Το τέχνασμα του Ιράν να κλείσει το στενό και να πνίξει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και LNG αποδίδει καρπούς, ενδεχομένως βάζοντας τη χώρα μπροστά από το σημείο που βρισκόταν πριν από τον πόλεμο
Οι τελευταίες εβδομάδες αποκάλυψαν περισσότερα από τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του ενεργειακά επικεντρωμένου πολέμου σύμφωνα με ανάλυση του Τim McDonnell στο Semafor Energy.
Το αποτέλεσμα των τελευταίων ειρηνευτικών συνομιλιών μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης παραμένει αβέβαιο. Παρόλο που οι ΗΠΑ επανέλαβαν τις επιθέσεις κατά του Ιράν τη Δευτέρα, Αμερικανοί αξιωματούχοι ήταν αισιόδοξοι ότι ένα «πλαίσιο» για την παράταση της εκεχειρίας, το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ και τα βήματα προς μια μακροπρόθεσμη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν διαμορφώνεται.
Ωστόσο, είναι σαφές ότι το τέχνασμα του Ιράν να κλείσει το στενό και να πνίξει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και LNG αποδίδει καρπούς, ενδεχομένως βάζοντας τη χώρα μπροστά από το σημείο που βρισκόταν πριν από τον πόλεμο σε βασικά σημεία διαμάχης με τις ΗΠΑ, ακόμη και πριν τα πιο ακανθώδη πυρηνικά ζητήματα επανέλθουν στο τραπέζι.
«Το Ιράν έχει παίξει πολύ καλά το ρόλο του», εκτίμησε ο Greg Brew, ανώτερος αναλυτής στον Όμιλο Ευρασίας. «Αξιοποίησε τον έλεγχο του στενού και την ικανότητά του να απειλεί τις περιφερειακές ενεργειακές υποδομές σε μια συμφωνία που θα μπορούσε να εδραιώσει την εκεχειρία, να τερματίσει τον αποκλεισμό των ΗΠΑ, να ξεπαγώσει τα παγωμένα κεφάλαια και να προσφέρει κάποια ανακούφιση από τις κυρώσεις, ουσιαστικά χωρίς πυρηνικές παραχωρήσεις σε αντάλλαγμα».
Βεβαίως, και το Ιράν υπέστη ζημιά, καθώς οι πολίτες του εκτέθηκαν σε αυξανόμενες τιμές καυσίμων, η κυβέρνησή του αποκόπηκε από έσοδα από εξαγωγές πετρελαίου και η πετρελαϊκή βιομηχανία του ξεμένει γρήγορα από αποθηκευτικούς χώρους. Αλλά απέδειξε ότι η συμπίεση ενός ενεργειακού στεγανού είναι ένας εξαιρετικά επώδυνος και αποτελεσματικός ελιγμός τζούντο.
Η Ουάσινγκτον θα έπρεπε να το είχε προβλέψει αυτό, ιδίως δεδομένου ότι ανέπτυξε μια μικρογραφία της ίδιας στρατηγικής, μέσω ενός πετρελαϊκού αποκλεισμού, για να κατατροπώσει την Κούβα και να μαλακώσει την κυβέρνησή της για διαπραγματεύσεις.
Η διαφοροποίηση είναι η καλύτερη άμυνα
Εν τω μεταξύ, η Ουκρανία ερμήνευσε την κρίση του Ορμούζ ως σήμα από την Ουάσινγκτον ότι «τα γάντια είναι έξω» όσον αφορά τον ενεργειακό πόλεμο, σύμφωνα με Δυτικό αξιωματούχος. Η εκστρατεία μεγάλων αποστάσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Κιέβου κατά των ρωσικών πετρελαϊκών υποδομών έχει επιταχυνθεί τον τελευταίο μήνα και έχει φέρει περίπου το ένα τέταρτο της δυναμικότητας των ρωσικών διυλιστηρίων σε «ακινησία», σύμφωνα με το Reuters, αντισταθμίζοντας ουσιαστικά μεγάλο μέρος των οικονομικών απροσδόκητων εσόδων που διαφορετικά θα απολάμβανε η Μόσχα από τις υψηλότερες τιμές του πετρελαίου και τις πρόσφατες απαλλαγές από τις κυρώσεις των ΗΠΑ.
Το μάθημα εδώ είναι ότι η διαφοροποίηση είναι η καλύτερη άμυνα. Η ίδια η Ουκρανία απέφυγε την πλήρη κατάρρευση αυτόν τον χειμώνα παρά την καταστροφή του ηλεκτρικού της δικτύου, στηριζόμενη σε κατανεμημένες πηγές ενέργειας και νέες εμπορικές συμμαχίες. Η Ρωσία, η οποία παρέλειψε πολλές ευκαιρίες τις τελευταίες δεκαετίες για να στρέψει την οικονομία της μακριά από το πετρέλαιο, αντιμετωπίζει οικονομική στασιμότητα. Η υπερβολική εξάρτηση της Κούβας από το αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας άφησε το κυβερνών καθεστώς της εξαιρετικά ευάλωτο.
Η Κίνα φαίνεται καλύτερα προετοιμασμένη για αυτή τη νέα πραγματικότητα, με αρκετές ενεργειακές επιλογές για να διατηρήσει το πλεονέκτημα στις συνομιλίες με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία ή οποιονδήποτε άλλον. Εάν η ενεργειακή οπλοποίηση είναι το μέλλον του πολέμου, οι άλλες χώρες θα πρέπει να προετοιμαστούν αναλόγως.
www.worldenergynews.gr
