κυβερνοεπιθέσεις έως επιχειρήσεις παραπληροφόρησης. Παράλληλα, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ήδη προκαλέσει περιστατικά που ξεπερνούν τα ουκρανικά σύνορα, με drones και πυραύλους να φτάνουν σε γειτονικές χώρες
Μια απρόσμενη επίσκεψη στη Μόσχα και οι προειδοποιήσεις που τη συνόδευσαν επανέφεραν στο προσκήνιο το ενδεχόμενο περαιτέρω διεύρυνσης της ρωσικής επιθετικότητας στην Ευρώπη. Στις 25 Αυγούστου, ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ ταξίδεψε στη ρωσική πρωτεύουσα χωρίς προηγούμενη ανακοίνωση, με μία από τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν για την επίσκεψη να αφορά προειδοποίηση προς τη ρωσική ηγεσία σχετικά με πιθανές επιθέσεις εναντίον κρατών-μελών του NATO.
Η Ρωσία εφαρμόζει εδώ και χρόνια πρακτικές υβριδικού πολέμου στην Ευρώπη, από σαμποτάζ και κυβερνοεπιθέσεις έως επιχειρήσεις παραπληροφόρησης. Παράλληλα, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ήδη προκαλέσει περιστατικά που ξεπερνούν τα ουκρανικά σύνορα, με drones και πυραύλους να φτάνουν σε γειτονικές χώρες. Η επίσκεψη Ράτκλιφ στη Μόσχα προκάλεσε, εξαιτίας και της χρονικής συγκυρίας, συγκρίσεις με το ταξίδι του τότε διευθυντή της CIA, Γουίλιαμ Μπερνς, στη Ρωσία λίγο πριν από την έναρξη της πλήρους εισβολής στην Ουκρανία.
Αναλύσεις του Atlantic Council εξετάζουν τα πιθανά σημεία στα οποία θα μπορούσε να επιχειρήσει να αυξήσει την πίεση η Μόσχα, καθώς και τις μορφές που μπορεί να λάβει μια τέτοια κλιμάκωση.
Βαλτικές χώρες: Το όριο μεταξύ υβριδικού και συμβατικού πολέμου
Λιθουανία, Λετονία και Εσθονία βρίσκονται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο μιας σειράς ενεργειών που αποδίδονται στη Ρωσία. Παραβιάσεις εναέριου χώρου από drones, σαμποτάζ κρίσιμων υποδομών, εμπρησμοί, κυβερνοεπιθέσεις, απόπειρες δολοφονιών και παρεμβολές ή παραποιήσεις σημάτων GPS αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου μοτίβου.
Η εκτίμηση είναι ότι η Μόσχα θα συνεχίσει να δοκιμάζει τα όρια της αντίδρασης των χωρών του NATO, όσο δεν αντιμετωπίζει κόστος που να λειτουργεί αποτρεπτικά. Το γεγονός ότι η Ρωσία παραμένει στρατιωτικά απασχολημένη στην Ουκρανία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι περιορίζει τη δυνατότητά της να προκαλεί κινδύνους. Αντίθετα, η πίεση μπορεί να μεταφερθεί πιο κοντά στα κράτη που στηρίζουν περισσότερο την Ουκρανία, με στόχο να περιοριστεί η υποστήριξή τους.
Σε περίπτωση που ο Βλαντίμιρ Πούτιν θεωρήσει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει περιέλθει σε αδιέξοδο και ταυτόχρονα εντοπίσει πολιτικές αδυναμίες στο εσωτερικό του NATO, θα μπορούσε να εκτιμήσει ότι μια νέα κλιμάκωση είναι σε θέση να αλλάξει τη στρατηγική δυναμική.
Οι χώρες της Βαλτικής προετοιμάζονται επομένως για ένα ευρύ φάσμα απειλών, γνωρίζοντας ότι τα όρια μεταξύ μιας «υβριδικής» επιχείρησης και μιας συμβατικής επίθεσης μπορεί να είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτα. Κυβερνοεπιθέσεις, ηλεκτρονικός πόλεμος, σαμποτάζ και παραπληροφόρηση μπορούν να αποτελούν αυτοτελείς επιχειρήσεις, αλλά και προπαρασκευαστικά βήματα για μια στρατιωτική ενέργεια.
Η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία ενισχύουν τις εθνικές τους άμυνες και βελτιώνουν τη διαλειτουργικότητα με τους συμμάχους που θα μπορούσαν να στείλουν ενισχύσεις. Παράλληλα, πιέζουν το NATO να αντιμετωπίζει τις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις κάτω από το όριο της ανοικτής σύγκρουσης ως τμήμα μιας ενιαίας ρωσικής στρατηγικής.
Σε τελική ανάλυση, ο βασικός στόχος μιας ρωσικής κλιμάκωσης στη Βαλτική θα ήταν το ίδιο το NATO. Η Μόσχα επιδιώκει εδώ και χρόνια να υπονομεύσει την αξιοπιστία της Συμμαχίας και την πεποίθηση ότι η συλλογική άμυνα θα λειτουργήσει όταν χρειαστεί. Για τον λόγο αυτό, η αποτροπή θα πρέπει να καθιστά σαφές ότι ακόμη και μια περιορισμένη επίθεση εναντίον ενός μέλους θα ενεργοποιούσε την πλήρη ισχύ της Συμμαχίας.
Πολωνία: Η ανατολική πτέρυγα προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο
Στην Πολωνία το ενδεχόμενο επέκτασης του πολέμου αντιμετωπίζεται ως πραγματικός κίνδυνος. Η χώρα έχει ήδη βρεθεί αντιμέτωπη με σειρά περιστατικών που αποδίδονται στη Ρωσία.
Τον Σεπτέμβριο του 2025, 19 drones ρωσικής κατασκευής εισήλθαν στον πολωνικό εναέριο χώρο, γεγονός που θεωρήθηκε από πολλούς ως σκόπιμη δοκιμή των δυνατοτήτων της πολωνικής αεράμυνας. Παράλληλα, τον Ιούνιο του ίδιου έτους ρωσικός πύραυλος cruise κατέπεσε στην ανατολική Πολωνία, ενώ οι πολωνικές αρχές έχουν συνδέσει με τη ρωσική υπηρεσία πληροφοριών την εμπρηστική επίθεση σε εμπορικό κέντρο της Βαρσοβίας το 2024 και το σαμποτάζ στη σιδηροδρομική γραμμή Βαρσοβίας–Λούμπλιν τον Νοέμβριο του 2025.
Η Βαρσοβία προετοιμάζεται για διαφορετικά σενάρια, ακόμη και για επιχειρήσεις παραπλάνησης με χρήση καταληφθέντων ουκρανικών drones, όπως έχει προειδοποιήσει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Βουάντισλαβ Κοσινιάκ-Καμίς.
Παράλληλα, δεν αποκλείεται μια ευρύτερη συμβατική επίθεση από την περιοχή του Καλίνινγκραντ ή της Λευκορωσίας. Η συγκεκριμένη απειλή εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη του αμυντικού σχεδίου Eastern Shield, αλλά και την εντυπωσιακή αύξηση των πολωνικών αμυντικών δαπανών, οι οποίες φτάνουν το 4,8% του ΑΕΠ, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών του NATO.
Η Πολωνία διαθέτει πλέον σημαντικές εθνικές δυνατότητες για την αρχική φάση μιας σύγκρουσης, μεταξύ άλλων άρματα Abrams και K2, συστήματα πυραυλικού πυροβολικού HIMARS και Chunmoo, επιθετικά ελικόπτερα Apache, μεγάλους σχηματισμούς πυροβολικού, αεροσκάφη F-16 και F-35, καθώς και ταχύτατα αναπτυσσόμενες δυνατότητες στον τομέα των drones.
Ωστόσο, σε περίπτωση παρατεταμένης σύγκρουσης, θα χρειαστούν ενισχύσεις του NATO, ιδίως στον τομέα της αεράμυνας. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι περίπου 10.000 Αμερικανοί στρατιώτες που βρίσκονται στην Πολωνία. Η στρατηγική της Βαρσοβίας βασίζεται στην ικανότητα να αντιμετωπίσει η ίδια το αρχικό στάδιο μιας επίθεσης, αλλά ταυτόχρονα να διασφαλίσει ότι οποιαδήποτε ρωσική επίθεση θα μετατραπεί άμεσα σε σύγκρουση με ολόκληρο το NATO.
Σκανδιναβία: Νέα έμφαση στην άμυνα του Βορρά
Για τις σκανδιναβικές χώρες, η Ρωσία θεωρείται η σημαντικότερη και πιο άμεση μακροπρόθεσμη απειλή για την ευρωατλαντική ασφάλεια. Τα τελευταία χρόνια η Μόσχα έχει χρησιμοποιήσει απέναντί τους ένα ευρύ φάσμα υβριδικών μεθόδων, από κυβερνοκατασκοπεία έως εργαλειοποίηση μεταναστευτικών ροών και παρεμβολές σημάτων GPS.
Η συνεχής πίεση έχει οδηγήσει τις χώρες του Βορρά να αναβιώσουν δομές συνολικής άμυνας που παραπέμπουν στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Παράλληλα, ενισχύουν τις κοινωνικές υποδομές ανθεκτικότητας και επενδύουν τόσο στις ένοπλες δυνάμεις όσο και στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
Το 2025 οι αμυντικές δαπάνες των σκανδιναβικών χωρών κυμάνθηκαν μεταξύ 2,5% και 3,34% του ΑΕΠ, με εξαίρεση την Ισλανδία, η οποία δεν διαθέτει μόνιμο στρατό. Οι ίδιες χώρες συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους υποστηρικτές της Ουκρανίας αναλογικά με το ΑΕΠ τους, θεωρώντας τη στήριξη προς το Κίεβο επένδυση στην περιφερειακή ασφάλεια.
Με την ένταξη και των πέντε σκανδιναβικών χωρών στο NATO, η άμυνά τους έχει ενταχθεί πλήρως στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Συμμαχίας. Το νέο Combined Air Operation Centre στο Bodø έχει σχεδιαστεί ώστε να επιτρέπει στις αεροπορικές δυνάμεις των χωρών του Βορρά να επιχειρούν συντονισμένα, διατηρώντας παράλληλα πλήρη ενσωμάτωση στο NATO.
Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης η ανάπτυξη των Forward Land Forces στη Φινλανδία, με τη Σουηδία ως χώρα-πλαίσιο. Η δύναμη έχει ως αποστολή την προστασία της περιοχής North Calotte, η οποία εκτείνεται στη βόρεια Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία και βρίσκεται κοντά στη ρωσική βάση Κόλα.
Πιθανοί στόχοι ρωσικής πίεσης θεωρούνται επίσης τα νησιά Γκότλαντ, Άλαντ και Μπόρνχολμ στη Βαλτική, καθώς και το Σβάλμπαρντ στη Θάλασσα του Μπάρεντς. Ο έλεγχος κάποιων από τα νησιά της Βαλτικής θα μπορούσε να προσφέρει στη Ρωσία μεγαλύτερη εμβέλεια αεράμυνας και να περιορίσει την κίνηση των συμμαχικών δυνάμεων.
Το Σβάλμπαρντ παρουσιάζει διαφορετική περίπτωση, καθώς η απομόνωσή του, η γειτνίαση με τη ρωσική βάση Κόλα και το ειδικό καθεστώς που διέπει την περιοχή αυξάνουν τη στρατηγική του σημασία. Η Νορβηγία και η Σουηδία έχουν, ως χώρες υποδοχής και διέλευσης, κρίσιμο ρόλο στη μεταφορά ενισχύσεων του NATO προς τη βόρεια Ευρώπη.
Μολδαβία: Η πίεση της Μόσχας περνά πλέον τα σύνορα
Η Μολδαβία γνωρίζει εδώ και χρόνια την πίεση της Ρωσίας, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ενισχύσει τους κινδύνους για τη χώρα. Η Μόσχα έχει επιχειρήσει να ανακόψει την ευρωπαϊκή πορεία του Κισινάου μέσω μεγάλης κλίμακας υβριδικών επιχειρήσεων, πολιτικής και οικονομικής επιρροής, παραπληροφόρησης και ενεργειακών πιέσεων.
Σημαντικό εργαλείο παραμένει η ρωσική στρατιωτική παρουσία στην αποσχισθείσα Υπερδνειστερία. Την ίδια στιγμή, οι επανειλημμένες παραβιάσεις του μολδαβικού εναέριου χώρου από ρωσικά drones και οι επιθέσεις σε υποδομές στα σύνορα Ουκρανίας–Μολδαβίας αυξάνουν τον κίνδυνο άμεσης μεταφοράς των συνεπειών του πολέμου.
Η Μολδαβία, πάντως, έχει αποδειχθεί πιο ανθεκτική από όσο ανέμεναν τόσο η Μόσχα όσο και αρκετοί στη Δύση. Παρά τις προσπάθειες ρωσικής παρέμβασης, οι πολίτες της χώρας εξακολούθησαν να στηρίζουν την ευρωπαϊκή κατεύθυνση στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις και στο δημοψήφισμα για την ΕΕ.
Η κυβέρνηση του Κισινάου δίνει πλέον μεγαλύτερη έμφαση στην ενίσχυση των δυνατοτήτων επιτήρησης και προστασίας του εναέριου χώρου. Η χώρα δεν είναι μέλος του NATO ή της ΕΕ, αν και συμμετέχει στη διαδικασία ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με την Ουκρανία, ενώ οι περιορισμένες στρατιωτικές δυνατότητές της την καθιστούν ευάλωτη σε μια συμβατική επίθεση.
Για τον λόγο αυτό, η Μολδαβία ενισχύει τη συνεργασία της με την Ουκρανία και τη Ρουμανία, ιδιαίτερα σε ζητήματα drones, ενέργειας, μεταφορών και περιφερειακής ασφάλειας.
Ρουμανία: Η Μαύρη Θάλασσα μετατρέπεται σε κρίσιμο μέτωπο
Για το Βουκουρέστι, η ρωσική επιθετικότητα δεν αποτελεί πλέον θεωρητικό σενάριο. Από την έναρξη της εισβολής στην Ουκρανία, ρωσικά drones έχουν επανειλημμένα εισέλθει στον ρουμανικό εναέριο χώρο ή έχουν καταπέσει σε ρουμανικό έδαφος, ακόμη και κοντά σε κατοικημένες περιοχές.
Παράλληλα, οι εξελίξεις στη Μαύρη Θάλασσα δημιουργούν νέους κινδύνους για τη Ρουμανία, από θαλάσσιες νάρκες και επιθέσεις σε εμπορικά πλοία έως απειλές για ενεργειακές και θαλάσσιες υποδομές. Τον Αύγουστο, οι ρουμανικές αρχές κατέστρεψαν θαλάσσιο drone με εκρηκτικά κοντά στο υπεράκτιο έργο φυσικού αερίου Neptun Deep.
Ο πρόεδρος της Ρουμανίας Νικουσόρ Νταν έχει προειδοποιήσει ότι ο ρουμανικός εναέριος χώρος έχει παραβιαστεί «δεκάδες φορές», υπογραμμίζοντας ότι η αποτροπή δοκιμάζεται πρώτα στα όρια της Συμμαχίας.
Το πιθανότερο σενάριο ρωσικής κλιμάκωσης δεν θεωρείται μια άμεση εισβολή με χερσαίες δυνάμεις, αλλά μια σειρά ενεργειών κάτω από το όριο του ανοικτού πολέμου. Σε αυτές περιλαμβάνονται νέες παραβιάσεις εναέριου χώρου, θαλάσσια drones ή νάρκες που θα μπορούσαν να απειλήσουν την Κωνστάντζα και τη ναυσιπλοΐα στη Μαύρη Θάλασσα, κυβερνοεπιθέσεις, σαμποτάζ κρίσιμων υποδομών και επιχειρήσεις παραπληροφόρησης με στόχο την αποδυνάμωση της εμπιστοσύνης στο NATO.
Η Ρουμανία ενισχύει τις στρατιωτικές της υποδομές, επεκτείνοντας τη βάση Mihail Kogălniceanu και δημιουργώντας ένα ευρύτερο δίκτυο στρατιωτικής εφοδιαστικής που συνδέει κρίσιμες εγκαταστάσεις στη χώρα. Στις βασικές δυνατότητες περιλαμβάνονται Patriot, HIMARS, F-16 και Abrams, ενώ σχεδιάζεται και η απόκτηση F-35. Παράλληλα, ενισχύονται οι δυνατότητες αεράμυνας, αντιμετώπισης drones και θαλάσσιας επιτήρησης.
Το κρίσιμο ερώτημα για το Βουκουρέστι είναι εάν μια περιορισμένη κρίση θα μπορούσε να εξελιχθεί ταχύτερα από την ικανότητα του NATO να κινητοποιήσει τις απαραίτητες δυνάμεις. Οι πρόσφατες παραβιάσεις εναέριου χώρου θεωρούνται από Ρουμάνους αναλυτές δοκιμές των δυνατοτήτων της χώρας απέναντι στα drones και, σε ευρύτερο επίπεδο, δοκιμή της ταχύτητας και της συλλογικότητας της αντίδρασης της Συμμαχίας.
Γερμανία: Από την παραπληροφόρηση σε επιχειρήσεις σαμποτάζ
Η Γερμανία αποτελεί εδώ και χρόνια στόχο ρωσικών επιχειρήσεων παραπληροφόρησης, όμως μετά το 2022 οι υβριδικές ενέργειες έχουν αυξηθεί τόσο σε αριθμό όσο και σε ένταση.
Στις αρχές Αυγούστου εντοπίστηκε drone με εκρηκτικά κοντά σε ουκρανικό μεταγωγικό αεροσκάφος σε αεροδρόμιο της Λειψίας, ενώ ακολούθησαν και άλλα περιστατικά με drones στην περιοχή. Οι γερμανικές αρχές κατέγραψαν περισσότερες από 1.000 ύποπτες πτήσεις πάνω από στρατιωτικές εγκαταστάσεις το 2025.
Το Βερολίνο έχει αποδώσει επίσης στη Ρωσία κυβερνοεπίθεση εναντίον του γερμανικού συστήματος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας το 2024, ενώ οι γερμανικές αρχές έχουν συνδέσει τη Μόσχα με σχέδια δολοφονίας στελεχών της γερμανικής αμυντικής βιομηχανίας. Στα τέλη του 2025 εντοπίστηκε κρυμμένη αποθήκη όπλων και πυρομαχικών που εκτιμήθηκε ότι προοριζόταν για ανάλογη επιχείρηση.
Παράλληλα, έχουν αυξηθεί οι επιθέσεις εναντίον υποθαλάσσιων υποδομών στη Βαλτική. Η γερμανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει πλέον αυτές τις ενέργειες ως σοβαρή απειλή για την εθνική ασφάλεια, ενώ ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς είχε δηλώσει τον Σεπτέμβριο του 2025 ότι η χώρα «δεν βρίσκεται σε πόλεμο, αλλά δεν βρίσκεται πλέον ούτε σε ειρήνη».
Την 1η Σεπτεμβρίου, η γερμανική κυβέρνηση απέδωσε επίσημα στη Ρωσία τα περιστατικά στη Λειψία και ανακοίνωσε αντίμετρα, μεταξύ των οποίων το κλείσιμο του ρωσικού προξενείου στη Βόννη και του πολιτιστικού κέντρου της Ρωσίας στο Βερολίνο. Παράλληλα, εξετάζονται αυστηρότερα μέτρα κατά του ρωσικού «σκιώδους στόλου» και νέα ευρωπαϊκά μέτρα κυρώσεων.
Η Γερμανία επιχειρεί να ενισχύσει την αντιμετώπιση των υβριδικών απειλών και στο πλαίσιο του NATO, μεταξύ άλλων μέσω συνεργασίας με τη Νορβηγία για την προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών. Συμμετέχει επίσης στην επιχείρηση Baltic Sentry και έχει ενισχύσει τη στρατιωτική παρουσία της στη Βαλτική.
Δυτική Ευρώπη και ΗΠΑ: Το νέο πεδίο μάχης μπορεί να είναι πολιτικό
Η χρήση υβριδικών μεθόδων από τη Ρωσία δεν αποτελεί νέα πρακτική. Από την εποχή των Μπολσεβίκων, η Μόσχα έχει αξιοποιήσει σαμποτάζ, προπαγάνδα, παραπληροφόρηση, πολιτική επιρροή και άλλες ασύμμετρες μεθόδους απέναντι σε ισχυρότερους αντιπάλους.
Αυτό που έχει αλλάξει από το 2014 είναι η ανάληψη μεγαλύτερου ρίσκου από το Κρεμλίνο. Δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεις, σαμποτάζ, κυβερνοεπιθέσεις και άλλες μυστικές επιχειρήσεις έχουν γίνει συχνότερες και πιο επιθετικές.
Πέρα από τα κράτη που βρίσκονται γεωγραφικά κοντά στη Ρωσία, η επόμενη φάση των επιχειρήσεων της Μόσχας θα μπορούσε να επικεντρωθεί περισσότερο στο εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον της Δύσης. Η πολιτική πόλωση στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, η ενίσχυση των λαϊκιστικών κομμάτων, η υποχώρηση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς και οι εντάσεις στις σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού δημιουργούν, σύμφωνα με την ανάλυση, πρόσφορο έδαφος για ρωσικές επιχειρήσεις επιρροής.
Βασικός στόχος του Κρεμλίνου είναι εδώ και χρόνια η αποδυνάμωση των δεσμών μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. Σε αυτό το περιβάλλον, οι πολιτικές εντάσεις και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις με συμμάχους μπορούν να αξιοποιηθούν από τη Μόσχα για την περαιτέρω διεύρυνση του ρήγματος.
Οι ρωσικές επιχειρήσεις πληροφόρησης αναμένεται να ενισχύσουν αφηγήματα σύμφωνα με τα οποία το NATO είναι ξεπερασμένο, η Ευρώπη δεν συμβάλλει επαρκώς στην κοινή άμυνα, η Ουκρανία είναι διεφθαρμένη και καταδικασμένη σε αποτυχία, ενώ οι δημοκρατικές κυβερνήσεις δεν διαθέτουν νομιμοποίηση. Παράλληλα, το Κρεμλίνο θα μπορούσε να ενισχύσει στην Ευρώπη την εικόνα μιας αναξιόπιστης ή επιθετικής Ουάσιγκτον.
Οι επιμέρους αφηγήσεις μπορεί να είναι ακόμη και αντικρουόμενες. Ο στόχος, ωστόσο, παραμένει ο ίδιος: η δημιουργία διχασμού στο εσωτερικό της Δύσης και η υπονόμευση των συμμαχικών δεσμών.
Για τη Μόσχα, η στρατηγική αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή η Ρωσία εξακολουθεί να είναι στρατιωτικά και οικονομικά ασθενέστερη από το σύνολο των δυτικών χωρών. Επομένως, αντί να επιδιώξει την άμεση ήττα της Δύσης, το Κρεμλίνο έχει κίνητρο να ενθαρρύνει τις εσωτερικές αντιθέσεις και να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες της.
www.worldenergynews.gr
