Η ιδέα να κρατήσουμε μόνιμα τη θερινή ώρα ακούγεται ελκυστική: περισσότερη λιακάδα το απόγευμα, περισσότερος χρόνος για βόλτες, άθληση και δραστηριότητες μετά τη δουλειά. Όμως, σύμφωνα με Καναδούς ερευνητές, το κρίσιμο για τον οργανισμό δεν είναι τόσο το φως που κερδίζουμε το βράδυ, όσο εκείνο που βλέπουμε μόλις ξεκινά η ημέρα. Όπως αναφέρει το AgroTime σε δημοσίευμά του, νέα ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο Canadian Medical Association Journal υποστηρίζει ότι η μόνιμη χειμερινή ώρα είναι πιθανότερο να ευθυγραμμίζεται καλύτερα με το ανθρώπινο βιολογικό ρολόι.
Το πρωινό φως «ρυθμίζει» το βιολογικό ρολόι
Ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει ένα εσωτερικό 24ωρο ρολόι, το οποίο συγχρονίζεται σε μεγάλο βαθμό από το φυσικό φως. Το πρωινό φως λειτουργεί σαν ένα ισχυρό σήμα που βοηθά τον εγκέφαλο να καταλάβει πότε ξεκινά η ημέρα και να ευθυγραμμίσει τον ύπνο, την εγρήγορση και άλλες λειτουργίες του οργανισμού με τον φυσικό κύκλο ημέρας και νύχτας.
Εάν η θερινή ώρα παρέμενε σε ισχύ όλο τον χρόνο, τον χειμώνα ο ήλιος θα ανέτελλε ακόμη αργότερα με βάση το ρολόι. Για πολλούς εργαζόμενους, αλλά ιδιαίτερα για παιδιά και εφήβους, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι η έναρξη του σχολείου ή της εργασίας θα γινόταν ενώ έξω θα ήταν ακόμη σκοτάδι.
Το ζήτημα είναι ακόμη πιο σημαντικό στην εφηβεία, όταν το φυσικό ωράριο ύπνου μετατοπίζεται ούτως ή άλλως προς αργότερες ώρες. Η περιορισμένη έκθεση στο πρωινό φως μπορεί να δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τον συγχρονισμό του οργανισμού με το καθημερινό πρόγραμμα.
Παράλληλα, οι ερευνητές επισημαίνουν τη σχέση ανάμεσα στην εποχική έλλειψη φωτός και στις μεταβολές της διάθεσης. Στον Καναδά, περίπου 1-3% του πληθυσμού εκτιμάται ότι εμφανίζει εποχική συναισθηματική διαταραχή, ενώ ηπιότερες εποχικές αλλαγές στη διάθεση και την ευεξία μπορεί να επηρεάζουν ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων.
Περισσότερο φως το βράδυ ή καλύτερο ξεκίνημα της ημέρας;
Η μόνιμη θερινή ώρα έχει ένα ξεκάθαρο πλεονέκτημα: το απόγευμα παραμένει φωτεινό για περισσότερη ώρα. Αυτό μπορεί να ενθαρρύνει την άσκηση, τις υπαίθριες δραστηριότητες και την κοινωνική ζωή μετά το τέλος της εργασίας.
Όμως, όταν η επιλογή εξετάζεται από την πλευρά της ανθρώπινης βιολογίας, το επιπλέον φως το βράδυ έχει τίμημα: τον χειμώνα μεταφέρει ακόμη πιο αργά την ανατολή του ήλιου. Με άλλα λόγια, δεν δημιουργείται περισσότερο φως - απλώς αλλάζει η ώρα στην οποία το αξιοποιούμε.
Παρόμοια πειράματα έχουν γίνει και στο παρελθόν. Στις ΗΠΑ, η μόνιμη θερινή ώρα εφαρμόστηκε το 1974, εν μέσω ενεργειακής κρίσης, όμως προκάλεσε σημαντικές αντιδράσεις, μεταξύ άλλων επειδή πολλά παιδιά έπρεπε να ξεκινούν για το σχολείο πριν από την ανατολή του ήλιου. Στη Ρωσία, η μόνιμη θερινή ώρα εφαρμόστηκε το 2011, αλλά εγκαταλείφθηκε το 2014 υπέρ της μόνιμης τυπικής ώρας.
Το συμπέρασμα των Καναδών ερευνητών, σύμφωνα με την εργασία που δημοσιεύθηκε στο Canadian Medical Association Journal, είναι ότι αν μια κοινωνία αποφασίσει να εγκαταλείψει οριστικά την εποχική αλλαγή ώρας, η σταθερή χειμερινή/τυπική ώρα φαίνεται να ευθυγραμμίζεται καλύτερα με τους φυσικούς κιρκάδιους ρυθμούς του ανθρώπου.
Γιατί τελικά, όταν μιλάμε για το ρολόι του ανθρώπινου οργανισμού, το σημαντικότερο φως της ημέρας ίσως να μην είναι αυτό που κερδίζουμε το βράδυ, αλλά αυτό που μας καλωσορίζει το πρωί.
www.worldenergynews.gr
