Μια μελέτη του CSIC και του Πανεπιστημίου της Γρανάδας διαπιστώνει ότι οι αποικίες πιγκουίνων «chinstrap» (με τη χαρακτηριστική μαύρη λωρίδα στο σαγόνι) αποτελούν μια φυσική πηγή μεθανίου που δεν είχε μετρηθεί στο παρελθόν, εκπέμποντας έως και 7 εκατομμύρια τόνους ετησίως.
Oι πιγκουίνοι
Οι μεγάλες αποικίες αυτών των πιγκουίνων στην Ανταρκτική αποτελούν σημαντική φυσική πηγή μεθανίου, ενός αερίου του θερμοκηπίου του οποίου η επίδραση στην υπερθέρμανση του πλανήτη είναι μεγαλύτερη από εκείνη του διοξειδίου του άνθρακα (CO₂). Αυτό αποδείχθηκε για πρώτη φορά από μελέτη που διεξήχθη από το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Επιστημών της Ανδαλουσίας (ICMAN) —ερευνητικό κέντρο του Ισπανικού Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών (CSIC)— σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Γρανάδας.
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Climate and Atmospheric Science», εκτιμά ότι το γκουανό (περιττώματα) που παράγεται από αυτά τα πτηνά δημιουργεί περίπου 490.000 τόνους μεθανίου ετησίως. Η ποσότητα αυτή είναι συγκρίσιμη με τις εκπομπές από άλλες αναγνωρισμένες φυσικές πηγές, όπως οι παράκτιες θαλάσσιες περιοχές σε όλο τον κόσμο.
Μέχρι τώρα, οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τις εκπομπές μεθανίου εστιάζονταν σε ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η χρήση ορυκτών καυσίμων, η γεωργία και η διαχείριση αποβλήτων, καθώς και στα εκτρεφόμενα ζώα. Ωστόσο, μεγάλες συγκεντρώσεις άγριων ζώων μπορούν επίσης να προκαλέσουν εκπομπές μέσω της συσσώρευσης και της αποσύνθεσης οργανικής ύλης.
Τα επίπεδα μεθανίου αυξάνονται – μήπως πρόκειται για αντίδραση της φύσης στην υπερθέρμανση;
«Το γκουανό που συσσωρεύεται σε αυτές τις αποικίες πτηνών —οι οποίες μπορούν να συγκεντρώσουν δεκάδες χιλιάδες άτομα— δημιουργεί εστίες εξαιρετικά έντονων εκπομπών μεθανίου, οι οποίες μέχρι τώρα δεν είχαν ποτέ μετρηθεί ή ποσοτικοποιηθεί επιτόπου», εξηγεί ο Alejandro Román, ερευνητής στο ICMAN-CSIC και κύριος συντάκτης της μελέτης, σε σχετικό δελτίο τύπου.
Για την επίτευξη αυτών των αποτελεσμάτων, η ομάδα πραγματοποίησε άμεσες μετρήσεις αερίων σε δύο μεγάλες αποικίες πιγκουίνων στο νησί Deception, στο αρχιπέλαγος των Νότιων Νησιών Σέτλαντ. Χρησιμοποίησε επίσης μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) εξοπλισμένα με οπτικούς αισθητήρες για τη χαρτογράφηση των επιφανειών που καλύπτονταν από γκουανό και για την εκτίμηση του μεγέθους των πληθυσμών.
Εάν ο υπολογισμός επεκταθεί σε όλες τις χερσαίες περιοχές της Ανταρκτικής που επηρεάζονται από αυτά τα πτηνά, οι εκπομπές θα μπορούσαν να φτάσουν τα εκατομμύρια τόνους.
«Θα μπορούσαν να ανέρχονται σε περίπου 7 εκατομμύρια τόνους μεθανίου ετησίως, ποσότητα που κινείται στην ίδια τάξη μεγέθους με τις παγκόσμιες εκτιμήσεις για άλλες σημαντικές πηγές μεθανίου που συνδέονται με τη δραστηριότητα ζώων, όπως οι τερμίτες», δηλώνει η Emma Huertas, κύρια ερευνήτρια του προγράμματος DICHOSO, από κοινού με τον Antonio Tovar.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το φαινόμενο αυτό θα πρέπει να συμπεριληφθεί στις παγκόσμιες απογραφές εκπομπών και υπογραμμίζουν την ανάγκη να μελετηθεί ο τρόπος με τον οποίο η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να το μεταβάλει, επηρεάζοντας τόσο τους πληθυσμούς των πιγκουίνων όσο και τους μικροοργανισμούς του εδάφους που παράγουν μεθάνιο κατά τη διάσπαση του γκουανό.
www.worldenergynews.gr
