Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον μεγαλύτερο περιφερειακό αγοραστή αμερικανικού LNG, όπως φαίνεται πως ήταν εξαρχής το σχέδιο. Ωστόσο, το αέριο αυτό έρχεται με υψηλό κόστος και σε ένα πολιτικό περιβάλλον στις ΗΠΑ πολύ διαφορετικό από εκείνο της προηγούμενης τετραετίας, με αποτέλεσμα η εικόνα του αξιόπιστου εταίρου να έχει αλλάξει ριζικά
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαφοροποιήσει τις πηγές φυσικού αερίου της, δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο επίτροπος Ενέργειας της Κομισιόν, Νταν Γιόργκενσεν, καθώς στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εντείνεται η ανησυχία ότι η ΕΕ έχει καταστεί υπερβολικά εξαρτημένη από το υγροποιημένο φυσικό αέριο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ωστόσο, η επιτυχία αυτής της στρατηγικής διαφοροποίησης αποδεικνύεται περίπλοκη, λόγω των πολιτικών της Ένωσης που εστιάζουν στις εκπομπές ρύπων, αλλά και εξαιτίας των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Ωστόσο, η επιτυχία αυτής της στρατηγικής διαφοροποίησης αποδεικνύεται περίπλοκη, λόγω των πολιτικών της Ένωσης που εστιάζουν στις εκπομπές ρύπων, αλλά και εξαιτίας των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
«Μιλάμε με χώρες σε όλο τον κόσμο που είναι σε θέση να μας προμηθεύσουν LNG», δήλωσε ο επίτροπος Ενέργειας Νταν Γιόργκενσεν σε δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με το Bloomberg. «Το ακούω ξεκάθαρα όταν συζητώ με υπουργούς Ενέργειας και αρχηγούς κρατών σε όλη την Ευρώπη: υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία».
Η συγκυρία αυτή σηματοδοτεί μια εντυπωσιακή αντιστροφή κλίματος σε σχέση με μόλις τέσσερα χρόνια πριν. Το 2022, η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε ανακοινώσει ότι θα εγκαταλείψει το ρωσικό αέριο μέσω αγωγών, ως απάντηση στην εισβολή στην ανατολική Ουκρανία, και θα στραφεί στο αμερικανικό LNG. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι είχαν χαιρετίσει την απόφαση ως σημαντικό βήμα προς την ενεργειακή ανεξαρτησία, επαινώντας τους Αμερικανούς παραγωγούς LNG και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ ως αξιόπιστους εμπορικούς εταίρους και προμηθευτές ενέργειας.
Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον μεγαλύτερο περιφερειακό αγοραστή αμερικανικού LNG, όπως φαίνεται πως ήταν εξαρχής το σχέδιο. Ωστόσο, το αέριο αυτό έρχεται με υψηλό κόστος και σε ένα πολιτικό περιβάλλον στις ΗΠΑ πολύ διαφορετικό από εκείνο της προηγούμενης τετραετίας, με αποτέλεσμα η εικόνα του αξιόπιστου εταίρου να έχει αλλάξει ριζικά.
Η Γροιλανδία στάθηκε το ξυπνητήρι
Η Γροιλανδία στάθηκε το ξυπνητήρι
Η υπόθεση της Γροιλανδίας λειτούργησε ως το «ξυπνητήρι» που αφύπνισε τις Βρυξέλλες και τις εθνικές πρωτεύουσες. Μέχρι τότε, Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται πως υπέθεταν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα συνέχιζε να συνεργάζεται με τις ευρωπαϊκές χώρες και την ΕΕ όπως ο Τζο Μπάιντεν, διατηρώντας τις εγγυήσεις ασφαλείας και τις προνομιακές εμπορικές σχέσεις που χαρακτήριζαν τις διατλαντικές σχέσεις επί δεκαετίες. Ο Τραμπ, όμως, είχε διαφορετική προσέγγιση, δείχνοντας από νωρίς ότι απαιτούσε ανταλλάγματα, από υψηλότερες αμυντικές δαπάνες στο ΝΑΤΟ και δασμούς, μέχρι και τη Γροιλανδία.
Ο μύθος του «φιλικού» αμερικανικού LNG που θα αντικαθιστούσε πλήρως το ρωσικό αέριο και θα εξασφάλιζε την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης είχε, πάντως, αρχίσει να καταρρέει ακόμη νωρίτερα. Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ, δήλωσε ξεκάθαρα ότι οι Αμερικανοί παραγωγοί LNG δεν προτίθενται να συμμορφωθούν με τον νέο κανονισμό της ΕΕ για το μεθάνιο, ο οποίος απαιτεί συνεχή παρακολούθηση, καταγραφή και αναφορά διαρροών σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα. Οι παραγωγοί LNG των ΗΠΑ δεν επενδύουν σε αυτές τις διαδικασίες, όπως άλλωστε δεν το κάνει ούτε η QatarEnergy.
Ο επίτροπος Γιόργκενσεν ανέφερε ότι οι Ευρωπαίοι αγοραστές φυσικού αερίου εξετάζουν το Κατάρ, τον Καναδά και την Αλγερία ως εναλλακτικές πηγές προμήθειας. Ωστόσο, το Κατάρ έχει ξεκαθαρίσει, όπως και οι ΗΠΑ, ότι δεν θα εφαρμόσει παρακολούθηση και αναφορά εκπομπών μεθανίου. Με τους δύο μεγαλύτερους εξαγωγείς LNG παγκοσμίως εκτός του ευρωπαϊκού πλαισίου για το μεθάνιο, οι επιλογές της ΕΕ περιορίζονται δραστικά, ιδίως μετά την έγκριση από τις Βρυξέλλες της πλήρους απαγόρευσης εισαγωγών ρωσικού αερίου από το επόμενο έτος. Αν και βρισκόμαστε ακόμη στον Ιανουάριο του 2026 και πολλά μπορούν να αλλάξουν, μέχρι να υπάρξουν απτά δεδομένα η ΕΕ παραμένει εκτός ρωσικού αερίου και, εφόσον δεν χαλαρώσει τον κανονισμό για το μεθάνιο, ουσιαστικά εκτός καταριανού και μεγάλου μέρους του αμερικανικού LNG. Εναλλακτικά, το αμερικανικό αέριο θα γίνει ακόμη ακριβότερο, θέτοντας το ερώτημα για πόσο καιρό η Ευρώπη θα μπορεί να το αντέξει οικονομικά.
Το βασικό ερώτημα αφορά τις ρεαλιστικές εναλλακτικές λύσεις στο αμερικανικό LNG. Η απάντηση δεν είναι ευχάριστη, καθώς δεν υπάρχει άλλος προμηθευτής LNG επαρκούς μεγέθους που να μπορεί να αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε οικονομικούς όρους. Αυτό σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές εταιρείες θα αναζητούν φορτία LNG σε ολόκληρο τον κόσμο, προκειμένου να υλοποιήσουν το νέο όραμα διαφοροποίησης της πολιτικής ηγεσίας των Βρυξελλών.
Την ίδια στιγμή, παραμένει σε ισχύ η εμπορική συμφωνία που υπέγραψε πέρυσι η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν με τον πρόεδρο Τραμπ, η οποία προβλέπει εισαγωγές αμερικανικής ενέργειας ύψους 250 δισ. δολαρίων ετησίως έως το 2027. Μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι ο Τραμπ γνώριζε πως η ΕΕ δεν μπορούσε πρακτικά να αγοράσει ενέργεια τέτοιου ύψους, αλλά στόχευε να αυξήσει τις αγορές πετρελαίου και LNG, κάτι που τελικά πέτυχε. Οι εισαγωγές αμερικανικού LNG από την ΕΕ έφτασαν πέρυσι σε ιστορικό υψηλό, αν και η αξία τους απείχε πολύ από τα 250 δισ. δολάρια.
www.worldenergynews.gr
