Νέα ανασκόπηση εξετάζει αν τα Beagle μπορούν να αποτελέσουν πιο αξιόπιστο μοντέλο για την ανάπτυξη θεραπειών για τη Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, χωρίς να υποκαθιστούν τις κλινικές μελέτες - Ψυχολόγος & Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια 6943527322 - Αν νιώθεις άγχος, πίεση ή ανάγκη για αλλαγή, δεν χρειάζεται να το περάσεις μόνος
Παρά τις σημαντικές εξελίξεις στη γενετική και τη νευροεπιστήμη, η ανάπτυξη αποτελεσματικών φαρμακευτικών θεραπειών για τη Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης ιατρικής. Τα τελευταία 30 χρόνια, περισσότερα από το 90% των υποψήφιων φαρμάκων που έδειξαν ελπιδοφόρα αποτελέσματα σε προκλινικές μελέτες απέτυχαν όταν δοκιμάστηκαν σε ανθρώπους.
Μια νέα επιστημονική ανασκόπηση, που δημοσιεύθηκε στο Genomic Psychiatry, προτείνει ότι ένα μέρος του προβλήματος ίσως βρίσκεται στα ζωικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται σήμερα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι σκύλοι, και ιδιαίτερα τα Beagle, θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων θεραπειών πριν αυτές δοκιμαστούν σε ανθρώπους.
Η πρόταση αυτή βασίζεται σε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των σκύλων: τη μοναδική κοινωνική σχέση που έχουν αναπτύξει με τον άνθρωπο μέσα από χιλιάδες χρόνια συνύπαρξης. Σε αντίθεση με τα ποντίκια, τα οποία δεν διαθέτουν σύνθετες κοινωνικές συμπεριφορές παρόμοιες με τις ανθρώπινες, ή τους πιθήκους που συχνά αντιλαμβάνονται το παρατεταμένο βλέμμα ως απειλή, οι σκύλοι έχουν εξελιχθεί ώστε να ανταποκρίνονται στο ανθρώπινο βλέμμα, στις εκφράσεις του προσώπου και στα κοινωνικά μας σήματα.
Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μία από τις βασικές δυσκολίες που χαρακτηρίζουν τον αυτισμό αφορά την κοινωνική επικοινωνία και αλληλεπίδραση.
Η ανασκόπηση συγκεντρώνει ευρήματα από μελέτες σε γενετικά τροποποιημένα Beagle που φέρουν μεταλλάξεις στο γονίδιο Shank3, ένα από τα γονίδια που έχουν συνδεθεί ισχυρά με ορισμένες μορφές αυτισμού στους ανθρώπους. Οι σκύλοι αυτοί εμφάνισαν συμπεριφορές που παρουσιάζουν αξιοσημείωτες ομοιότητες με τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά της διαταραχής, όπως μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση, αποφυγή του βλέμματος και διαφοροποιημένη επεξεργασία αισθητηριακών ερεθισμάτων, όπως ο ήχος, η αφή και ο πόνος.
Οι ερευνητές αναφέρονται επίσης σε πρώιμες θεραπευτικές παρεμβάσεις που φαίνεται να βελτίωσαν ορισμένες από αυτές τις συμπεριφορές. Για παράδειγμα, η ενδορρινική χορήγηση ωκυτοκίνης φάνηκε να ενισχύει την κοινωνική αλληλεπίδραση και την οπτική επαφή με τους ανθρώπους, ενώ άλλες πειραματικές ουσίες βελτίωσαν την ευαισθησία στην αφή και ορισμένες κοινωνικές συμπεριφορές των ζώων.
Ωστόσο, οι ίδιοι οι συγγραφείς τονίζουν ότι τα αποτελέσματα αυτά είναι προκαταρκτικά. Οι μελέτες πραγματοποιήθηκαν σε μικρό αριθμό ζώων και σε αυστηρά ελεγχόμενες συνθήκες, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μπορούν να μεταφραστούν αυτόματα σε αποτελεσματικές θεραπείες για ανθρώπους. Ο στόχος δεν είναι να αντικατασταθούν τα υπάρχοντα ερευνητικά μοντέλα, αλλά να προστεθεί ένα ακόμη εργαλείο που ίσως αποτυπώνει πιο πιστά την κοινωνική διάσταση του αυτισμού.
Οι σκύλοι κατέχουν μια ιδιαίτερη θέση στη ζωή των ανθρώπων και η χρήση τους στην επιστήμη δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς. Για τον λόγο αυτό, οι συγγραφείς υπογραμμίζουν ότι κάθε μελέτη οφείλει να ακολουθεί αυστηρά την αρχή των «3R»: αντικατάσταση των ζώων όπου είναι δυνατόν, μείωση του αριθμού τους στο ελάχιστο και βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους ώστε να περιορίζεται η επιβάρυνσή τους.
Η έρευνα για τον αυτισμό βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Παρόλα αυτά, η συγκεκριμένη ανασκόπηση υπενθυμίζει ότι η κατανόηση μιας τόσο σύνθετης νευροαναπτυξιακής διαταραχής ίσως απαιτεί νέα επιστημονικά εργαλεία και διαφορετικές προσεγγίσεις. Αν οι σκύλοι μπορούν να συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση των κοινωνικών μηχανισμών του εγκεφάλου, ενδέχεται στο μέλλον να βοηθήσουν τους ερευνητές να αναπτύξουν πιο αποτελεσματικές και στοχευμένες θεραπείες για τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού.
www.worldenergynews.gr
