Η ισχυρή διεθνής ζήτηση, οι περιορισμένες νέες ανακαλύψεις και οι υψηλές τιμές έχουν ενισχύσει τη στρατηγική σημασία της εγχώριας παραγωγής, ενώ περιβαλλοντικοί περιορισμοί, η γεωλογική ωριμότητα των κοιτασμάτων και οι επενδυτικοί κύκλοι δημιουργούν άνισες επιδόσεις μεταξύ των μεγάλων παραγωγών
Η παγκόσμια αγορά χρυσού συνεχίζει να εξελίσσεται, καθώς η παραγωγή συγκεντρώνεται ολοένα και περισσότερο σε περιορισμένο αριθμό χωρών.
Παρά το γεγονός ότι η συνολική παγκόσμια παραγωγή παραμένει σχετικά σταθερή, ο έλεγχος της εξόρυξης έχει περάσει σε λιγότερα χέρια, αναδιαμορφώνοντας τις εμπορικές ροές και τις εθνικές στρατηγικές.
Η ισχυρή διεθνής ζήτηση, οι περιορισμένες νέες ανακαλύψεις και οι υψηλές τιμές έχουν ενισχύσει τη στρατηγική σημασία της εγχώριας παραγωγής, ενώ περιβαλλοντικοί περιορισμοί, η γεωλογική ωριμότητα των κοιτασμάτων και οι επενδυτικοί κύκλοι δημιουργούν άνισες επιδόσεις μεταξύ των μεγάλων παραγωγών.
Παρά το γεγονός ότι η συνολική παγκόσμια παραγωγή παραμένει σχετικά σταθερή, ο έλεγχος της εξόρυξης έχει περάσει σε λιγότερα χέρια, αναδιαμορφώνοντας τις εμπορικές ροές και τις εθνικές στρατηγικές.
Η ισχυρή διεθνής ζήτηση, οι περιορισμένες νέες ανακαλύψεις και οι υψηλές τιμές έχουν ενισχύσει τη στρατηγική σημασία της εγχώριας παραγωγής, ενώ περιβαλλοντικοί περιορισμοί, η γεωλογική ωριμότητα των κοιτασμάτων και οι επενδυτικοί κύκλοι δημιουργούν άνισες επιδόσεις μεταξύ των μεγάλων παραγωγών.
Νέα στοιχεία της Statista για το 2024 δείχνουν ότι μόλις επτά χώρες αντιστοιχούν σε σημαντικό μέρος της παγκόσμιας εξορυκτικής παραγωγής. Οι χώρες αυτές δεν ευθύνονται μόνο για το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής παραγωγής, αλλά επηρεάζουν επίσης την πρόσβαση στην αγορά, τη διύλιση και τις μακροπρόθεσμες τάσεις στις τιμές. Με τη συνολική παγκόσμια παραγωγή ορυχείων να ανέρχεται σε 3.300 μετρικούς τόνους το 2024, οι κορυφαίοι παραγωγοί αποτυπώνουν μια νέα κατανομή ισχύος στη διεθνή οικονομία του χρυσού.
Το top 7
Το top 7
Η Κίνα διατήρησε την πρώτη θέση παγκοσμίως, με παραγωγή 370 μετρικών τόνων το 2024. Οι δραστηριότητες εξόρυξης κατανέμονται σε πολλές επαρχίες, όπως η Σαντόνγκ, η Χενάν και η Εσωτερική Μογγολία. Τα τελευταία χρόνια η παραγωγική βάση έχει συγκεντρωθεί λόγω αυστηρότερων περιβαλλοντικών κανονισμών, με μικρότερα ορυχεία να κλείνουν ή να συγχωνεύονται, βελτιώνοντας την αποδοτικότητα αλλά μειώνοντας τον αριθμό των εγκαταστάσεων. Η ζήτηση από την κοσμηματοποιία, την τεχνολογία και τη διαχείριση αποθεμάτων στηρίζει την εγχώρια παραγωγή, ενώ η Κίνα διαθέτει και σημαντική δυναμικότητα διύλισης για την κάλυψη τόσο της εσωτερικής όσο και της εξαγωγικής αγοράς.
Η Ρωσία κατέλαβε τη δεύτερη θέση με παραγωγή 310 μετρικών τόνων. Η εξόρυξη παραμένει συγκεντρωμένη κυρίως στη Σιβηρία, με μεγάλα κοιτάσματα όπως το Olimpiada, ένα από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως. Παρά τις οικονομικές κυρώσεις και τη μειωμένη πρόσβαση στις δυτικές αγορές, η παραγωγή αποδείχθηκε ανθεκτική, με μεγάλο μέρος του χρυσού να κατευθύνεται σε εγχώρια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ή σε μη δυτικά εμπορικά δίκτυα. Η κάθετη ολοκλήρωση των εταιρειών και η ισχυρή κρατική συμμετοχή συνέβαλαν στη διατήρηση της σταθερότητας.
Η Αυστραλία βρέθηκε τρίτη με 300 μετρικούς τόνους το 2024, χάρη σε μεγάλης κλίμακας επιφανειακά ορυχεία όπως τα Boddington, Cadia και Tanami. Ο χρυσός παραμένει ένα από τα κορυφαία εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας, η οποία διαθέτει και τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα χρυσού παγκοσμίως, σύμφωνα με τη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ. Το σταθερό ρυθμιστικό πλαίσιο, οι ισχυρές υποδομές και οι μακροχρόνιες επενδύσεις στην έρευνα στηρίζουν την ανταγωνιστικότητά της.
Ο Καναδάς κατέλαβε την τέταρτη θέση με παραγωγή 200 μετρικών τόνων. Η δραστηριότητα επικεντρώνεται στο Οντάριο, το Κεμπέκ και τη Βρετανική Κολομβία, όπου ευνοϊκές γεωλογικές συνθήκες και φιλικές προς τις επενδύσεις πολιτικές προσελκύουν διεθνείς εταιρείες. Η χώρα διαθέτει ανεπτυγμένες υποδομές, ισχυρά πρότυπα ESG και εύκολη πρόσβαση σε αγορές εξαγωγών, με την εγχώρια ζήτηση να παραμένει περιορισμένη. Τα τελευταία χρόνια εντείνεται η ερευνητική δραστηριότητα για την επέκταση των αποθεμάτων.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρήγαγαν 170 μετρικούς τόνους το 2024, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση. Περίπου τα τρία τέταρτα της παραγωγής προέρχονται από τη Νεβάδα, με μικρότερες ποσότητες από την Αλάσκα και άλλες δυτικές πολιτείες. Η εξόρυξη κυριαρχείται από μεγάλες εταιρείες με μακράς διάρκειας έργα, ενώ η χώρα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διύλιση και τις εξαγωγές, αν και οι δαπάνες για έρευνα παραμένουν μέτριες σε σύγκριση με τον Καναδά και την Αυστραλία.
Το Καζακστάν βρέθηκε στην έκτη θέση με παραγωγή 130 μετρικών τόνων. Η ανάπτυξη του κλάδου οφείλεται σε βιομηχανικές μεταρρυθμίσεις και στοχευμένες ξένες επενδύσεις, που ενίσχυσαν την παραγωγή σε περιοχές όπως το Ανατολικό Καζακστάν και η Ακμόλα. Η εκσυγχρονισμένη μεταλλευτική νομοθεσία βελτίωσε τη διαφάνεια και προσέλκυσε μακροπρόθεσμα έργα, με την παραγωγή να κατευθύνεται κυρίως σε διεθνείς αγορές της Ασίας και της Ευρώπης.
Το Μεξικό συμπλήρωσε την πρώτη επτάδα με παραγωγή 120 μετρικών τόνων το 2024. Οι βασικές περιοχές εξόρυξης περιλαμβάνουν τη Σονόρα, τη Σακατέκας και την Τσιουάουα, όπου λειτουργούν ορυχεία με μακρά ιστορία. Παρότι παραμένει σημαντικός εξαγωγέας, η αβεβαιότητα των επενδυτών έχει αυξηθεί λόγω αλλαγών στο ρυθμιστικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο, με τις επενδύσεις να ακολουθούν τις διεθνείς διακυμάνσεις των τιμών.
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού εκτίμησε τη διεθνή ζήτηση σε 4.606 μετρικούς τόνους, με τις κεντρικές τράπεζες να αυξάνουν τα αποθέματά τους ως αντιστάθμισμα στον πληθωρισμό και τη νομισματική αστάθεια.
Οι νέες ανακαλύψεις παραμένουν περιορισμένες, ενώ η αύξηση του κόστους ενέργειας, νερού και περιβαλλοντικών απαιτήσεων, καθώς και οι μεγαλύτεροι χρόνοι αδειοδότησης, καθιστούν την επέκταση της παραγωγής ολοένα και πιο απαιτητική.
www.worldenergynews.gr
