Οι πόλεις αναπτύσσονται ραγδαία και η κλιματική αλλαγή καθιστά τα αποθέματα νερού λιγότερο προβλέψιμα. Τι συμβαίνει όταν μια μεγάλη πόλη αντιμετωπίζει ξαφνικά χρόνια ξηρασίας;
Πρόληψη για το νερό
Μια πρόσφατη μελέτη δείχνει ότι η απάντηση εξαρτάται από αποφάσεις που λαμβάνονται πολύ πριν από την έναρξη της κρίσης. Ερευνητές μελέτησαν το μέλλον του νερού στην Πούνε της Ινδίας, μια ταχέως αναπτυσσόμενη πόλη. Η μελέτη προειδοποιεί ότι οι ελλείψεις νερού θα μπορούσαν να γίνουν σοβαρές μέχρι τα μέσα αυτού του αιώνα.
Ταυτόχρονα, η έρευνα δείχνει επίσης ότι ο προσεκτικός σχεδιασμός και οι πιο έξυπνες πολιτικές μπορούν να αποτρέψουν μια μεγάλη κρίση.
Η μελλοντική κρίση νερού στην Πούνε
Η Πούνε αναμένεται να αναπτυχθεί ραγδαία τις επόμενες δεκαετίες. Μέχρι το 2050, ο πληθυσμός της πόλης μπορεί να φτάσει περίπου τα 11 εκατομμύρια ανθρώπους. Καθώς περισσότεροι άνθρωποι μετακομίζουν στην πόλη, η ζήτηση για νερό θα αυξηθεί.
Ταυτόχρονα, η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να κάνει τις βροχοπτώσεις λιγότερο προβλέψιμες και τις ξηρασίες μεγαλύτερες. Εάν η πόλη συνεχίσει να χρησιμοποιεί τις ίδιες πολιτικές για το νερό, οι δεξαμενές μπορεί να στερέψουν κατά τη διάρκεια μεγάλων ξηρασιών και τα επίπεδα των υπόγειων υδάτων θα μπορούσαν να μειωθούν απότομα.
Αυτή η κατάσταση θα έπληττε περισσότερο τις οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Η μελέτη εκτιμά ότι ορισμένα νοικοκυριά θα μπορούσαν να δαπανήσουν σχεδόν το ένα πέμπτο του εισοδήματός τους σε νερό, ενώ παράλληλα θα λαμβάνουν πολύ λιγότερα από τα απαραίτητα για την καθημερινή υγεία και υγιεινή.
«Σε όλα τα σενάρια ξηρασίας και αστικοποίησης, ελλείψει νέων πολιτικών, το μοντέλο δείχνει ότι οι κάτοικοι χαμηλού εισοδήματος θα δουν το κόστος νερού να αυξάνεται και την παροχή να μειώνεται σχεδόν στο μισό του ελάχιστου που απαιτείται ανά άτομο ανά ημέρα για βασικές ανθρώπινες ανάγκες», σημείωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Ankun Wang από τη Σχολή Βιωσιμότητας Stanford Doerr.
Πολλές πόλεις αντιμέτωπες με την ξηρασία
Η Πούνε δεν είναι η μόνη πόλη που αντιμετωπίζει αυτόν τον κίνδυνο. Σε όλο τον κόσμο, πολλές αστικές περιοχές ήδη αντιμετωπίζουν ελλείψεις νερού. Από το 2000, περισσότερες από 80 μεγάλες πόλεις έχουν βιώσει ακραίες ξηρασίες. Πόλεις όπως το Κέιπ Τάουν, το Σάο Πάολο και η Τσενάι έχουν αντιμετωπίσει σοβαρές κρίσεις νερού.
Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι μέχρι το 2050, το ένα τρίτο έως σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου αστικού πληθυσμού μπορεί να αντιμετωπίσει λειψυδρία. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των ανθρώπων θα ζει στην Ινδία.
Πρόβλεψη μελλοντικής έλλειψης νερού
Για να κατανοήσουν τη μελλοντική κατάσταση των υδάτων στην Πούνε, οι ερευνητές συνέλεξαν μεγάλες ποσότητες δεδομένων. Αξιωματούχοι της τοπικής αυτοδιοίκησης, ερευνητές και οργανισμοί βοήθησαν στην παροχή πληροφοριών σχετικά με τη χρήση νερού, τη γεωργία και την αύξηση του πληθυσμού.
Η ερευνητική ομάδα δημιούργησε υπολογιστικά μοντέλα για να δοκιμάσει διαφορετικά πιθανά μελλοντικά δεδομένα. Αυτά τα μοντέλα περιελάμβαναν κλιματικές συνθήκες, οικονομικές αποφάσεις, αστική ανάπτυξη και ζήτηση νερού από νοικοκυριά, αγροκτήματα και βιομηχανίες.
Τα μοντέλα συνέδεσαν τα φυσικά συστήματα και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Αυτό επέτρεψε στους επιστήμονες να δουν πώς οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι άνθρωποι θα μπορούσαν να επηρεάσουν την παροχή νερού στο μέλλον.
«Η εύρεση βιώσιμων λύσεων για την αντιμετώπιση της ξηρασίας ήταν το προϊόν της ενσωμάτωσης των συνεισφορών των ειδικών από ένα αξιοσημείωτα ευρύ φάσμα ειδικών», δήλωσε ο Steven Gorelick, καθηγητής του Στάνφορντ στην επιστήμη των συστημάτων της Γης.
Η ερευνητική ομάδα περιελάμβανε ειδικούς στα οικονομικά, την επιστήμη του κλίματος, την υδρολογία, την αστική κοινωνιολογία και τη γεωργία. Αυτός ο συνδυασμός βοήθησε τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς αλληλεπιδρούν διαφορετικά συστήματα.
Δοκιμή πιθανών λύσεων
Οι ερευνητές δοκίμασαν πολλές διαφορετικές πολιτικές για να δουν ποιες θα μπορούσαν να βελτιώσουν την πρόσβαση στο νερό. Αυτές περιελάμβαναν την επιδιόρθωση διαρροών σε σωλήνες ύδρευσης, τη μείωση της παράνομης χρήσης νερού, την αύξηση των τιμών για τους χρήστες βαρέος νερού και τον περιορισμό της άντλησης υπόγειων υδάτων.
Κάθε λύση βοήθησε λίγο, αλλά καμία δεν μπορούσε να λύσει το πρόβλημα από μόνη της. Οι μεγαλύτερες βελτιώσεις εμφανίστηκαν όταν αρκετές πολιτικές συνεργάστηκαν.
«Είναι εξίσου σημαντικό να προσδιοριστούν ποιες λύσεις δεν θα λειτουργήσουν με εκείνες που θα λειτουργήσουν, πριν από την εφαρμογή οποιασδήποτε», εξήγησε ο καθηγητής Gorelick.
Αυτή η προσέγγιση βοηθά τους ηγέτες να αποφεύγουν να ξοδεύουν χρόνο και χρήματα σε ιδέες που μπορεί να αποτύχουν.
Μια εκπληκτική λύση από τους αγρότες
Μία από τις πιο ισχυρές λύσεις αφορούσε τη συνεργασία μεταξύ αγροτών και κατοίκων της πόλης. Τα μοντέλα πρότειναν τη δημιουργία ενός ρυθμιζόμενου συστήματος όπου οι αγρότες θα μπορούσαν να πουλήσουν νερό άρδευσης στα νοικοκυριά της πόλης.
Το νερό θα μπορούσε να μεταφερθεί χρησιμοποιώντας βυτιοφόρα υπό ελεγχόμενους κανόνες. Οι αγρότες θα κέρδιζαν χρήματα για το νερό τους, ενώ οι κάτοικοι της πόλης θα μπορούσαν να λάβουν φθηνότερες και πιο αξιόπιστες προμήθειες.
Η μελέτη διαπίστωσε ότι αυτό το σύστημα από μόνο του θα μπορούσε να μειώσει το κόστος νερού για τους κατοίκους χαμηλού εισοδήματος από περίπου 18% του εισοδήματος σε μόνο 4%. Με πολλαπλές πολιτικές που λειτουργούν από κοινού, κάθε κάτοικος στην Πούνε θα μπορούσε να λαμβάνει τουλάχιστον 40 λίτρα νερού την ημέρα. Παραδόξως, αυτή η βελτίωση θα απαιτούσε μόνο περίπου 1% αύξηση στη συνολική παροχή νερού.
Τα βήματα που γίνονται
Κάποιες αλλαγές συμβαίνουν ήδη στην Πούνε. Οι δημοτικοί αξιωματούχοι έχουν εγκρίνει σχέδια για τη μεταφορά νερού από ένα μεγάλο φράγμα που τροφοδοτεί επί του παρόντος τη Βομβάη. Οι αρχές εγκαθιστούν επίσης μετρητές νερού σε όλη την πόλη. Αυτοί οι μετρητές βοηθούν στην παρακολούθηση της χρήσης νερού και στη μείωση των αποβλήτων.
Επιπλέον, τα βυτιοφόρα που μεταφέρουν νερό από αγροτικές περιοχές αδειοδοτούνται και ρυθμίζονται πλέον. Αυτό δημιουργεί μια βάση για την αγορά νερού από αγρότες σε πόλεις, όπως προτείνεται στη μελέτη.
Το μέλλον του νερού δεν είναι σταθερό
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το πλαίσιο σχεδιασμού που χρησιμοποιείται σε αυτή τη μελέτη θα μπορούσε να βοηθήσει άλλες πόλεις που αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις. Οι ταχέως αναπτυσσόμενες πόλεις σε όλο τον Παγκόσμιο Νότο αντιμετωπίζουν αυξανόμενους πληθυσμούς, κλιματικό στρες και περιορισμένα αποθέματα νερού. Συνδυάζοντας επιστημονικά δεδομένα με τον σχεδιασμό πολιτικής, οι ηγέτες μπορούν να σχεδιάσουν πιο έξυπνα συστήματα ύδρευσης.
Ο καθηγητής Gorelick πιστεύει ότι αυτή η προσέγγιση μπορεί να καθοδηγήσει τον μελλοντικό σχεδιασμό. «Έχουμε τώρα ένα πλαίσιο που οι πόλεις σε όλο τον κόσμο μπορούν να προσαρμοστούν καθώς οι αστικοί πληθυσμοί αυξάνονται, οι πόλεις επεκτείνονται και οι κλιματικές πιέσεις εντείνονται».
www.worldenergynews.gr
