Επιστήμονες εντοπίζουν νερό που εκτοξεύεται από τον πυθμένα του ωκεανού ανοιχτά του Όρεγκον σαν πυροσβεστική μάνικα - Η τρύπα πίσω του ίσως αλλάζει όσα γνωρίζουμε για τον επόμενο μεγα-σεισμό
Κάτι παράξενο συνέβαινε περίπου 50 μίλια ανοιχτά της ακτής του Νιούπορτ, στο Όρεγκον, βαθιά κάτω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Νερό εκτοξευόταν προς τα πάνω από τον πυθμένα της θάλασσας με μια δύναμη που άφησε άφωνους τους επιστήμονες που το παρακολουθούσαν. Δεν έπρεπε να υπάρχει εκεί. Και όσο περισσότερο το μελετούσαν, τόσο πιο ανησυχητική γινόταν η εικόνα.
Ένα πλοίο καθυστέρησε και όλα άλλαξαν
Η ανακάλυψη ξεκίνησε σχεδόν τυχαία. Μια ερευνητική ομάδα εντόπισε το φαινόμενο κατά τη διάρκεια καθυστέρησης λόγω καιρού σε αποστολή με το ερευνητικό σκάφος RV Thomas G. Thompson, όταν το σόναρ του πλοίου κατέγραψε απροσδόκητες στήλες φυσαλίδων περίπου 0,75 μίλια κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού.
Οι ερευνητές έστειλαν ένα υποβρύχιο drone για να το εξετάσουν. Αυτό που βρήκαν τους άφησε παγωμένους.
Νερό με διαφορετική χημική σύσταση από το γύρω θαλασσινό νερό διέφευγε προς τον ωκεανό από μια τρύπα στον πυθμένα «σαν πυροσβεστική μάνικα», δήλωσε ο Evan Solomon, ωκεανογράφος στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον και συν-συγγραφέας της μελέτης.
«Κάτι τέτοιο δεν το έχω ξαναδεί και, απ’ όσο γνωρίζω, δεν έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν», δήλωσε ο Solomon.
Η καθυστέρηση που έκανε δυνατή την ανακάλυψη ήταν μια μικρή ταλαιπωρία για το πλήρωμα. Μετατράπηκε σε μία από τις πιο σημαντικές εκτροπές στην πρόσφατη έρευνα του πυθμένα του Ειρηνικού.
Η τρύπα είχε θερμοκρασία που αποκάλυπτε μια βαθύτερη ιστορία
Μεταγενέστερες παρατηρήσεις από επόμενες αποστολές επιβεβαίωσαν ότι το υγρό που εξέρχεται από τον πυθμένα της θάλασσας είναι 16 βαθμούς Φαρενάιτ θερμότερο από το γύρω θαλασσινό νερό.
Αυτή η διαφορά δεν είναι μικρή σε αυτό το βάθος του ωκεανού, όπου οι θερμοκρασίες κυμαίνονται κοντά στο σημείο πήξης.
Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι το υγρό προέρχεται απευθείας από το ρήγμα μεγάλης κλίμακας Cascadia, όπου οι θερμοκρασίες εκτιμώνται στους 300 έως 500 βαθμούς Φαρενάιτ.
Οι εκτιμώμενοι ρυθμοί ροής του υγρού είναι κατά τάξεις μεγέθους υψηλότεροι από εκείνους που έχουν μετρηθεί οπουδήποτε αλλού κατά μήκος του περιθωρίου, πιθανότατα λόγω ακραίων υπερπιέσεων κατά μήκος του ορίου των τεκτονικών πλακών.
Αυτή η πίεση, τελικά, ήταν η πραγματική ιστορία. Και οι οργανισμοί που ζουν κοντά στην εκροή, συμπεριλαμβανομένων των βαθυστάθμιων σπόγγων και των σωληνόσκωληκων που συγκεντρώνονται γύρω από τέτοιες εκροές παγκοσμίως, ευημερούσαν πάνω από δυνάμεις που η περισσότερη ζωή δεν αγγίζει ποτέ.
Η χημική υπογραφή του υγρού έδειξε στους επιστήμονες ότι είχε ταξιδέψει προς τα πάνω για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, πιεσμένο μέσα από πετρώματα και ιζήματα από βάθη που τα όργανα μόλις μπορούν να προσεγγίσουν.
Το ρήγμα κάτω από το ρήγμα
Η ζώνη καταβύθισης Cascadia είναι ένα ρήγμα μήκους 620 μιλίων που εκτείνεται από το Βόρειο Νησί Βανκούβερ έως το Cape Mendocino στη Βόρεια Καλιφόρνια, χωρίζοντας τις πλάκες Juan de Fuca και Βόρειας Αμερικής.
Όπου οι δύο πλάκες συναντώνται, η τριβή τις «κλειδώνει» μεταξύ τους. Η τάση συσσωρεύεται για αιώνες. Τελικά οι πλάκες μετακινούνται απότομα, παράγοντας έναν σεισμό megathrust με βίαιες δονήσεις και τσουνάμι που μεγαλώνουν καθώς φτάνουν στα ρηχά παράκτια ύδατα.
Ο τελευταίος τέτοιος σεισμός καταγράφηκε μεγέθους 9,0 το 1700. Κατέβασε την ακτή του Όρεγκον κατά αρκετά πόδια μέσα σε δευτερόλεπτα, βύθισε ολόκληρα δάση και έστειλε ένα τσουνάμι σε όλο τον Ειρηνικό που καταγράφηκε την ίδια νύχτα σε ιαπωνικά αρχεία.
Το «Pythia’s Oasis» και το τραπέζι air hockey
Η μελέτη, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον και δημοσιευμένη στο Science Advances, περιγράφει την υπόγεια πηγή που οι ερευνητές ονόμασαν Pythia’s Oasis, η οποία ανακαλύφθηκε περίπου 50 μίλια ανοιχτά του Νιούπορτ, στο Όρεγκον.
Οι παρατηρήσεις δείχνουν ότι η πηγή τροφοδοτείται από νερό που προέρχεται από βάθος 2,5 μιλίων κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας, στο όριο των τεκτονικών πλακών, ρυθμίζοντας την τάση στο υπεράκτιο ρήγμα σαν μια βαλβίδα πίεσης που εκτονώνεται από βάθη σχεδόν αδιανόητα.
Ο Solomon περιέγραψε τη ζώνη ρήγματος megathrust ως «τραπέζι air hockey». Αν η πίεση των ρευστών είναι υψηλή, οι δύο πλάκες μπορούν να ολισθήσουν πιο εύκολα. Αν η πίεση είναι χαμηλότερη, οι πλάκες «κλειδώνουν», και τότε συσσωρεύεται τάση που μπορεί να οδηγήσει σε θραύση.
Μια σημαντική διαρροή ρευστών ανοιχτά της κεντρικής ακτής του Όρεγκον θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί η βόρεια ζώνη Cascadia, ανοιχτά της πολιτείας Ουάσινγκτον, θεωρείται ότι είναι πιο έντονα «κλειδωμένη» από το νότιο τμήμα.
Η εικόνα της τάσης στο ρήγμα σε ολόκληρη τη Δυτική Ακτή τώρα αναδιαμορφώνεται.
Τι σημαίνει αυτό για τα εκατομμύρια ανθρώπων στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό
Οι ειδικοί στους σεισμούς σημειώνουν ότι η διαρροή νερού από τον πυθμένα του ωκεανού είναι σε κάποιο βαθμό φυσιολογική και ότι η συγκεκριμένη εκροή πιθανότατα υπάρχει για τουλάχιστον 1.500 χρόνια.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι η ανακάλυψη δεν αλλάζει την τρέχουσα εκτίμηση κινδύνου για έναν μεγάλο σεισμό στη ζώνη Cascadia.
Σύμφωνα με μελέτη των Proceedings of the National Academy of Sciences, υπάρχει πιθανότητα 15% για έναν σεισμό στη ζώνη καταβύθισης Cascadia μέσα στα επόμενα 50 χρόνια και 29% έως το 2100.
Το Pythia’s Oasis είναι η πρώτη γνωστή τοποθεσία αυτού του είδους, αν και παρόμοιες εκροές ρευστών μπορεί να υπάρχουν κοντά, αλλά να είναι δύσκολο να εντοπιστούν από την επιφάνεια. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που οι επιστήμονες λένε ότι η χαρτογράφηση έχει τόσο μεγάλη σημασία.
«Το Pythia’s Oasis παρέχει ένα σπάνιο παράθυρο στις διεργασίες που λαμβάνουν χώρα βαθιά στον πυθμένα της θάλασσας, και η χημεία του δείχνει ότι αυτό το υγρό προέρχεται κοντά στο όριο των πλακών», δήλωσε η συν-συγγραφέας Deborah Kelley.
Κάθε νέα εκροή που εντοπίζεται είναι ένα ακόμη δεδομένο, μια ακόμη ευκαιρία να κατανοήσουμε το ρολόι πριν τελειώσει ο χρόνος.
www.worldenergynews.gr
