Τουρκικές αναφορές κάνουν λόγο για εκσυγχρονισμό των ελληνικών μαχητικών και απόκτηση νέων αεροσκαφών, ενώ επισημαίνουν ότι η Τουρκία δεν έχει παραλάβει νέα μαχητικά εδώ και χρόνια - Στο επίκεντρο του τουρκικού Τύπου παραμένει και το τουρκολιβυκό μνημόνιο
Την ενίσχυση των δυνατοτήτων της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας αναγνωρίζουν Τούρκοι αξιωματικοί, αναφερόμενοι στις κινήσεις της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ανανέωση του στόλου των μαχητικών αεροσκαφών.
Οι Τούρκοι αξιωματικοί σημείωσαν: «Ο Μητσοτάκης ενίσχυσε την αεροπορική υπεροχή. Πήρε 24 Rafale, 20 F-35 και ενισχύει 120 F-16». Παράλληλα, υπογράμμισαν ότι η Τουρκία έχει να παραλάβει νέο μαχητικό αεροσκάφος από το 1999.
Ο απόστρατος πτέραρχος Ερντογάν Καρακούς αναφέρθηκε στη σημασία της αεροπορικής ισχύος, συνδέοντάς την με τη δυνατότητα μιας χώρας να υπερασπίζεται τα συμφέροντά της.
«Όποιος παραμελεί τη Γαλάζια Πατρίδα δεν μπορεί να την υπερασπιστεί. Όποιος παραμελεί την Αιθέρια Πατρίδα, τον εναέριο χώρο του, αντιμετωπίζει τις συνέπειες. Γι’ αυτό ακριβώς μιλάει ο Μητσοτάκης».
Στη συνέχεια, ο Καρακούς αναφέρθηκε στις ελληνικές προμήθειες και στα προγράμματα αναβάθμισης των μαχητικών, επισημαίνοντας τις διαφορές που, κατά την εκτίμησή του, υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών.
«Τι λέει ο Μητσοτάκης; Λέει ‘αγοράσαμε 24 Rafale’. Έχουν ήδη αναβαθμίσει περισσότερα από 60 F-16 στην έκδοση Block 70. Λέει επίσης ‘παράλληλα, βρισκόμαστε στη διαδικασία συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την απόκτηση των F-35. Επιπλέον, θα αυξήσουμε τον αριθμό των αναβαθμισμένων F-16 σε 84 και θα προσθέσουμε άλλα 38’. Πρόσφατα υπέγραψαν και μια νέα συμφωνία ύψους 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων».
Ο Τούρκος απόστρατος αξιωματικός υποστήριξε ακόμη ότι η αεροπορική και διαστημική ισχύς αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της πολιτικής μιας χώρας.
«Προσέξτε κάτι πολύ σημαντικό. Στον σημερινό κόσμο, εάν δεν διαθέτεις ισχυρή αεροπορική και διαστημική δύναμη, τότε ολόκληρη η πολιτική σου διαμορφώνεται ανάλογα με αυτή την αδυναμία».
Η τουρκική αεροπορία
Αναφερόμενος στην κατάσταση της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, έκανε λόγο για προσπάθεια ενίσχυσης των δυνατοτήτων της, επισημαίνοντας την παλαιότητα μέρους του στόλου και τις καθυστερήσεις στην ένταξη νέων αεροσκαφών.
«Αυτή είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε. Γι’ αυτό και εμείς προσπαθούμε συνεχώς να ενισχύσουμε την αεροπορική μας ισχύ.
Σκεφτείτε ότι η παραγωγή των τελευταίων τουρκικών F-16 ολοκληρώθηκε το 1999. Στη συνέχεια αγοράσαμε μόνο άλλα 30 αεροσκάφη. Μέχρι σήμερα δεν έχει ενταχθεί σε υπηρεσία το δικό μας νέο μαχητικό αεροσκάφος.
Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά. Εδώ ήταν να μας έρθουν 36 αεροσκάφη από το Κατάρ και το Ομάν, αλλά λόγω του πολέμου στο Ιράν δεν ήρθαν κι αυτά!»
Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Η Άγκυρα προβάλλει τα οφέλη για τους ενεργειακούς πόρους
Παράλληλα με τις αναφορές στην αεροπορική ισχύ, ο τουρκικός Τύπος συνεχίζει να παρουσιάζει ως σημαντική εξέλιξη την αποδοχή του τουρκολιβυκού μνημονίου από τις δύο πλευρές στη Λιβύη.
Τούρκοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η συμφωνία δημιουργεί νέα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ συνδέουν τις εξελίξεις με το ενδεχόμενο μιας αντίστοιχης συμφωνίας με την Αίγυπτο.
Μεχμέτ Οζκάν: Η συμφωνία μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για προσέγγιση με την Αίγυπτο
Δημοσιογράφος: Τι κερδίσαμε, λοιπόν, από αυτή τη συμφωνία που υπογράψαμε με τη Λιβύη;
Μεχμέτ Οζκάν, ακαδημαϊκός: «Η ουσία είναι η εξής: Όταν κοιτάζουμε τη συγκεκριμένη περιοχή, βλέπουμε ότι πρόκειται ουσιαστικά για μια συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι, όσον αφορά την υφαλοκρηπίδα, η Τουρκία έχει πρωτεύοντα δικαιώματα σε οποιοδήποτε κοίτασμα πετρελαίου, φυσικού αερίου ή άλλου φυσικού πόρου εντοπιστεί στη συγκεκριμένη περιοχή. Αυτό είναι το βασικό ζήτημα. Η Τουρκία μπορεί πλέον να προχωρήσει νομίμως στην εκμετάλλευση αυτών των πόρων. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η συμφωνία ασκεί πίεση και στις υπόλοιπες χώρες της περιοχής. Για παράδειγμα, είχε γίνει μια ανάλογη πρόταση και προς την Αίγυπτο. Η Τουρκία είχε προτείνει στην Αίγυπτο να προχωρήσουν στην υπογραφή μιας συμφωνίας οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ώστε να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα και των δύο πλευρών».
Δημοσιογράφος: Θα μπορούσε, λοιπόν, αυτή η εξέλιξη να επιταχύνει και τη διαδικασία προσέγγισης με την Αίγυπτο;
Μεχμέτ Οζκάν, ακαδημαϊκός: «Πιθανότατα ναι. Διότι όλοι παρακολουθούσαν ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Η συμφωνία που υπέγραψε η Τουρκία με τη Λιβύη έχει ανατρέψει ολόκληρο τον σχεδιασμό της Ελλάδας και των χωρών που υποστηρίζουν την ελληνική πλευρά. Το βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι η συμφωνία δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί εάν δεν την αποδέχονταν και οι δύο πλευρές στη Λιβύη. Θυμάστε ότι το 2020 η συμφωνία είχε απορριφθεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στην ανατολική Λιβύη, στην πλευρά της Βεγγάζης. Τώρα, όμως, με την αποδοχή της συμφωνίας και από τις δύο πλευρές, και με την καταχώρισή της στα Ηνωμένα Έθνη, η διαδικασία έχει πλέον ολοκληρωθεί. Η συμφωνία είναι πλέον οριστική. Γι’ αυτό και η χθεσινή δήλωση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Είπε ξεκάθαρα: 'Δεν αναγνωρίζουμε αυτή τη συμφωνία'. Επομένως, εκτιμώ ότι η ολοκλήρωση της διαδικασίας για την τουρκολιβυκή συμφωνία, με την αποδοχή της και από τις δύο πλευρές της Λιβύης, θα έχει συνέχεια. Και αυτή η συνέχεια πιθανότατα θα αφορά την Αίγυπτο. Άλλωστε, υπάρχει ήδη πολιτική προσέγγιση μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου. Προσωπικά, αναμένω ότι η επόμενη εξέλιξη θα είναι μια αντίστοιχη διαδικασία μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου».
Milliyet: Η Τουρκία επιμένει στις θέσεις της για το Δίκαιο της Θάλασσας
Η τουρκική εφημερίδα Milliyet εστιάζει στη διαχρονική στάση της Άγκυρας απέναντι στο Δίκαιο της Θάλασσας, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική της χώρας αποτελεί τη βάση για τις σεισμικές έρευνες, τις γεωτρήσεις και τη συμφωνία με τη Λιβύη.
«Οι σεισμικές έρευνες, οι γεωτρήσεις και το τουρκολιβυκό είναι αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής»
Ο διευθυντής της Milliyet, Οζάι Σεντίρ, αναφέρεται στην πορεία που ακολούθησε η Τουρκία επί δεκαετίες, προκειμένου να υποστηρίξει τις αντιρρήσεις της σε συγκεκριμένες διατάξεις του Δικαίου της Θάλασσας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τουρκία διαμόρφωσε τη θέση της ως επίμονου αντιρρησία μέσα από μια σταθερή πολιτική 53 ετών. Από το 1973 έως το 1982 συμμετείχε ενεργά στην Τρίτη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, όπου αντιτάχθηκε στις προβλέψεις για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια και στην αναγνώριση θαλάσσιων ζωνών στα νησιά με τρόπο αντίστοιχο προς τις ηπειρωτικές περιοχές.
Όπως επισημαίνει, η Άγκυρα είχε διατυπώσει την επιφύλαξη ότι οι συγκεκριμένοι κανόνες δεν θα έπρεπε να εφαρμόζονται σε ημίκλειστες θάλασσες, όπως το Αιγαίο.
Ο Σεντίρ τονίζει επίσης ότι, για να διατηρήσει ένα κράτος την ιδιότητα του επίμονου αντιρρησία, δεν αρκεί να εκφράζει τις αντιρρήσεις του σε κλειστές συζητήσεις, αλλά πρέπει να τις διατυπώνει δημόσια. Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνει ότι στις 30 Απριλίου 1982, όταν το κείμενο της συμφωνίας τέθηκε σε ψηφοφορία, η Τουρκία το καταψήφισε, καταγράφοντας επίσημα τη διαφωνία της.
Κατά τον διευθυντή της Milliyet, η διατήρηση σταθερής στάσης επί σειρά ετών αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για ένα κράτος που επικαλείται την ιδιότητα του επίμονου αντιρρησία. Υποστηρίζει ότι η Τουρκία ακολούθησε αυτή την τακτική τόσο στη νομοθεσία της όσο και στις ενέργειές της στην περιοχή.
Τέλος, αναφέρει ότι η Άγκυρα κοινοποιεί συστηματικά στα Ηνωμένα Έθνη τις σεισμικές έρευνες και τις γεωτρητικές δραστηριότητές της στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και τις συμφωνίες που έχει συνάψει με τη Λιβύη και τις αντίστοιχες συντεταγμένες. Σύμφωνα με τον ίδιο, στις σχετικές κοινοποιήσεις η Τουρκία έχει καταγράψει επισήμως ότι δεν αναγνωρίζει τις αξιώσεις υφαλοκρηπίδας που αφορούν νησιά όπως το Καστελόριζο και η Κρήτη.
www.worldenergynews.gr
