Σχετικά Άρθρα
Ένας 15χρονος κατασκεύασε μια βιονική υποβρύχια «ρομπότ χελώνα» που μπορεί να εντοπίσει λεύκανση κοραλλιών (ecoticias.com)
Σχεδόν δύο αιώνες ζωής, χωρίς να χάνει τον έλεγχο των μηχανισμών που προστατεύουν τα κύτταρά της από τη φθορά! Ο Jonathan, η γιγάντια χελώνα που θεωρείται το γηραιότερο χερσαίο ζώο στον κόσμο, γίνεται το επίκεντρο μιας εντυπωσιακής επιστημονικής ανακάλυψης. Οι επιστήμονες εντόπισαν 287 γενετικές παραλλαγές που συνδέονται με την επιδιόρθωση του DNA, τον περιορισμό της φλεγμονής και την καταστολή του καρκίνου, ανοίγοντας ένα νέο παράθυρο στην κατανόηση της γήρανσης. Θα μπορούσε άραγε το μυστικό της μακροζωίας του να κρύβει πολύτιμα μαθήματα και για τον άνθρωπο;
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ (Cam.ac.uk), ο Jonathan εκτιμάται ότι γεννήθηκε το 1832, την εποχή που ο Κάρολος Δαρβίνος και η βασίλισσα Βικτώρια βρίσκονταν εν ζωή. Σήμερα, περίπου 194 χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να εντυπωσιάζει τους επιστήμονες, οι οποίοι επιχειρούν να κατανοήσουν πώς ένας οργανισμός μπορεί να διατηρεί την κυτταρική του ανθεκτικότητα επί σχεδόν δύο αιώνες.
Η γιγάντια χελώνα του είδους Aldabrachelys gigantea ζει στο νησί της Αγίας Ελένης, στον Νότιο Ατλαντικό, όπου έφτασε από τις Σεϋχέλλες το 1882. Έκτοτε, έχει γίνει σύμβολο εξαιρετικής μακροζωίας, ενώ η μελέτη του γενετικού της υλικού προσφέρει νέες ενδείξεις για τους βιολογικούς μηχανισμούς που ενδέχεται να επιβραδύνουν ορισμένες επιπτώσεις της γήρανσης.
Ο Τζόναθαν (αριστερά) έφτασε στην Αγία Ελένη το 1882 (Φωτογράφος: AL Innes)
Οι 287 γενετικές παραλλαγές που τραβούν την προσοχή των επιστημόνων
Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, οι ερευνητές ανέλυσαν το γονιδίωμα του Jonathan, δηλαδή το σύνολο του DNA του, καθώς και το επιγονιδίωμά του, το οποίο επηρεάζει το πότε και με ποιον τρόπο ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται τα γονίδια.
Η ανάλυση ανέδειξε 287 γενετικές παραλλαγές που συνδέονται με λειτουργίες κρίσιμες για την κυτταρική προστασία και τη μακροζωία. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται μηχανισμοί που σχετίζονται με την επιδιόρθωση των βλαβών του DNA, τη ρύθμιση της φλεγμονής, τον έλεγχο της ινσουλίνης και την καταστολή του καρκίνου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σταθερότητα των επιγενετικών μηχανισμών του Jonathan. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ρυθμιστικοί μηχανισμοί που ελέγχουν γονίδια τα οποία σχετίζονται με την επιδιόρθωση του DNA και τον μεταβολισμό εμφανίζουν αξιοσημείωτες ομοιότητες με εκείνους νεότερων χελωνών του ίδιου είδους.
Κανονικά, το επιγονιδίωμα μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου, επηρεάζοντας τη λειτουργία των κυττάρων και συμβάλλοντας στη διαδικασία της γήρανσης. Στην περίπτωση του Jonathan, ωστόσο, ορισμένοι από αυτούς τους μηχανισμούς φαίνεται να διατηρούνται εξαιρετικά σταθεροί.
«Διαπιστώσαμε ότι οι ρυθμιστικοί μηχανισμοί των γονιδίων που εμπλέκονται στην παραγωγή ενέργειας και την επιδιόρθωση του DNA έχουν παραμείνει απίστευτα σταθεροί στον Jonathan εδώ και σχεδόν δύο αιώνες», ανέφερε ο Justin Gerlach, ερευνητής στο Peterhouse του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη.
Η έρευνα αποτελεί την πρώτη διερεύνηση του επιγονιδιώματος γιγάντιας χελώνας και ενισχύει το ενδιαφέρον για τους μηχανισμούς που επιτρέπουν σε ορισμένα είδη να διατηρούν την υγεία τους για εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα.
Από τη μακροζωία του Jonathan στις πιθανές εφαρμογές για τον άνθρωπο
Η σημασία των ευρημάτων δεν περιορίζεται στον εντυπωσιακό αριθμό των ετών που έχει ζήσει ο Jonathan. Οι επιστήμονες επιδιώκουν να κατανοήσουν πώς ορισμένοι οργανισμοί περιορίζουν τη συσσώρευση κυτταρικών βλαβών και διατηρούν βασικές λειτουργίες του οργανισμού παρά την προχωρημένη ηλικία τους.
Η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών επιδιόρθωσης του DNA, ρύθμισης της φλεγμονής και ελέγχου της κυτταρικής λειτουργίας θα μπορούσε να προσφέρει νέα δεδομένα για την ανθρώπινη γήρανση και τις ασθένειες που συνδέονται με αυτήν, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.
Ο Stephen Clark, ιδρυτής του ερευνητικού οργανισμού Kallel και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, υπογράμμισε ότι η φύση έχει αναπτύξει αξιοσημείωτες λύσεις απέναντι στη γήρανση και ότι το γονιδίωμα του Jonathan μπορεί να προσφέρει ένα πρότυπο κυτταρικής ανθεκτικότητας. Στόχος της ερευνητικής ομάδας είναι να διερευνήσει κατά πόσο αυτές οι εξελικτικές γνώσεις μπορούν να αξιοποιηθούν στην ανάπτυξη προσιτών θεραπευτικών προσεγγίσεων.
Ωστόσο, οι ερευνητές δεν υποστηρίζουν ότι ανακαλύφθηκε κάποια θεραπεία που παρατείνει τη ζωή του ανθρώπου. Τα ευρήματα καταγράφουν γενετικά και επιγενετικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την εξαιρετική μακροζωία, αλλά απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί ποιοι μηχανισμοί είναι πραγματικά καθοριστικοί και αν μπορούν να αξιοποιηθούν με ασφάλεια στην ιατρική.
Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Voland Fund και προσθέτει ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι στο επιστημονικό παζλ της γήρανσης. Ο Jonathan δεν αποκαλύπτει ακόμη όλα τα μυστικά του, αλλά το DNA του ενδέχεται να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα γιατί ορισμένοι οργανισμοί αντέχουν στον χρόνο πολύ περισσότερο από άλλους.
Ίσως, τελικά, το μεγαλύτερο μάθημα από τη ζωή του Jonathan να μην είναι απλώς πώς ζει κανείς περισσότερο, αλλά πώς μπορεί να διατηρεί τα κύτταρά του λειτουργικά και ανθεκτικά όσο περνούν τα χρόνια.
www.worldenergynews.gr
