Στις 29 Ιουλίου 2025, σημειώθηκε σεισμός μεγέθους 8,8 κοντά στη Χερσόνησο της Καμτσάτκα - Ήταν τόσο ισχυρός που κατατάσσεται ως ο έκτος μεγαλύτερος σεισμός που έχει καταγραφεί ποτέ από σύγχρονα όργανα, σύμφωνα με το phys.org
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον τεράστιο σεισμό ως ευκαιρία μάθησης, ερευνητές από το International Research Institute of Disaster Science (IRIDeS) του Πανεπιστημίου Tohoku συνδύασαν πολλαπλά σύνολα δεδομένων για να ανασυνθέσουν την κίνηση των ρηγμάτων (ρωγμές στον φλοιό της Γης).
Η ανάλυσή τους, που δημοσιεύθηκε στο Geoscience Letters, μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τους κινδύνους για τσουνάμι που αντιμετωπίζουν οι τοπικές κοινότητες και πώς να τις προστατεύσουμε.
Τεκτονική επισκόπηση. Τα γκρι και κόκκινα αστέρια αντιπροσωπεύουν τα επίκεντρα των σεισμών μεγέθους 9,0 το 1952 και 8,8 το 2025, ενώ οι κύκλοι δείχνουν τους μετασεισμούς τους. Οι διακεκομμένες καμπύλες απεικονίζουν τη διεπιφάνεια των πλακών μεταξύ της πλάκας του Ειρηνικού και της πλάκας του Οχότσκ. Πηγή: Geoscience Letters (2026). DOI: 10.1186/s40562-026-00471-4
Ένα «θερμό σημείο» για γιγαντιαίους σεισμούς
«Η Χερσόνησος της Καμτσάτκα είναι ένα από τα πιο τεκτονικά ενεργά όρια πλακών στον κόσμο, γνωστό ως ζώνη καταβύθισης», λέει ο Chi-Hsien Tang (IRIDeS).
«Αυτή η ζώνη καταβύθισης παράγει μερικούς από τους μεγαλύτερους σεισμούς στη Γη, όπως ο σεισμός μεγέθους 9,0 το 1952», συμπληρωσε.
Στις ζώνες καταβύθισης, όταν μια τεκτονική πλάκα βυθίζεται κάτω από μια άλλη, μπορεί να προκληθεί ένας γιγαντιαίος σεισμός. Ωστόσο, δεν είναι πάντα σαφές πόσο εκτείνεται ένας σεισμός κατά μήκος της διεπιφάνειας των πλακών και αν φτάνει στο πιο ρηχό τμήμα της ζώνης καταβύθισης.
Ο σεισμός της Καμτσάτκα το 2025 ήταν ο πρώτος σε αυτή την περιοχή που παρατηρήθηκε λεπτομερώς από σύγχρονους δορυφόρους. Συνδυάζοντας δορυφορικές εικόνες ραντάρ και δεδομένα GPS, οι ερευνητές ανακατασκεύασαν τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκε το ρήγμα κατά τη διάρκεια αυτού του γιγαντιαίου σεισμού.
Γιατί το τσουνάμι ήταν μικρότερο
Η ομάδα ανέπτυξε τρία μοντέλα ολίσθησης που προσομοιώνουν τον σεισμό της Καμτσάτκα και τα συνέκρινε με πραγματικά δεδομένα τσουνάμι.
Τα αποτελέσματά τους δείχνουν ότι, αν και ο σεισμός ήταν μεγάλος, η μετακίνηση κοντά στον θαλάσσιο πυθμένα ήταν πιο περιορισμένη από ό,τι αναμενόταν. Δεδομένου ότι η μετακίνηση του πυθμένα της θάλασσας είναι κρίσιμη για τη δημιουργία τσουνάμι, αυτό εξηγεί γιατί το τσουνάμι σε αυτή την περίπτωση ήταν μικρότερο από τις αρχικές προβλέψεις.
«Ήταν πολύ ικανοποιητικό να δούμε ότι η ανάλυσή μας ταίριαζε σταθερά με τα πραγματικά παρατηρησιακά δεδομένα», λέει ο Tang.
Μετατοπίσεις που μετρήθηκαν με συμβολογραφήματα ραντάρ (interferograms) των (a–c) ALOS-2 και (d–f) Sentinel-1. Τα λευκά και ανοιχτά μπλε διανύσματα αντιπροσωπεύουν οριζόντιες και κατακόρυφες μετατοπίσεις από σταθμούς GPS. Τα λευκά αστέρια δείχνουν το επίκεντρο του σεισμού. Πηγή: Geoscience Letters (2026)
Μελλοντικοί κίνδυνοι και καλύτερη παρακολούθηση
Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει κίνδυνος τα τμήματα του ρήγματος που δεν έχουν σπάσει γύρω από τη ζώνη ολίσθησης να κινηθούν σε μελλοντικούς σεισμούς. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι περιοχές βόρεια της ζώνης ρήξης και το ρηχό τμήμα του ρήγματος ενδέχεται να έχουν μεγαλύτερη δυναμική για την πρόκληση τσουνάμι.
Η μελέτη αυτή υποδεικνύει επίσης ότι τα δεδομένα που συλλέγονται μόνο από την ξηρά δεν επαρκούν για την πλήρη κατανόηση της συμπεριφοράς των υποθαλάσσιων σεισμών, αναδεικνύοντας τη σημασία των παρατηρήσεων στον θαλάσσιο πυθμένα.
Η ακριβής μοντελοποίηση και ανακατασκευή μεγάλων σεισμών όπως αυτός αναμένεται να συμβάλει στην καλύτερη πρόβλεψη του κινδύνου επικίνδυνων τσουνάμι
Περισσότερα εδώ
www.worldenergynews.gr
