Η γιγάντια Πέτρα του Βωμού του Στόουνχεντζ πιθανότατα ταξίδεψε περίπου 700 χιλιόμετρα από τη Σκωτία μέσω μιας προσεκτικά σχεδιασμένης ανθρώπινης προσπάθειας.
Τα μυστήρια του Στόουνχετζ
Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο Curtin ρίχνει νέο φως σε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του Στόουνχεντζ: πώς μια τεράστια πέτρα βάρους περίπου έξι τόνων διέσχισε τη Βρετανία πριν από χιλιάδες χρόνια.
Το επίκεντρο της μελέτης είναι η κεντρική Πέτρα του Βωμού του Στόουνχεντζ, ένας μεγαλίθος από ψαμμίτη που οι ερευνητές πιστεύουν τώρα ότι προήλθε από τη βορειοανατολική Σκωτία, περίπου 700 χιλιόμετρα (435 μίλια) από την πεδιάδα του Σόλσμπερι. Αυτή η τεράστια απόσταση υπογραμμίζει την αξιοσημείωτη κλίμακα του ταξιδιού και εγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με τις δυνατότητες των αρχαίων κοινοτήτων.
Τα ευρήματα βασίζονται σε προηγούμενες έρευνες που αμφισβήτησαν την ιδέα ότι οι παγετώνες μετέφεραν μόνο την πέτρα. Τα τελευταία στοιχεία υποστηρίζουν περαιτέρω το συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι, και όχι οι φυσικές διαδικασίες της Εποχής των Παγετώνων, ήταν υπεύθυνοι για τη μετακίνησή της μέσα από δύσβατο έδαφος.
Ανιχνεύοντας την Προέλευση της Πέτρας του Βωμού του Στόουνχεντζ
Για να κατανοήσουν καλύτερα πώς η Πέτρα του Βωμού έφτασε στο Στόουνχεντζ, οι ερευνητές συνδύασαν τη χρονολόγηση ορυκτών κόκκων με υπολογιστικά μοντέλα που ανακατασκευάσαν την κίνηση των αρχαίων στρωμάτων πάγου. Στόχος τους ήταν να εντοπίσουν την πηγή της πέτρας και να προσδιορίσουν εάν οι παγετώνες θα μπορούσαν να την έχουν μεταφέρει νότια.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι παγετώνες μπορεί να έχουν μεταφέρει βράχους από τη βορειοανατολική Σκωτία κατά την τελευταία Εποχή των Παγετώνων, ενδεχομένως φτάνοντας στο Dogger Bank, σε αυτό που είναι τώρα η Βόρεια Θάλασσα. Ωστόσο, η μοντελοποίηση δεν έδειξε καμία ρεαλιστική παγετωνική διαδρομή που θα μπορούσε να είχε μεταφέρει την Πέτρα του Βωμού μέχρι τη νότια Αγγλία.
Ο συν-επικεφαλής συγγραφέας Δρ. Anthony Clarke, από την Ομάδα Συστημάτων Χρονοδιαγραμμάτων Ορυκτών στη Σχολή Γης και Πλανητικών Επιστημών του Curtin, δήλωσε ότι τα στοιχεία υποδεικνύουν μια πολύ πιο σκόπιμη διαδικασία.
«Αντί να μεταφέρεται φυσικά από τον πάγο, τα στοιχεία υποδεικνύουν μια σκόπιμη, προσεκτικά σχεδιασμένη κίνηση σε ένα απαιτητικό και ποικίλο τοπίο», δήλωσε ο Δρ. Clarke.
Στοιχεία που υποδεικνύουν ανθρώπινη μεταφορά
Οι ερευνητές δεν βρήκαν βιώσιμες παγετωνικές οδούς που να συνδέουν την περιοχή προέλευσης της πέτρας απευθείας με το Στόουνχεντζ. Ως αποτέλεσμα, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι θα έπρεπε να μετακινήσουν την πέτρα σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων.
«Η μοντελοποίησή μας δείχνει ότι οι παγετώνες μπορεί να μετέφεραν βράχους σε ένα μέρος της διαδρομής κατά την τελευταία Εποχή των Παγετώνων - πιθανώς μέχρι το Ντόγκερ Μπανκ στη Βόρεια Θάλασσα - αλλά όχι στη νότια Αγγλία, πράγμα που σημαίνει ότι η πέτρα θα έπρεπε να μετακινηθεί εκατοντάδες χιλιόμετρα από ανθρώπους.
Η έρευνα δείχνει ότι δεν υπήρχαν βιώσιμες παγετωνικές οδοί που να συνδέουν την περιοχή προέλευσης απευθείας με το Στόουνχεντζ, ενισχύοντας το συμπέρασμα ότι απαιτούνταν ανθρώπινη μεταφορά.
«Αντίθετα, αυτό υποδηλώνει ότι η πέτρα πιθανότατα μετακινήθηκε σε στάδια, ενδεχομένως συνδυάζοντας την χερσαία μεταφορά με ποτάμια ή παράκτια μεταφορά όπου ήταν δυνατόν».
Η μελέτη υποδηλώνει ότι η μετακίνηση της γιγάντιας πέτρας δεν ήταν μια ενιαία επιχείρηση, αλλά ένα σύνθετο ταξίδι που περιελάμβανε πολλαπλές φάσεις. Οι αρχαίοι άνθρωποι μπορεί να έσυραν την πέτρα πάνω από τη στεριά και επίσης να εκμεταλλεύτηκαν ποτάμια ή παράκτιες διαδρομές για να διευκολύνουν μέρη του ταξιδιού.
Τι αποκαλύπτει το ταξίδι για τη νεολιθική Βρετανία
Ο Δρ. Κλαρκ είπε ότι τα ευρήματα αναδεικνύουν ένα επίπεδο σχεδιασμού, συνεργασίας και γνώσης που δεν συνδέεται πάντα με τις νεολιθικές κοινωνίες.
«Η μεταφορά μιας πέτρας αυτού του μεγέθους σε τόσο μεγάλη απόσταση θα απαιτούσε σχεδιασμό, συντονισμό και βαθιά κατανόηση του τοπίου - για να μην αναφέρουμε τεράστια αποφασιστικότητα», είπε ο Δρ. Κλαρκ.
«Η μελέτη καταδεικνύει πώς ο συνδυασμός της γεωλογικής ανάλυσης με την υπολογιστική μοντελοποίηση μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση μακροχρόνιων ερωτημάτων σχετικά με το πώς χτίστηκε το Στόουνχεντζ».
Οι ερευνητές σχεδιάζουν να συνεχίσουν να διερευνούν την προέλευση της Πέτρας του Βωμού, περιορίζοντας την ακριβή τοποθεσία προέλευσης στη βορειοανατολική Σκωτία. Μελλοντικές μελέτες θα διερευνήσουν επίσης τις διαδρομές που μπορεί να χρησιμοποίησαν οι προϊστορικές κοινότητες για να μεταφέρουν την πέτρα σε όλη τη Βρετανία.
www.worldenergynews.gr
