Η έλλειψη των μεγαλύτερων δεξαμενόπλοιων μεταβάλλει παράλληλα τη σύνθεση του παγκόσμιου πετρελαϊκού στόλου - Καθώς τα VLCC απορροφώνται από τις ανάγκες της Μέσης Ανατολής, αυξάνεται η χρήση μικρότερων πλοίων σε άλλες περιοχές, τα οποία όμως δεν μπορούν να προσφέρουν τις ίδιες οικονομίες κλίμακας
Η εκτόξευση των ναύλων για τη μεταφορά πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ οδηγεί ολοένα περισσότερα υπερδεξαμενόπλοια προς τη Μέση Ανατολή, περιορίζοντας τη διαθεσιμότητα πλοίων στις υπόλοιπες αγορές και εντείνοντας τις πιέσεις στη διεθνή ναυλαγορά.
Οι θαλάσσιες ροές αργού μέσω του Ορμούζ, της βασικής αρτηρίας που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές, έχουν επανέλθει τις τελευταίες εβδομάδες κοντά στα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τον πόλεμο, παρά τις συνεχιζόμενες επιθέσεις εναντίον πλοίων. Ωστόσο, η αύξηση του κινδύνου για τους μεταφορείς έχει πολλαπλασιάσει το κόστος ασφάλισης και μεταφοράς.
Ενδεικτικό της έντασης είναι ότι η μεταφορά πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο προς την Ανατολική Ασία κοστίζει πλέον περισσότερο από έξι φορές σε σχέση με την περίοδο πριν από την έναρξη της σύγκρουσης.
Σύμφωνα με στοιχεία της Signal Ocean, περισσότερα από τέσσερα στα δέκα VLCC παγκοσμίως βρίσκονται σήμερα είτε στον Περσικό Κόλπο είτε σε απόσταση έως δύο ημερών πλεύσης από την περιοχή. Ο παγκόσμιος στόλος αριθμεί περίπου 850 πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού, γεγονός που σημαίνει ότι ένα ιδιαίτερα μεγάλο μέρος της διαθέσιμης χωρητικότητας έχει συγκεντρωθεί σε μία μόνο γεωγραφική ζώνη.
Η εικόνα αυτή συνδέεται και με την αλλαγή του τρόπου με τον οποίο πραγματοποιούνται οι μεταφορές. Ένα αυξανόμενο μέρος του αργού μεταφέρεται μέσω του λεγόμενου «shuttling trade», με φορτία να μεταφορτώνονται από πλοίο σε πλοίο εκτός των Στενών του Ορμούζ, κυρίως στον Κόλπο του Ομάν ή σε νέα σημεία μεταφόρτωσης, μεταξύ άλλων στα ανοικτά των δυτικών ακτών της Ινδίας.
Η πρακτική αυτή επιτρέπει σε πλοία που δεν θέλουν να αναλάβουν τον κίνδυνο διέλευσης από το Ορμούζ να παραλαμβάνουν το πετρέλαιο σε ασφαλέστερα σημεία. Ταυτόχρονα, όμως, απαιτεί περισσότερα πλοία και περισσότερα δρομολόγια για τη μεταφορά της ίδιας ποσότητας αργού, μειώνοντας ουσιαστικά τη διαθέσιμη χωρητικότητα για την υπόλοιπη αγορά.
«Οι τελευταίοι μήνες ήταν οι καλύτεροι όλων των εποχών για τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού», δήλωσε ο Γεώργιος Σακελλαρίου, αναλυτής ναύλων στη Signal Ocean. Όπως εξήγησε, το βασικό πρόβλημα είναι η αναποτελεσματικότητα του συστήματος μεταφοράς πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο εκτός των Στενών του Ορμούζ, η οποία περιορίζει σημαντικά τη διαθεσιμότητα δεξαμενόπλοιων τόσο στην περιοχή όσο και στις υπόλοιπες αγορές.
Οι επιπτώσεις γίνονται ήδη εμφανείς και στις διαδρομές προς τον Ατλαντικό. Ο αριθμός των άδειων VLCC που κατευθύνονται προς λιμάνια του Ατλαντικού Ωκεανού έχει μειωθεί περίπου στο μισό σε σύγκριση με έναν μήνα νωρίτερα, σύμφωνα με τα δεδομένα της Signal Ocean.
Η έλλειψη των μεγαλύτερων δεξαμενόπλοιων μεταβάλλει παράλληλα τη σύνθεση του παγκόσμιου πετρελαϊκού στόλου. Καθώς τα VLCC απορροφώνται από τις ανάγκες της Μέσης Ανατολής, αυξάνεται η χρήση μικρότερων πλοίων σε άλλες περιοχές, τα οποία όμως δεν μπορούν να προσφέρουν τις ίδιες οικονομίες κλίμακας.
Έτσι, η αυξημένη ζήτηση για μεταφορά πετρελαίου μέσω του Ορμούζ δεν περιορίζεται πλέον στο κόστος των συγκεκριμένων διαδρομών. Η συγκέντρωση των υπερδεξαμενόπλοιων στη Μέση Ανατολή στενεύει την προσφορά πλοίων σε παγκόσμιο επίπεδο, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο υψηλών ναύλων και περιορισμένης διαθεσιμότητας χωρητικότητας.
www.worldenergynews.gr
Οι θαλάσσιες ροές αργού μέσω του Ορμούζ, της βασικής αρτηρίας που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές, έχουν επανέλθει τις τελευταίες εβδομάδες κοντά στα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τον πόλεμο, παρά τις συνεχιζόμενες επιθέσεις εναντίον πλοίων. Ωστόσο, η αύξηση του κινδύνου για τους μεταφορείς έχει πολλαπλασιάσει το κόστος ασφάλισης και μεταφοράς.
Ενδεικτικό της έντασης είναι ότι η μεταφορά πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο προς την Ανατολική Ασία κοστίζει πλέον περισσότερο από έξι φορές σε σχέση με την περίοδο πριν από την έναρξη της σύγκρουσης.
Σύμφωνα με στοιχεία της Signal Ocean, περισσότερα από τέσσερα στα δέκα VLCC παγκοσμίως βρίσκονται σήμερα είτε στον Περσικό Κόλπο είτε σε απόσταση έως δύο ημερών πλεύσης από την περιοχή. Ο παγκόσμιος στόλος αριθμεί περίπου 850 πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού, γεγονός που σημαίνει ότι ένα ιδιαίτερα μεγάλο μέρος της διαθέσιμης χωρητικότητας έχει συγκεντρωθεί σε μία μόνο γεωγραφική ζώνη.
Η εικόνα αυτή συνδέεται και με την αλλαγή του τρόπου με τον οποίο πραγματοποιούνται οι μεταφορές. Ένα αυξανόμενο μέρος του αργού μεταφέρεται μέσω του λεγόμενου «shuttling trade», με φορτία να μεταφορτώνονται από πλοίο σε πλοίο εκτός των Στενών του Ορμούζ, κυρίως στον Κόλπο του Ομάν ή σε νέα σημεία μεταφόρτωσης, μεταξύ άλλων στα ανοικτά των δυτικών ακτών της Ινδίας.
Η πρακτική αυτή επιτρέπει σε πλοία που δεν θέλουν να αναλάβουν τον κίνδυνο διέλευσης από το Ορμούζ να παραλαμβάνουν το πετρέλαιο σε ασφαλέστερα σημεία. Ταυτόχρονα, όμως, απαιτεί περισσότερα πλοία και περισσότερα δρομολόγια για τη μεταφορά της ίδιας ποσότητας αργού, μειώνοντας ουσιαστικά τη διαθέσιμη χωρητικότητα για την υπόλοιπη αγορά.
«Οι τελευταίοι μήνες ήταν οι καλύτεροι όλων των εποχών για τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού», δήλωσε ο Γεώργιος Σακελλαρίου, αναλυτής ναύλων στη Signal Ocean. Όπως εξήγησε, το βασικό πρόβλημα είναι η αναποτελεσματικότητα του συστήματος μεταφοράς πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο εκτός των Στενών του Ορμούζ, η οποία περιορίζει σημαντικά τη διαθεσιμότητα δεξαμενόπλοιων τόσο στην περιοχή όσο και στις υπόλοιπες αγορές.
Οι επιπτώσεις γίνονται ήδη εμφανείς και στις διαδρομές προς τον Ατλαντικό. Ο αριθμός των άδειων VLCC που κατευθύνονται προς λιμάνια του Ατλαντικού Ωκεανού έχει μειωθεί περίπου στο μισό σε σύγκριση με έναν μήνα νωρίτερα, σύμφωνα με τα δεδομένα της Signal Ocean.
Η έλλειψη των μεγαλύτερων δεξαμενόπλοιων μεταβάλλει παράλληλα τη σύνθεση του παγκόσμιου πετρελαϊκού στόλου. Καθώς τα VLCC απορροφώνται από τις ανάγκες της Μέσης Ανατολής, αυξάνεται η χρήση μικρότερων πλοίων σε άλλες περιοχές, τα οποία όμως δεν μπορούν να προσφέρουν τις ίδιες οικονομίες κλίμακας.
Έτσι, η αυξημένη ζήτηση για μεταφορά πετρελαίου μέσω του Ορμούζ δεν περιορίζεται πλέον στο κόστος των συγκεκριμένων διαδρομών. Η συγκέντρωση των υπερδεξαμενόπλοιων στη Μέση Ανατολή στενεύει την προσφορά πλοίων σε παγκόσμιο επίπεδο, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο υψηλών ναύλων και περιορισμένης διαθεσιμότητας χωρητικότητας.
www.worldenergynews.gr
