Το Μουσείο Πλοίων Βίκινγκ στη Δανία ανακοίνωσε πρόσφατα μια πρωτοφανή ανακάλυψη στο Στενό του Έρεσουντ: το μεγαλύτερο και πιο προηγμένο μεσαιωνικό φορτηγό πλοίο που έχει βρεθεί ποτέ στον κόσμο.
Ένα ορόσημο για την αρχαιολογία
Χαιρετιζόμενη ως «ορόσημο στη θαλάσσια αρχαιολογία», η ανακάλυψη έγινε ενώ δύτες ερευνούσαν τον βυθό του Σάουντ, εν αναμονή της νέας περιοχής Λινέτχολμ της Κοπεγχάγης, και έπεσαν πάνω σε ένα ρεκόρ γρανάζι θαμμένο κάτω από αιώνες άμμου και λάσπης.
Βρέθηκαν σε βάθος περίπου 12,5 μέτρων, τα πολύτιμα συντρίμμια διέφευγαν από τις καταστροφικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα μια εξαιρετική κατάσταση διατήρησης που παρείχε στους αρχαιολόγους μια σπάνια, κοντινή ματιά σε λεπτομέρειες που δεν είχαν ξαναδεί.
«Είναι εξαιρετικό να υπάρχουν τόσα πολλά μέρη του εξοπλισμού», σημείωσαν οι ερευνητές.
Το μέγεθος και η αξιοσημείωτη κατάστασή του μετέτρεψαν την ανασκαφή σε μια τεράστια επιχείρηση που απαιτούσε 289 καταδύσεις και περισσότερα από δυόμισι χρόνια για να ολοκληρωθεί, σύμφωνα με το Arkeonews. Τώρα, το Μουσείο Πλοίων Βίκινγκ έχει εμφανιστεί, ξεχειλίζοντας από επαίνους και γνώσεις για ένα από τα πιο εντυπωσιακά πλοία του μεσαιωνικού κόσμου.
Ένα πρωτοποριακό φορτηγό πλοίο
Με το όνομα Svælget 2, αυτό το μεσαιωνικό φορτηγό πλοίο θα έπλεε στις θάλασσες της Βόρειας Ευρώπης με την εκπληκτική ικανότητα να μεταφέρει ένα τεράστιο φορτίο 300 τόνων με ελάχιστο μόνο πλήρωμα. Κατασκευασμένο από πολωνικό και δανέζικο ξύλο, το πλοίο περιγράφηκε από το Μουσείο Πλοίων Βίκινγκ σε δελτίο τύπου ως το «υπερπλοίο» του Μεσαίωνα, με διαστάσεις περίπου 91 πόδια μήκος, 30 πόδια πλάτος και 6 πόδια ύψος.
Η δενδροχρονολογική ανάλυση αποκάλυψε ότι το Svælget 2 κατασκευάστηκε γύρω στο 1410 χρησιμοποιώντας ξυλεία που προερχόταν από την Πολωνία και την Ολλανδία. Αυτό έδειξε στους αρχαιολόγους ότι ενώ τα πλαίσια κόπηκαν στο εργοτάξιο, οι ναυπηγοί εισήγαγαν άλλα πρωτογενή υλικά. Έτσι, οι ερευνητές εντυπωσιάστηκαν όταν ανακάλυψαν ότι τόσο μεγάλες ποσότητες ξύλου μεταφέρθηκαν σε όλη την Ευρώπη.
Στην πραγματικότητα, αυτή ήταν η κύρια γνώση που αποκόμισαν οι αρχαιολόγοι: το γρανάζι αντανακλούσε την ύπαρξη ενός ισχυρού, πολύπλοκου εμπορικού δικτύου που το ίδιο το πλοίο βοήθησε να γίνει δυνατό. Σε ένα δελτίο τύπου, το Μουσείο το ονόμασε «τη ραχοκοκαλιά του μεσαιωνικού εμπορίου» επειδή μπορούσε να ταξιδέψει σε μεγάλες αποστάσεις και να πλοηγηθεί σε επικίνδυνα νερά χωρίς μεγάλο πλήρωμα, καθιστώντας το ένα αποτελεσματικό, χαμηλού κόστους εμπορικό πλοίο.
«Είναι σαφής απόδειξη ότι τα καθημερινά αγαθά ανταλλάσσονταν. Οι ναυπηγοί έφταναν όσο το δυνατόν μεγαλύτερα για να μεταφέρουν ογκώδη φορτία - αλάτι, ξυλεία, τούβλα ή βασικά είδη διατροφής», λέει ο Otto Uldum, επικεφαλής αρχαιολόγος, σε ένα δελτίο τύπου.
Το γρανάζι ήταν πρωτοπόρο
Το πλοίο σηματοδότησε μια ξεχωριστή μετατόπιση στο εμπόριο, όταν τα αγαθά που ανταλλάσσονταν δεν ήταν πλέον μόνο είδη πολυτελείας αλλά και καθημερινά αγαθά. Το πλοίο επέκτεινε κυριολεκτικά το εμπόριο μειώνοντας το περιττό κόστος και μεταφέροντας βαριά φορτία σε όλη τη Βόρεια Ευρώπη.
Λόγω της εξαιρετικής κατάστασης διατήρησής του, οι αρχαιολόγοι ανέκτησαν το κύτος του πλοίου, το οποίο είναι ένα σπάνιο εύρημα. Κατά μήκος του κύτους υπήρχαν υπολείμματα του πρωραίου και του πρυμναίου φρουρίου του πλοίου, τα οποία παρείχαν καταφύγιο στο πλήρωμα. Μέχρι τώρα, οι αρχαιολόγοι δεν μπορούσαν να επιβεβαιώσουν ότι αυτά τα «κάστρα» υπήρχαν καν σε τέτοια πλοία.
Μια μεγάλη έκπληξη ήταν η ανακάλυψη μιας κουζίνας από τούβλα, το αρχαιότερο παράδειγμα του είδους του που βρέθηκε ποτέ σε δανικά ύδατα. Αυτό σήμαινε ότι το πλήρωμα μπορούσε να μαγειρεύει πάνω σε ανοιχτή φωτιά με «αξιοσημείωτη άνεση». Εκτός αυτού, βρήκαν παπούτσια, μια χτένα, μια κατσαρόλα και έναν ξύλινο δίσκο, σύμφωνα με το Arkeonews.
Όλα αυτά τα εξαιρετικά ευρήματα άνοιξαν ένα μοναδικό σημείο θέασης στην καθημερινή ζωή σε ένα πρωτοποριακό φορτηγό πλοίο που άλλαξε το πρόσωπο του εμπορίου στη Βόρεια Ευρώπη. Σηματοδότησε μια οικονομική άνθηση στην περιοχή, καθώς είχαν τα οικονομικά για να κατασκευάσουν ένα πλοίο που θα κυβερνούσε τις θάλασσες.
www.worldenergynews.gr
