Η Ερυθρά Θάλασσα εμφανίζεται ως νέος κόμβος για μεταφορές ρωσικού πετρελαίου, μετά από αυξημένη παρακολούθηση παραδοσιακών σημείων, όπως βόρεια της Διώρυγας του Σουέζ ή κοντά σε Ελλάδα και Μάλτα
Η Μόσχα αποφασίζει να αλλάζει τα logistics της στον τομέα πετρελαίου, προκειμένου να ανταποκριθεί στον μεγαλύτερο όγκο βαρελιών που κατευθύνονται προς την Κίνα, μεταφέροντας ορισμένα φορτία από μικρότερα σε μεγαλύτερα τάνκερ.
Τα τελευταία χρόνια, η Ινδία απορροφούσε τα περισσότερα θαλάσσια φορτία από τη Μόσχα, αλλά πλέον έχει περιορίσει τις αγορές της, αφήνοντας χώρο για την Κίνα — γεγονός που ώθησε τη Ρωσία να μεταφέρει πετρέλαιο σε πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια (VLCC), ικανά να μεταφέρουν έως και 2 εκατομμύρια βαρέλια, σύμφωνα με το Bloomberg.
Από τον Δεκέμβριο, περίπου 6,3 έως 6,9 εκατομμύρια βαρέλια με αργό τύπου Urals μεταφέρθηκαν με μικρότερα δεξαμενόπλοια μέσω των ευρωπαϊκών υδάτων και της Διώρυγας του Σουέζ προς την Ερυθρά Θάλασσα, και στη συνέχεια φορτώθηκαν σε τέσσερα VLCC, σύμφωνα με δεδομένα από τις πλατφόρμες παρακολούθησης Vortexa Ltd. και Kpler.
Η περιοχή αυτή στη θάλασσα δεν αποτελεί παραδοσιακό σημείο μεταφοράς πετρελαίου.
Οι μεταφορές από πλοίο σε πλοίο και η χρήση μεγαλύτερων VLCC υποδηλώνουν αλλαγή στο προφίλ των αγοραστών, με το Πεκίνο να απορροφά περισσότερα, ενώ τα διυλιστήρια της Ινδίας έχουν περιορίσει τις παραγγελίες τους, σύμφωνα με την Vortexa.
«Αυτό δείχνει μια αυξανόμενη εξάρτηση από την Κίνα ως κύρια αγορά για τα Urals της Ρωσίας», σχολίασε η αναλύτρια Άννα Ζμίγκο.
Από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πριν από τέσσερα χρόνια και τα κύματα κυρώσεων που ακολούθησαν, η Μόσχα απέδειξε ότι μπορεί να προσαρμόζει τις εξαγωγές αργού για να συνεχιστεί το εμπόριο, ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται επιπλέον κόστος και τεχνικές λύσεις. Η πρόσφατη πίεση από τις ΗΠΑ για τα ροές Urals προς την Ινδία οδήγησε την Κίνα να καλύψει το κενό.
Η αλλαγή φαίνεται στα μεγέθη των φορτίων. Οι παραδόσεις ρωσικού αργού σε κινεζικά λιμάνια ανήλθαν σε 2,09 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως στις πρώτες 18 ημέρες του Φεβρουαρίου, σύμφωνα με στοιχεία παρακολούθησης.
Η αύξηση — από 1,72 εκατ. βαρέλια ημερησίως τον Ιανουάριο και 1,39 εκατ. τον Δεκέμβριο — έχει καλύψει πλήρως τη μείωση από την Ινδία.
Η χρήση VLCC έχει οικονομικό νόημα, δεδομένης της μεγαλύτερης απόστασης Ρωσίας–Κίνας.
Τα μεγαλύτερα πλοία μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως πλωτές αποθήκες, αν δεν βρεθεί άμεσος αγοραστής για το φορτίο.
Η Ερυθρά Θάλασσα εμφανίζεται ως νέος κόμβος για μεταφορές ρωσικού πετρελαίου, μετά από αυξημένη παρακολούθηση παραδοσιακών σημείων, όπως βόρεια της Διώρυγας του Σουέζ ή κοντά σε Ελλάδα και Μάλτα.
Στη Μέση Ανατολή, η παρουσία του αμερικανικού Ναυτικού φαίνεται να έχει καταστήσει λιγότερο ελκυστικές τις μεταφορές κοντά στο Ομάν.
Το δεξαμενόπλοιο Sahara, κατασκευής 2007 και υπό αμερικανικές κυρώσεις, ήταν ένα από τα VLCC που πραγματοποίησαν πρόσφατα μεταφορές αργού ανοιχτά της χερσονήσου Σινά, φορτώνοντας πετρέλαιο από ένα Suezmax και ένα Aframax. Στη συνέχεια εκφόρτωσε το φορτίο των 1,7 εκατομμυρίων βαρελιών στο Νάχοτκα της ρωσικής Άπω Ανατολής σε άλλα πλοία, τα οποία μετέφεραν το πετρέλαιο στην Κίνα.
Συνολικά, η μεταφορά διήρκησε περίπου τρεις μήνες από το λιμάνι του Νοβοροσίσκ στη Μαύρη Θάλασσα, σε σύγκριση με πέντε έως έξι εβδομάδες που θα ήταν η τυπική διάρκεια. Δεν υπήρχαν στοιχεία επικοινωνίας για τη διαχείριση και τον ιδιοκτήτη της Sahara, HS Nellis Ltd., στη βάση δεδομένων Equasis.
www.worldenergynews.gr
Τα τελευταία χρόνια, η Ινδία απορροφούσε τα περισσότερα θαλάσσια φορτία από τη Μόσχα, αλλά πλέον έχει περιορίσει τις αγορές της, αφήνοντας χώρο για την Κίνα — γεγονός που ώθησε τη Ρωσία να μεταφέρει πετρέλαιο σε πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια (VLCC), ικανά να μεταφέρουν έως και 2 εκατομμύρια βαρέλια, σύμφωνα με το Bloomberg.
Από τον Δεκέμβριο, περίπου 6,3 έως 6,9 εκατομμύρια βαρέλια με αργό τύπου Urals μεταφέρθηκαν με μικρότερα δεξαμενόπλοια μέσω των ευρωπαϊκών υδάτων και της Διώρυγας του Σουέζ προς την Ερυθρά Θάλασσα, και στη συνέχεια φορτώθηκαν σε τέσσερα VLCC, σύμφωνα με δεδομένα από τις πλατφόρμες παρακολούθησης Vortexa Ltd. και Kpler.
Η περιοχή αυτή στη θάλασσα δεν αποτελεί παραδοσιακό σημείο μεταφοράς πετρελαίου.
Οι μεταφορές από πλοίο σε πλοίο και η χρήση μεγαλύτερων VLCC υποδηλώνουν αλλαγή στο προφίλ των αγοραστών, με το Πεκίνο να απορροφά περισσότερα, ενώ τα διυλιστήρια της Ινδίας έχουν περιορίσει τις παραγγελίες τους, σύμφωνα με την Vortexa.
«Αυτό δείχνει μια αυξανόμενη εξάρτηση από την Κίνα ως κύρια αγορά για τα Urals της Ρωσίας», σχολίασε η αναλύτρια Άννα Ζμίγκο.
Από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πριν από τέσσερα χρόνια και τα κύματα κυρώσεων που ακολούθησαν, η Μόσχα απέδειξε ότι μπορεί να προσαρμόζει τις εξαγωγές αργού για να συνεχιστεί το εμπόριο, ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται επιπλέον κόστος και τεχνικές λύσεις. Η πρόσφατη πίεση από τις ΗΠΑ για τα ροές Urals προς την Ινδία οδήγησε την Κίνα να καλύψει το κενό.
Η αλλαγή φαίνεται στα μεγέθη των φορτίων. Οι παραδόσεις ρωσικού αργού σε κινεζικά λιμάνια ανήλθαν σε 2,09 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως στις πρώτες 18 ημέρες του Φεβρουαρίου, σύμφωνα με στοιχεία παρακολούθησης.
Η αύξηση — από 1,72 εκατ. βαρέλια ημερησίως τον Ιανουάριο και 1,39 εκατ. τον Δεκέμβριο — έχει καλύψει πλήρως τη μείωση από την Ινδία.
Η χρήση VLCC έχει οικονομικό νόημα, δεδομένης της μεγαλύτερης απόστασης Ρωσίας–Κίνας.
Τα μεγαλύτερα πλοία μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως πλωτές αποθήκες, αν δεν βρεθεί άμεσος αγοραστής για το φορτίο.
Η Ερυθρά Θάλασσα εμφανίζεται ως νέος κόμβος για μεταφορές ρωσικού πετρελαίου, μετά από αυξημένη παρακολούθηση παραδοσιακών σημείων, όπως βόρεια της Διώρυγας του Σουέζ ή κοντά σε Ελλάδα και Μάλτα.
Στη Μέση Ανατολή, η παρουσία του αμερικανικού Ναυτικού φαίνεται να έχει καταστήσει λιγότερο ελκυστικές τις μεταφορές κοντά στο Ομάν.
Το δεξαμενόπλοιο Sahara, κατασκευής 2007 και υπό αμερικανικές κυρώσεις, ήταν ένα από τα VLCC που πραγματοποίησαν πρόσφατα μεταφορές αργού ανοιχτά της χερσονήσου Σινά, φορτώνοντας πετρέλαιο από ένα Suezmax και ένα Aframax. Στη συνέχεια εκφόρτωσε το φορτίο των 1,7 εκατομμυρίων βαρελιών στο Νάχοτκα της ρωσικής Άπω Ανατολής σε άλλα πλοία, τα οποία μετέφεραν το πετρέλαιο στην Κίνα.
Συνολικά, η μεταφορά διήρκησε περίπου τρεις μήνες από το λιμάνι του Νοβοροσίσκ στη Μαύρη Θάλασσα, σε σύγκριση με πέντε έως έξι εβδομάδες που θα ήταν η τυπική διάρκεια. Δεν υπήρχαν στοιχεία επικοινωνίας για τη διαχείριση και τον ιδιοκτήτη της Sahara, HS Nellis Ltd., στη βάση δεδομένων Equasis.
www.worldenergynews.gr
