Μια νέα μελέτη υποδεικνύει ότι τα άλμπατρος με μαύρα φρύδια ενδέχεται να μην εξελίσσονται αρκετά γρήγορα ώστε να συμβαδίσουν με την κλιματική αλλαγή. Η μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου θα μπορούσε να τους προσφέρει καλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.
Τα πουλιά της θάλασσας
Τα άλμπατρος με μαύρα φρύδια —μακρόβια θαλασσοπούλια του Νότιου Ωκεανού και των γύρω θαλασσών— ίσως χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή απ' όσο επιτρέπει ο ρυθμός θέρμανσης του πλανήτη. Τα ευεργετικά κληρονομικά χαρακτηριστικά μπορούν να διαδοθούν στους πληθυσμούς τους με την πάροδο των γενεών, ωστόσο ο αριθμός των πτηνών ενδέχεται να μειωθεί προτού αυτές οι αλλαγές προλάβουν να προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια.
Νέα έρευνα υποδεικνύει ότι η μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου θα βελτίωνε τις προοπτικές τους πολύ περισσότερο από την προσδοκία ότι η εξέλιξη θα προλάβει τις εξελίξεις. Ο ουσιαστικός περιορισμός των εκπομπών μείωσε την προβλεπόμενη πιθανότητα εξαφάνισης κατά το ήμισυ περίπου. Η εξέλιξη βοήθησε υπό ορισμένες συνθήκες, αλλά γενικά δεν μπόρεσε να αποτρέψει τη μείωση του πληθυσμού στα σενάρια μελλοντικής θέρμανσης.
Μπορούν τα άλμπατρος να εξελιχθούν αρκετά γρήγορα;
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό *Proceedings of the National Academy of Sciences* (PNAS), βασίζεται σε καταγραφές άνω των τριάντα ετών σχετικά με τις πληθυσμιακές μεταβολές και τα ατομικά χαρακτηριστικά των άλμπατρος με μαύρα φρύδια, τα οποία περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους πετώντας (με ανεμοπορία) στην ανοιχτή θάλασσα. Στους συγγραφείς περιλαμβάνεται η Stéphanie Jenouvrier, ανώτερη επιστήμονας στο Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Woods Hole (WHOI).
Η ερευνητική ομάδα συνδύασε τα εν λόγω αρχεία με πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο μεταβίβασης των χαρακτηριστικών από τους γονείς στους απογόνους, καθώς και με προβλέψεις για το μελλοντικό κλίμα. Το υπολογιστικό μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε παρακολούθησε πώς οι διαφορές στα σωματικά χαρακτηριστικά, τη συμπεριφορά και τον χρονισμό της αναπαραγωγής επηρέαζαν την επιβίωση και την αναπαραγωγή. Αυτό επέτρεψε την ανάδειξη της φυσικής επιλογής και της εξελικτικής μεταβολής με την πάροδο του χρόνου, καθώς τα χαρακτηριστικά που βελτίωναν τα αποτελέσματα αυτά μπορούσαν να γίνουν συχνότερα. Το μοντέλο έλαβε επίσης υπόψη την αβεβαιότητα σχετικά με τις πληθυσμιακές μεταβολές και τις φυσικές κλιματικές διακυμάνσεις.
Η κληρονομικότητα από μόνη της προσφέρει ελάχιστη προστασία
Η ικανότητα μεταβίβασης χαρακτηριστικών στους απογόνους προσέφερε ελάχιστη προστασία έναντι της εξαφάνισης στις προσομοιώσεις. Αυτό το εύρημα υποδηλώνει ότι η κληρονομικότητα από μόνη της δεν καθορίζει αν ένας πληθυσμός μπορεί να προσαρμοστεί επιτυχώς. Το αποτέλεσμα εξαρτάται επίσης από το πόσο έντονα η φυσική επιλογή ευνοεί τα χρήσιμα χαρακτηριστικά και από το πώς οι περιβαλλοντικές αλλαγές επηρεάζουν την επιβίωση και την αναπαραγωγή.
Ένα πλεονέκτημα σε ένα στάδιο της ζωής μπορεί επίσης να έχει διαφορετική επίδραση στο μέλλον του πληθυσμού σε σχέση με ένα πλεονέκτημα σε ένα άλλο στάδιο.
«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η εξελικτική διάσωση εξαρτάται όχι μόνο από το πόσο γρήγορα αλλάζει το περιβάλλον, αλλά και από το πού δρα η εξέλιξη κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής», δήλωσε η Jenouvrier. «Η εξέλιξη μπορεί να βοηθήσει όταν η προσαρμογή βελτιώνει τα τμήματα του κύκλου ζωής που είναι πιο σημαντικά για την αύξηση του πληθυσμού, αλλά ο περιορισμός του ρυθμού και της έντασης της κλιματικής αλλαγής δίνει στην προσαρμογή πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να συμβάλει στη διατήρηση του πληθυσμού.»
Ο όρος «εξελικτική διάσωση» περιγράφει την περίπτωση κατά την οποία ένας πληθυσμός αποφεύγει την εξαφάνιση μέσω προσαρμοστικών εξελικτικών αλλαγών, αφού το περιβάλλον του υποστεί υποβάθμιση. Οι επιστήμονες την έχουν προτείνει ως πιθανό μηχανισμό άμυνας απέναντι στην απώλεια βιοποικιλότητας που προκαλείται από το κλίμα. Το αν μπορεί να συμβεί αρκετά γρήγορα παραμένει αβέβαιο, ιδιαίτερα για είδη με μεγάλη διάρκεια ζωής, όπως τα άλμπατρος, των οποίων οι σχετικά μεγάλοι χρόνοι γενεών μπορούν να καθυστερήσουν την επίδραση της εξέλιξης στις πληθυσμιακές τάσεις.
Η έντονη θέρμανση μπορεί να υπερκαλύψει την προσαρμογή
Οι προσομοιώσεις έδειξαν πόσο μεγάλη σημασία έχει το περιβάλλον κλίμα. Υπό τις σχετικά σταθερές συνθήκες του παρελθόντος, προβλεπόταν ότι οι πληθυσμοί που είχαν τη δυνατότητα να προσαρμοστούν μέσω της εξέλιξης θα μεγάλωναν περισσότερο από εκείνους που δεν διέθεταν αυτή την προσαρμογή. Υπό τις μελλοντικές κλιματικές συνθήκες, οι εξελικτικές αποκρίσεις θα μπορούσαν να συμβάλουν στη συνεχιζόμενη επιβίωση του πληθυσμού, εφόσον η θέρμανση παρέμενε.
«Η εξέλιξη μπορεί να βοηθήσει τους πληθυσμούς να αντιμετωπίσουν τις περιβαλλοντικές αλλαγές, αλλά τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι υπάρχουν όρια», δήλωσε η Jenouvrier. «Για αυτό το θαλασσοπούλι με τη μεγάλη διάρκεια ζωής, ο περιορισμός της έκτασης της κλιματικής αλλαγής έχει πολύ μεγαλύτερη επίδραση στη διατήρηση του πληθυσμού απ’ ό,τι η εξέλιξη» προσαρμογή και μόνο».
Ο ρυθμός και το μέγεθος της μελλοντικής κλιματικής θέρμανσης επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της εξελικτικής προσαρμογής. Ο περιορισμός της μελλοντικής κλιματικής αλλαγής μέσω της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου επιβραδύνει τη μείωση του πληθυσμού και επιτρέπει στην εξελικτική προσαρμογή να ευνοήσει τη διατήρηση του πληθυσμού.
www.worldenergynews.gr
