Η έρευνα του Πανεπιστημίου Rey Juan Carlos της Ισπανίας, που εκπονήθηκε κατόπιν ανάθεσης της Greenpeace, εκτιμά ότι η τήρηση του υφιστάμενου σχεδίου απόσυρσης του Almaraz έως το 2028 θα επέτρεπε στις ΑΠΕ να φτάσουν σχεδόν το 66% του ενεργειακού μείγματος το 2030, έναντι περίπου 60% στην περίπτωση που οι άδειες των δύο αντιδραστήρων παραταθούν
Η παράταση της λειτουργίας του πυρηνικού σταθμού Almaraz ισχύος 2 GW στην Ισπανία θα επιβράδυνε την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των υποδομών αποθήκευσης, ενώ θα οδηγούσε και σε υψηλότερους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε σήμερα (3/2).
Η έρευνα του Πανεπιστημίου Rey Juan Carlos της Ισπανίας, που εκπονήθηκε κατόπιν ανάθεσης της Greenpeace, εκτιμά ότι η τήρηση του υφιστάμενου σχεδίου απόσυρσης του Almaraz έως το 2028 θα επέτρεπε στις ΑΠΕ να φτάσουν σχεδόν το 66% του ενεργειακού μείγματος το 2030, έναντι περίπου 60% στην περίπτωση που οι άδειες των δύο αντιδραστήρων παραταθούν.
Η μελέτη δημοσιεύεται μετά το επίσημο αίτημα των εταιρειών κοινής ωφέλειας, το οποίο κατατέθηκε πέρυσι, για παράταση της λειτουργίας του σταθμού έως το 2030. Σύμφωνα με την ανάλυση, το κλείσιμο του Almaraz σύμφωνα με τα υφιστάμενα σχέδια θα μείωνε τις περικοπές παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές από 17,4% το 2027 σε 15,6% το 2029.
Αντίθετα, η παράταση της ζωής του σταθμού έως το 2030 θα υπονόμευε τα σήματα τιμών για τις πράσινες επενδύσεις, προκαλώντας σωρευτικές απώλειες έως 26,13 δισ. ευρώ την περίοδο 2026-2033 και «θέτοντας σε κίνδυνο τη θέση της Ισπανίας ως προνομιακού προορισμού για ενεργειακές, βιομηχανικές και τεχνολογικές επενδύσεις», όπως αναφέρει η μελέτη. Ήδη από πέρυσι, αναλυτές είχαν προειδοποιήσει ότι μια τέτοια παράταση θα μπορούσε να επιδεινώσει το πρόβλημα των περικοπών στην παραγωγή ΑΠΕ και να επιβραδύνει την ενεργειακή μετάβαση της χώρας.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η αυξανόμενη παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές θα μπορούσε να καλύψει το 96,4% της ηλεκτροπαραγωγής που θα χαθεί από το κλείσιμο του Almaraz την περίοδο 2028-2029, με τις μονάδες φυσικού αερίου να απαιτούνται μόνο για το υπόλοιπο 3,6%. Αν και μια παράταση της λειτουργίας του σταθμού θα μείωνε τη χρήση μονάδων αερίου μεταξύ 2028 και 2030, η μελέτη υποστηρίζει ότι μετά το τελικό κλείσιμο η εικόνα θα αντιστρεφόταν έντονα, οδηγώντας σε ένα σύστημα με λιγότερες ανανεώσιμες πηγές και μεγαλύτερη εξάρτηση από το φυσικό αέριο.
Όσον αφορά τις χονδρικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, η έκθεση προβλέπει μια «ήπια άνοδο» μετά το προγραμματισμένο κλείσιμο του 2028, με την τιμή να φτάνει τα 62,20 ευρώ ανά MWh το 2029 λόγω αυξημένης χρήσης αερίου, πριν υποχωρήσει στα 58 ευρώ ανά MWh το 2033 καθώς ενισχύονται οι ΑΠΕ και η αποθήκευση. Σε περίπτωση παράτασης έως το 2030, θα υπάρξει «προσωρινή ανακούφιση» των τιμών την περίοδο 2028-2030, ωστόσο μετά το κλείσιμο του σταθμού οι τιμές αναμένεται να εκτιναχθούν στα 62-64 ευρώ ανά MWh το 2033.
Η έρευνα του Πανεπιστημίου Rey Juan Carlos της Ισπανίας, που εκπονήθηκε κατόπιν ανάθεσης της Greenpeace, εκτιμά ότι η τήρηση του υφιστάμενου σχεδίου απόσυρσης του Almaraz έως το 2028 θα επέτρεπε στις ΑΠΕ να φτάσουν σχεδόν το 66% του ενεργειακού μείγματος το 2030, έναντι περίπου 60% στην περίπτωση που οι άδειες των δύο αντιδραστήρων παραταθούν.
Η μελέτη δημοσιεύεται μετά το επίσημο αίτημα των εταιρειών κοινής ωφέλειας, το οποίο κατατέθηκε πέρυσι, για παράταση της λειτουργίας του σταθμού έως το 2030. Σύμφωνα με την ανάλυση, το κλείσιμο του Almaraz σύμφωνα με τα υφιστάμενα σχέδια θα μείωνε τις περικοπές παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές από 17,4% το 2027 σε 15,6% το 2029.
Αντίθετα, η παράταση της ζωής του σταθμού έως το 2030 θα υπονόμευε τα σήματα τιμών για τις πράσινες επενδύσεις, προκαλώντας σωρευτικές απώλειες έως 26,13 δισ. ευρώ την περίοδο 2026-2033 και «θέτοντας σε κίνδυνο τη θέση της Ισπανίας ως προνομιακού προορισμού για ενεργειακές, βιομηχανικές και τεχνολογικές επενδύσεις», όπως αναφέρει η μελέτη. Ήδη από πέρυσι, αναλυτές είχαν προειδοποιήσει ότι μια τέτοια παράταση θα μπορούσε να επιδεινώσει το πρόβλημα των περικοπών στην παραγωγή ΑΠΕ και να επιβραδύνει την ενεργειακή μετάβαση της χώρας.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η αυξανόμενη παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές θα μπορούσε να καλύψει το 96,4% της ηλεκτροπαραγωγής που θα χαθεί από το κλείσιμο του Almaraz την περίοδο 2028-2029, με τις μονάδες φυσικού αερίου να απαιτούνται μόνο για το υπόλοιπο 3,6%. Αν και μια παράταση της λειτουργίας του σταθμού θα μείωνε τη χρήση μονάδων αερίου μεταξύ 2028 και 2030, η μελέτη υποστηρίζει ότι μετά το τελικό κλείσιμο η εικόνα θα αντιστρεφόταν έντονα, οδηγώντας σε ένα σύστημα με λιγότερες ανανεώσιμες πηγές και μεγαλύτερη εξάρτηση από το φυσικό αέριο.
Όσον αφορά τις χονδρικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, η έκθεση προβλέπει μια «ήπια άνοδο» μετά το προγραμματισμένο κλείσιμο του 2028, με την τιμή να φτάνει τα 62,20 ευρώ ανά MWh το 2029 λόγω αυξημένης χρήσης αερίου, πριν υποχωρήσει στα 58 ευρώ ανά MWh το 2033 καθώς ενισχύονται οι ΑΠΕ και η αποθήκευση. Σε περίπτωση παράτασης έως το 2030, θα υπάρξει «προσωρινή ανακούφιση» των τιμών την περίοδο 2028-2030, ωστόσο μετά το κλείσιμο του σταθμού οι τιμές αναμένεται να εκτιναχθούν στα 62-64 ευρώ ανά MWh το 2033.
Η σωρευτική πρόσθετη επιβάρυνση στο σενάριο της παράτασης, σε σύγκριση με το σενάριο του κλεισίματος, εκτιμάται στα 3,83 δισ. ευρώ την περίοδο 2026-2033, γεγονός που σημαίνει ότι δεν θα τηρηθεί μία από τις βασικές «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης, σύμφωνα με την οποία οποιαδήποτε παράταση δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε υψηλότερο κόστος για τους καταναλωτές. Το 2024, αναλυτές είχαν ήδη προειδοποιήσει για ανοδικές πιέσεις στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας λόγω του κλεισίματος του Almaraz, ενώ παράλληλα προέβλεπαν οικονομικές δυσκολίες για τα έργα ΑΠΕ εξαιτίας της συρρίκνωσης των εσόδων, ανεξαρτήτως του χρονοδιαγράμματος εξόδου της Ισπανίας από την πυρηνική ενέργεια.
www.worldenergynews.gr
