Επιστήμονες και startups πιστεύουν ότι το υδρογόνο που απαντάται φυσικά θα μπορούσε να αποτελέσει την επόμενη μεγάλη γεωλογική ανακάλυψη, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες υδρογόνου για την τροφοδότηση της μετάβασης σε καθαρή ενέργεια.
Ερευνητές στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία χαρτογραφούν και ανακαλύπτουν πιθανές πηγές του λεγόμενου γεωλογικού υδρογόνου ή λευκού υδρογόνου, το οποίο θα εξορύσσεται αντί να παράγεται μέσω ηλεκτρόλυσης με χρήση ανανεώσιμης ενέργειας, όπως λαμβάνεται σήμερα το λεγόμενο πράσινο υδρογόνο.
Αρκετές σημαντικές ανακαλύψεις τους τελευταίους μήνες έχουν ενισχύσει τις ελπίδες ότι το εξορυσσόμενο φυσικό υδρογόνο από πετρώματα κάτω από την επιφάνεια της Γης θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική λύση στην ακόμη δαπανηρή παραγωγή πράσινου υδρογόνου, η οποία τα τελευταία χρόνια δεν έχει ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες, με σημαντικό χάσμα μεταξύ των σχεδιαζόμενων και των έργων που τελικά τέθηκαν σε λειτουργία, εν μέσω υψηλού κόστους και δυσκολιών στην εξασφάλιση συμφωνιών απορρόφησης της παραγωγής.
Καθώς ο ενθουσιασμός για το πράσινο υδρογόνο έχει κάπως υποχωρήσει, ερευνητές και μεταλλευτικές εταιρείες εξερευνούν μια άλλη οδό παραγωγής υδρογόνου - την εξαγωγή φυσικού υδρογόνου από πετρώματα κάτω από την επιφάνεια της Γης.
Η πιο πρόσφατη εξέλιξη που θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία ενός εντελώς νέου κλάδου ανακοινώθηκε στην Αυστραλία, όπου επιστήμονες εντόπισαν μια δυνητικά τεράστια πηγή υδρογόνου στα κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος της Δυτικής Αυστραλίας, στην περιοχή Pilbara.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο International Journal of Hydrogen Energy από ερευνητές της Σχολής Μηχανικής του Edith Cowan University (ECU), επικεντρώθηκε στο ορυκτό μαγνητίτη, το οποίο βρίσκεται στα κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα εκθέτοντας δείγματα μαγνητίτη σε νερό σε θερμοκρασίες 200°C και υπό συνθήκες υψηλής πίεσης για 60 ημέρες, αναπαράγοντας το περιβάλλον που συναντάται σε μεγάλο βάθος κάτω από την επιφάνεια της Γης.
Αναφέρουν ότι βρήκαν έναν τρόπο να διεγείρουν την παραγωγή υδρογόνου εγχέοντας ένα διάλυμα σε ταινιωτούς σιδηρούχους σχηματισμούς. Αυτό αυξάνει σημαντικά τη δυνατότητα αξιοποίησης αυτού του φυσικά απαντώμενου πόρου.
Σύμφωνα με την ομάδα, η έρευνά τους παρέχει μία από τις σαφέστερες μέχρι σήμερα εικόνες για το πώς σχηματίζεται το φυσικό υδρογόνο υπόγεια και για τις συνθήκες που απαιτούνται ώστε να διατηρηθεί η παραγωγή.
«Η Δυτική Αυστραλία διαθέτει μερικούς από τους μεγαλύτερους ταινιωτούς σιδηρούχους σχηματισμούς στον κόσμο. Εάν μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε αυτόν τον πόρο σε μεγάλη κλίμακα, θα μπορούσε να μεταμορφώσει το ενεργειακό μας μέλλον», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Kaveh Moghanirahimi.
Το πείραμα θα μπορούσε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των εργαστηριακών πειραμάτων και της εξερεύνησης υδρογόνου στον πραγματικό κόσμο, δήλωσε ο καθηγητής Stefan Iglauer από τη Σχολή Μηχανικής του ECU.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η παραγωγή υδρογόνου εξαρτάται όχι μόνο από την ποσότητα του μαγνητίτη που υπάρχει, αλλά και από το πόσο εύκολα μπορεί το νερό να φτάσει σε νέες επιφάνειες ορυκτών μέσω ρωγμών, πόρων και διαπερατών διαδρομών», σχολίασε ο καθηγητής Iglauer.
Η αυστραλιανή μελέτη έρχεται λίγο μετά την ανακάλυψη από Καναδούς γεωχημικούς του University of Toronto και του University of Ottawa, νωρίτερα φέτος, ότι αέριο υδρογόνο συσσωρεύεται σταθερά μέσα στο Canadian Shield, μεταξύ ορισμένων από τα αρχαιότερα πετρώματα στη Γη.
Χαρτογράφησαν τη συγκέντρωση φυσικού υδρογόνου και παρακολούθησαν τη μακροπρόθεσμη συσσώρευσή του σε μία συγκεκριμένη τοποθεσία, καθιστώντας δυνατή την αξιολόγηση των δυνατοτήτων εξερεύνησης υδρογόνου.
«Τα δεδομένα από αυτή τη μελέτη υποδεικνύουν ότι υπάρχουν κρίσιμες, ανεκμετάλλευτες ευκαιρίες για την πρόσβαση σε μια εγχώρια πηγή οικονομικά αποδοτικής ενέργειας που παράγεται από τα πετρώματα κάτω από τα πόδια μας», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, University Professor Barbara Sherwood Lollar, από το Department of Earth Sciences της Faculty of Arts & Science του University of Toronto.
«Το φυσικό υδρογόνο παράγεται με την πάροδο του χρόνου μέσω υπόγειων χημικών αντιδράσεων μεταξύ των πετρωμάτων και των υπόγειων υδάτων μέσα σε αυτά τα πετρώματα», δήλωσε η Sherwood Lollar.
«Ο Καναδάς είναι προικισμένος με το γεγονός ότι τεράστιες εκτάσεις της επικράτειάς του, ιδιαίτερα στο Canadian Shield, περιέχουν τα κατάλληλα πετρώματα και ορυκτά για τη δημιουργία αυτού του φυσικού υδρογόνου».
Στον Καναδά, η τοπική εταιρεία Max Power Mining ήδη εξερευνά για λευκό υδρογόνο, με την έναρξη γεώτρησης μιας τρίτης γεώτρησης επιβεβαίωσης σε βάθος 2.278 μέτρων (7.473 πόδια) υπόγεια στο Lawson Complex, στη νότια Saskatchewan.
Η εξερεύνηση έχει ξεκινήσει και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για παράδειγμα, η εισηγμένη στην Αυστραλία HyTerra πραγματοποιεί δοκιμές παραγωγής λευκού υδρογόνου στο Nemaha Project στο Kansas και δοκιμές γεώτρησης στο Geneva Project στη Nebraska.
«Η δημιουργία ενός εμπορικού έργου γεωλογικού υδρογόνου παραμένει ο σαφής μας στόχος», δήλωσε τον περασμένο μήνα ο διευθύνων σύμβουλος της HyTerra, Riley Kemp, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των δοκιμών παραγωγής στη γεώτρηση McCoy-1 στο Nemaha.
Πέρυσι, το U.S. Geological Survey (USGS) δημοσίευσε τον πρώτο χάρτη των πιθανών τοποθεσιών φυσικά απαντώμενων πόρων γεωλογικού υδρογόνου στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο χάρτης αποκάλυψε περιοχές ενδιαφέροντος που θα μπορούσαν να φιλοξενούν συσσωρεύσεις γεωλογικού υδρογόνου, συμπεριλαμβανομένης μιας περιοχής στο κεντρικό τμήμα της χώρας που καλύπτει το Kansas, την Iowa, τη Minnesota και το Michigan, τις πολιτείες Four Corners - Arizona, Colorado, New Mexico και Utah - την ακτή της California και περιοχές κατά μήκος της ανατολικής ακτογραμμής.
www.worldenergynews.gr
