Ένας εντυπωσιακός σπειροειδής γαλαξίας, γνωστός ως M88, ταξιδεύει προς την πυκνοκατοικημένη καρδιά του Σμήνους της Παρθένου, όπου ισχυρές δυνάμεις ήδη αρχίζουν να αναδιαμορφώνουν το μέλλον του.
Ένας σπειροειδής γαλαξίας που τροφοδοτείται από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα
Μια εντυπωσιακή νέα εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA αναδεικνύει τον Messier 88 (M88), έναν σπειροειδή γαλαξία που βρίσκεται στη μέση ενός κοσμικού ταξιδιού που εκτείνεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Γνωστός και ως NGC 4501, ο M88 βρίσκεται περίπου 63 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό Κόμη της Βερενίκης (Τα Μαλλιά της Βερενίκης).
Ο M88 ταξινομείται ως ενεργός γαλαξίας επειδή μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα στο κέντρο του καταναλώνει ενεργά το περιβάλλον αέριο και σκόνη. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι αυτή η μαύρη τρύπα περιέχει περίπου 100 εκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου. Καθώς το υλικό πέφτει προς τα μέσα, η μαύρη τρύπα φαίνεται να οδηγεί ρεύματα αερίου προς τα έξω από τον πυρήνα του γαλαξία.
Περιβάλλοντας την κεντρική μαύρη τρύπα βρίσκεται ένας πληθυσμός παλαιότερων, κοκκινωπών αστεριών που δίνουν στο κέντρο του γαλαξία μια ζεστή λάμψη. Προς τα έξω εκτείνονται αρκετοί σφιχτά τυλιγμένοι και αξιοσημείωτα συμμετρικοί σπειροειδείς βραχίονες. Αυτοί οι βραχίονες διαγράφονται από φωτεινά ροζ και μπλε αστρικά σμήνη, καθώς και πυκνά σύννεφα σκόνης. Επειδή ο M88 παρατηρείται υπό γωνία από τη Γη, ο γαλαξίας φαίνεται τεντωμένος, επιτρέποντας στην κομψή σπειροειδή δομή του να απλώνεται προς τα έξω σε όλη την εικόνα.
Το μακρύ ταξίδι του M88 μέσα στο σμήνος της Παρθένου
Ο M88 είναι ένας από τους περισσότερους από χίλιους γαλαξίες που ανήκουν στο σμήνος της Παρθένου, μια τεράστια συλλογή γαλαξιών που συνδέονται μεταξύ τους με τη βαρύτητα. Αν και το σμήνος κινείται στο διάστημα ως ένα ενιαίο σύστημα, οι γαλαξίες-μέλη του βρίσκονται συνεχώς σε τροχιά γύρω από το κέντρο βάρους του σμήνους.
Για τον M88, αυτή η κίνηση τον μεταφέρει σε μια μακρά και δυνητικά μετασχηματιστική πορεία προς τις εσωτερικές περιοχές του σμήνους.
Ο προορισμός του βρίσκεται περίπου δύο εκατομμύρια έτη φωτός από την τρέχουσα θέση του. Στην πορεία, ο γαλαξίας θα υποστεί σημαντικές αλλαγές που θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν το μέλλον του. Οι αστρονόμοι προβλέπουν ότι σε 200-300 εκατομμύρια χρόνια, ο M88 θα περάσει πιο κοντά στον Μεσιέ 87, τον τεράστιο ελλειπτικό γαλαξία που κυριαρχεί στο σμήνος της Παρθένου.
Σημάδια Απογύμνωσης Γαλαξία από Αέριο Σχηματισμού Άστρων
Καθώς ο M88 πλησιάζει αυτό το τεράστιο βαρυτικό κέντρο, θα βιώσει έντονη απογύμνωση από την πίεση του εμβόλου. Αυτή η διαδικασία συμβαίνει όταν ένας γαλαξίας ταξιδεύει μέσα από το θερμό αέριο που γεμίζει ένα σμήνος γαλαξιών, προκαλώντας την απομάκρυνση του δικού του αερίου.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτός ο μετασχηματισμός έχει ήδη ξεκινήσει.
Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει ότι ο περιστρεφόμενος δίσκος αερίου του M88 φαίνεται κολοβωμένος και συμπιεσμένος κατά μήκος της πρόσθιας άκρης του γαλαξία. Το αέριο και η σκόνη ωθούνται μαζί με τρόπο που μοιάζει με το χιόνι που συσσωρεύεται μπροστά από ένα άροτρο. Οι παρατηρήσεις δείχνουν επίσης ότι ο M88 περιέχει σημαντικά λιγότερο κρύο αέριο από ό,τι θα περίμεναν οι αστρονόμοι για έναν γαλαξία του μεγέθους του, ιδιαίτερα στις εξωτερικές περιοχές του.
Το κρύο αέριο χρησιμεύει ως πρώτη ύλη για τον σχηματισμό αστεριών και η απώλειά του αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι η ικανότητα του M88 να δημιουργεί νέα αστέρια θα μειωθεί με την πάροδο του χρόνου. Καθώς ο γαλαξίας συνεχίζει το ταξίδι του μέσα από το Σμήνος της Παρθένου, αυτές οι αλλαγές αναμένεται να επηρεάσουν τόσο την εξέλιξή του όσο και το μακροπρόθεσμο μέλλον του.
Το Hubble Μελετά την Εξέλιξη των Γαλαξιών σε Πλήθος Περιβαλλόντων
Οι αστρονόμοι παρατήρησαν τον M88 ως μέρος ενός προγράμματος παρατήρησης του Hubble (#18103; PI: D. Thilker) που επικεντρώνεται στην κατανόηση του πώς εξελίσσονται οι σπειροειδείς γαλαξίες σε πυκνά κοσμικά περιβάλλοντα.
Το έργο χρησιμοποιεί την Κάμερα Ευρείας Πεδίου 3 του Hubble, ένα όργανο ικανό να διακρίνει μεμονωμένα αστρικά σμήνη και νεφελώματα σε γαλαξίες που βρίσκονται δεκάδες εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Εξετάζοντας τους γαλαξίες με τέτοια λεπτομέρεια, οι ερευνητές μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα πώς το ταξίδι μέσα από ένα πυκνό σμήνος γαλαξιών επηρεάζει τον σχηματισμό των αστεριών και οδηγεί στη μακροπρόθεσμη γαλαξιακή εξέλιξη
www.worldenergynews.gr
