Η οροφή του υπογείου καλύπτει έκταση περίπου 25 τετραγωνικών μέτρων (270 τετραγωνικών ποδών) και αποτελείται από τουλάχιστον 19 σανίδες του πλοίου
Μια εντυπωσιακή και σπάνια ανακάλυψη έφεραν στο φως οι ερευνητές στην πόλη Constance στη νότια Γερμανία.
Ένα υπόγειο που κατασκευάστηκε το 1244 αποδείχθηκε ότι έκρυβε στην οροφή του ένα μοναδικό κειμήλιο της μεσαιωνικής ναυπηγικής: το σχεδόν ακέραιο σκαρί ενός πλοίου με επίπεδο πυθμένα, το οποίο έπλεε στη λίμνη Constance κατά τον Μεσαίωνα.
Η ανακάλυψη στο υπόγειο
Η ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια μελέτης αρχιτεκτονικής ιστορίας από την Κρατική Υπηρεσία Διατήρησης Μνημείων (LAD) της Στουτγάρδης.
Η οροφή του υπογείου καλύπτει έκταση περίπου 25 τετραγωνικών μέτρων (270 τετραγωνικών ποδών) και αποτελείται από τουλάχιστον 19 σανίδες.
Όπως δήλωσε η Δρ. Aline Kottmann, ειδική στη μεσαιωνική αρχαιολογία στο LAD, η αρχική εκτίμηση ήταν απλώς ότι τα ξύλα είχαν επαναχρησιμοποιηθεί, όμως η διαπίστωση ότι αποτελούσαν τμήμα πλοίου προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στην ερευνητική ομάδα.
Οι ερευνητές κατάφεραν να ταυτοποιήσουν τις σανίδες ως τμήματα μεσαιωνικού σκάφους μεταφοράς φορτίων από...
1. Το σχήμα των σανίδων, οι σειρές από καρφιά και οι ξύλινοι πείροι (καβίλιες).
2. Ορισμένες σανίδες βρίσκονται στην ίδια ακριβώς σειρά που είχαν τοποθετηθεί κατά τη ναυπήγηση του σκάφους, γεγονός που δείχνει ότι οι μεσαιωνικοί τεχνίτες χρησιμοποίησαν μεγάλα, ενιαία τμήματα της γάστρας για την κατασκευή της οροφής.
3. Στα διάκενα διατηρούνται υπολείμματα από το υλικό καλαφατίσματος.
Επιπλέον, εντοπίστηκαν τουλάχιστον τέσσερα σημεία όπου είχαν γίνει επιδιορθώσεις σε φθαρμένα τμήματα του ξύλου. Σε μία περίπτωση χρησιμοποιήθηκε σφήνα σε σχήμα «χελιδονιού» (swallowtail-shaped insert), τεχνική που δεν έχει παράλληλο σε άλλα ευρήματα της περιοχής.
Η σημασία για τη ναυτική αρχαιολογία
Η ερευνητική ομάδα του προγράμματος «Ναυάγια και Βαθιά Θάλασσα» του LAD σημειώνει ότι το ευρήμα αυτό είναι σημαντικότερο ακόμη και από ένα παραδοσιακό ναυάγιο στον πυθμένα της λίμνης.
Οι ξηρές συνθήκες του υπογείου διατήρησαν το ξύλο σε εξαιρετική κατάσταση, επιτρέποντας τη λεπτομερή μελέτη του χωρίς τις φθορές που προκαλεί η αιώνια παραμονή στο νερό.
Η Alexandra Ulisch, μέλος της ερευνητικής ομάδας, ανέφερε ότι αν επιβεβαιωθεί πως έχουν διασωθεί και τμήματα από τα πλευρικά τοιχώματα, θα προκύψουν νέα στοιχεία για τον τρόπο μεταβίβασης από τον πυθμένα στα πλευρά των μεσαιωνικών πλοίων.
Οι ερευνητές ολοκλήρωσαν τη δημιουργία τρισδιάστατου ψηφιακού μοντέλου της οροφής και συνέλεξαν δείγματα ξύλου για δενδροχρονολογική ανάλυση.
Η μελέτη των δακτυλίων ανάπτυξης των δέντρων αναμένεται να προσδιορίσει με ακρίβεια την εποχή κοπής της ξυλείας και την ηλικία του σκάφους.
www.worldenergynews.gr
Ένα υπόγειο που κατασκευάστηκε το 1244 αποδείχθηκε ότι έκρυβε στην οροφή του ένα μοναδικό κειμήλιο της μεσαιωνικής ναυπηγικής: το σχεδόν ακέραιο σκαρί ενός πλοίου με επίπεδο πυθμένα, το οποίο έπλεε στη λίμνη Constance κατά τον Μεσαίωνα.
Η ανακάλυψη στο υπόγειο
Η ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια μελέτης αρχιτεκτονικής ιστορίας από την Κρατική Υπηρεσία Διατήρησης Μνημείων (LAD) της Στουτγάρδης.
Η οροφή του υπογείου καλύπτει έκταση περίπου 25 τετραγωνικών μέτρων (270 τετραγωνικών ποδών) και αποτελείται από τουλάχιστον 19 σανίδες.
Όπως δήλωσε η Δρ. Aline Kottmann, ειδική στη μεσαιωνική αρχαιολογία στο LAD, η αρχική εκτίμηση ήταν απλώς ότι τα ξύλα είχαν επαναχρησιμοποιηθεί, όμως η διαπίστωση ότι αποτελούσαν τμήμα πλοίου προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στην ερευνητική ομάδα.
Οι ερευνητές κατάφεραν να ταυτοποιήσουν τις σανίδες ως τμήματα μεσαιωνικού σκάφους μεταφοράς φορτίων από...
1. Το σχήμα των σανίδων, οι σειρές από καρφιά και οι ξύλινοι πείροι (καβίλιες).
2. Ορισμένες σανίδες βρίσκονται στην ίδια ακριβώς σειρά που είχαν τοποθετηθεί κατά τη ναυπήγηση του σκάφους, γεγονός που δείχνει ότι οι μεσαιωνικοί τεχνίτες χρησιμοποίησαν μεγάλα, ενιαία τμήματα της γάστρας για την κατασκευή της οροφής.
3. Στα διάκενα διατηρούνται υπολείμματα από το υλικό καλαφατίσματος.
Επιπλέον, εντοπίστηκαν τουλάχιστον τέσσερα σημεία όπου είχαν γίνει επιδιορθώσεις σε φθαρμένα τμήματα του ξύλου. Σε μία περίπτωση χρησιμοποιήθηκε σφήνα σε σχήμα «χελιδονιού» (swallowtail-shaped insert), τεχνική που δεν έχει παράλληλο σε άλλα ευρήματα της περιοχής.
Η σημασία για τη ναυτική αρχαιολογία
Η ερευνητική ομάδα του προγράμματος «Ναυάγια και Βαθιά Θάλασσα» του LAD σημειώνει ότι το ευρήμα αυτό είναι σημαντικότερο ακόμη και από ένα παραδοσιακό ναυάγιο στον πυθμένα της λίμνης.
Οι ξηρές συνθήκες του υπογείου διατήρησαν το ξύλο σε εξαιρετική κατάσταση, επιτρέποντας τη λεπτομερή μελέτη του χωρίς τις φθορές που προκαλεί η αιώνια παραμονή στο νερό.
Η Alexandra Ulisch, μέλος της ερευνητικής ομάδας, ανέφερε ότι αν επιβεβαιωθεί πως έχουν διασωθεί και τμήματα από τα πλευρικά τοιχώματα, θα προκύψουν νέα στοιχεία για τον τρόπο μεταβίβασης από τον πυθμένα στα πλευρά των μεσαιωνικών πλοίων.
Οι ερευνητές ολοκλήρωσαν τη δημιουργία τρισδιάστατου ψηφιακού μοντέλου της οροφής και συνέλεξαν δείγματα ξύλου για δενδροχρονολογική ανάλυση.
Η μελέτη των δακτυλίων ανάπτυξης των δέντρων αναμένεται να προσδιορίσει με ακρίβεια την εποχή κοπής της ξυλείας και την ηλικία του σκάφους.
www.worldenergynews.gr
